Abstract: This article is about ‘how the use of high end intensive technologies transformed the Jungle fowl into today’s commercial chicken in the name of food production’ wilfully ignoring the ethical aspects. It insists the change of method of chicken production towards ethical way.

Keywords: Transformed, Jungle fowl, commercial chicken, வணிகக்கோழி, நாட்டுக்கோழி

அது என்ன வணிகக்கோழி (Commercial chicken)? எதன் அடிப்படையில் கோழி இனங்களை நாட்டுக்கோழி யென்றும்(Desi chicken), வணிகக் கோழியென்றும் வகைப்படுத்துகிறோம்? வணிகக் கோழியில் மேலும் ஏன் கறிக்கோழியென்றும் (Broiler chicken), முட்டைக் கோழியென்றும் (Layer chicken) பிரித்தறிகின்றோம்? கறிக்கோழி யென்பது முட்டையிடாதா? முட்டைக் கோழியென்பது இறைச்சியைத் தருவதில்லையா? எதற்காகக் கோழிகளுக்குக் கறி, முட்டையென முத்திரை குத்துகிறோம்?

நாம் வணிகக்கோழி பற்றித் தெரிந்துகொள்ள நாட்டுக் கோழியிலிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும். இன்றைய வணிகக்கோழி யென்பதெல்லாம் நேற்றைய நாட்டுக்கோழியே! சுற்றித் திரியும் சுதந்திரக் கோழிகள் எனும் நாட்டுக் கோழிகள் என்பவை மிகக் குறைந்தளவே உடல் எடை கூடும் திறனையும், மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலேயே முட்டையிடும் திறனையும் பெற்றவை. நல்லநாள் பார்த்து இறைச்சியுண்ணும் கலாச்சாரம் நம்மில் இருந்தவரையில் நாட்டுக்கோழிகள் தெருக்களை வலம்வந்து கொண்டும், கூரைமீது நின்று கூவிக் கொண்டும், குப்பைமேட்டைக் கிளறிக் கொண்டும் சுதந்திரமாய் வாழ்ந்து வந்தன.

நாளடைவில் மனிதன் தினமொரு முட்டையையும், வாரமொருமுறை இறைச்சியையும் உண்ண ஆசைப்பட்டான். (உண்மையில் தேவையிருந்ததா என்பது விவாதத்திற்குரியதே!) விளைவு –  தெருக்களில் சுற்றித் திரிந்த கோழியை நான்கு சுவர்களுக்குள் அடைத்தான் மனிதன். உணவைத் தேடிக் குப்பையைக் கிளறிய கோழியின் கால்களுக்கடியிலேயே தீவனம் தட்டில் வர ஆரம்பித்தது. வெயில், மழை, இடி, மின்னலை மெல்லமெல்ல மறந்தன. மழைக்கு அஞ்சி மூலைமுடுக்குகளில் ஓடி ஒதுங்கும் தேவையுமில்லாமற் போனது. கொல்லவரும் பருந்துகளுக்கும், நாய்களுக்கும் பயந்து முள்வேலிகளிலும், அடைப்புகளிலும், வைக்கோல் போர்களிலும் ஓடி ஒளிய வேண்டிய அவசியமில்லாமற் போனது. தட்டிலிடப்பட்ட உணவை உண்டும், கிண்ணத்தில் ஊற்றப்பட்ட நீரில் மூக்கை முக்கியும் தன் பசியையும், தாகத்தையும் போக்கிக் கொண்டன.

பசித்தால் இரைதேடி, கொத்தித் திண்ணும் பழக்கம் போய், காலை, மாலையென மணியடித்த நேரத்தில் மட்டும் தீவனம் கொத்தக் கற்றுக்கொண்டன. சத்தான தாராளமான உணவு, குளிர்ந்த சுகதாரமான குடிநீர், வெயில், மழையிலிருந்து காத்துக்கொள்ள சொகுசு அறை இப்படி பலப்பல வசதிகள், சாதகங்கள். ஆனால் அவற்றிடமிருந்து சுதந்திரம் மட்டும் பறிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆம்! சுற்றித் திரியும் சுதந்திரம் மட்டும் சராசரியாகக் கோழியொன்றுக்கு இரண்டடிப் பரப்பளவாகச் சுருக்கப்பட்டது.

காலங்காலமாக, காடுமேடாக ஓடித் திரிந்த கால்களை அடக்கவா முடியும்? அடைபட்ட கோழிகள் அவ்வப்போது மட்டும் அறைக்குள்ளேயே சுற்றிச்சுற்றி வந்தன. இங்கும் அங்கும் ஓடி முற்பிறப்பு நினைவை (Epigenetic Memory) நனவாக்கிக் கொண்டன. வெள்ளி முளைக்கையில் கொக்கரக்கோ என பூபாளம் பாடிய கோழி இப்போது நேரங்காலம் தெரியாமல் முராரியில் ஒப்பாரியிட்டது. நிம்மதியிழந்த கோழி சிலசமயங்களில் வலியார், மெலியார் பாராமல் சினங்கொண்டு சண்டையுமிட்டது. கட்டாந்தரையிலும், களத்துமேடுகளிலும் இரையைக் கொத்தி உண்ணாததால் அவற்றின் மூக்கு உராய்வின் பொருட்டுத் தேய வாய்ப்பில்லாமல் முன்பைவிட இப்போது கூர்மையாக மாறியிருந்தன.  விளைவு – உடனிருக்கும் கோழிகளுடன் சண்டையிடும்போது சில நேரங்களில் மரணம்கூட ஏற்பட்டது.

கோழியின் மரணத்தை மனிதனால் பார்த்துக்கொண்டு வாளா இருக்க முடியுமோ? அவனது மனம் பதைபதைக்காதோ? விளைவு? கோழியின் கூர்மூக்கை 600o செல்சியஸ் வெப்பநிலை கொண்ட பழுத்த இரும்புத் தகட்டில் வைத்துத் தேய்த்து மழுங்கடித்தான்(Debeaking). ஆம்! இது தொழில்நுட்பம்தான்! சிறைப்பட்ட கோழிகளனைத்தும் உணவுவேளையைத் தவிர மற்ற நேரங்களில் வாளா இருக்க முடியாமல் தவித்தன.

இதுவரையிலும் பூட்டிய அறையில் கூட்டாளிகளுடன் வலம் வந்த கால்களுக்கு இப்போது அந்தச் சுதந்திரமும் இல்லாமல் செய்யப்பட்டன. சுதந்திரமாய்ச் சுற்றிவரும்போது கால் கடுக்குமல்லவோ? இதை மனித மனத்துக்குப் பொறுக்க முடியுமோ? விளைவு? கோழிக்கூண்டு! ஆம். இதுவும் கனநேரத்தில் கபாலத்தில் உதித்த தொழில்நுட்பம்தான்! பருவமெய்தும் முன்னே சேவலுக்கும், பெட்டைக்கோழிக்கும் தனித்தனிக் கூண்டுகள் ஒதுக்கப்பட்டன. என்னே பரந்த மனம்! இப்போது பருவமடைந்த கோழிகளுக்குக் கலவி சுகத்திற்கும் வழியில்லாமற் போனது.

இப்போது கோழிகள் அடைபட்டுக் கிடக்கும் கூண்டின் கொள்ளளவு 1அடி நீளம், 1அடி அகலம், 1அடி உயரம். இந்த 1அடிக் கூண்டில் கோழியால் திரும்பிக்கூட நிற்கமுடியாத சூழல். அவ்வளவு சுதந்திரம்! கூரை மீதேறி ஒலியெழுப்பி விடியலை அறிவித்தது ஒரு காலம். இன்றோ கூண்டினுள்ளே திரும்பக்கூட முடியாத நிலை? இது யார் செய்த குற்றம்? ஏனிந்த இழிநிலை?

காலை, மதியம் என இருவேளை சத்தான, மணமான அடர்தீவனம். குறைவில்லா இதமான குடிநீர். சுவாசித்தலைத் தவிர வேறெந்த வேலையுமில்லை. பருவமெய்திய பெட்டைக் கோழிகள் கன்னி கழியாமல் செத்தால் மனிதனுக்கல்லவோ பாவம் வந்து சேரும்? அது தகுமோ? அது முறையோ? விளைவு – தொழில்நுட்பம் தான். ஒருநாள் இடைவெளியில் ஒவ்வொரு சேவலிலிருந்தும் ஆசனவாயை இலகுவாகப் பிசைந்து, விந்துப்பாலைக் கறந்து, பெட்டையின் பிடரியைக் கவ்வாமலேயே செயற்கைக் கருத்தரிப்புச் செய்யும் கலைதான் அந்தத் தொழில்நுட்பம்.      வாய்வழியே உணவும், ஆசனவாய் வழியே விந்தணுவும் புகுத்தப்பட்ட பின்னர் என்னதான் செய்ய முடியும் இந்தப் பெட்டைக் கோழியால் கருவுற்று முட்டைகள் இடுவதைத் தவிர! ஆண்டிற்கு 80முட்டைகளிட்ட காலம்போய் இப்போது 350முட்டைகள்வரை இட ஆரம்பித்து விட்டது அது. ஒவ்வொரு முட்டையைத் தள்ளுவதும் ஓரு பிரசவ வேதனையல்லவா? வெள்ளை முட்டையைத் தள்ளச் சிவந்த வாயின் வலிதான் எவ்வளவு? ஓரடிக் கூண்டில் தான் எவ்வளவு ரணங்கள்! எவ்வளவு துன்பங்கள்! 20வார வயதில் தலச்சம்முட்டையை இட்ட பெட்டைக்கோழி 72 வாரம் வரை கூண்டினுள் கரிசனத்தோடு அடைத்து வைக்கப்பட்டது.

அதற்குப் பின்னர் வயோதிகம் கருதி விடுதலை செய்யப்பட்டதா? அவைகளின் சேவை கருதி நன்றி பாராட்டப்பட்டதா? ஆம். சராசரியாக நாள் ஒன்றுக்கு ஒரு முட்டை வீதம் இட்ட கோழியின் கழுத்தை அறுத்து நன்றி பாராட்டினார்கள்.

நாளொரு வண்ணமும், பொழுதொரு மேனியுமாய் இடப்பட்ட முட்டைகளைக் கவனமாய்ச் சேகரித்து, அலுங்காமல், குலுங்காமல் காப்பகத்தில்(Incubator) அடைவைத்து 21ஆம் நாள் பொறித்தெடுக்கப்பட்டன கோழிக்குஞ்சுகளாய்! அடைவைத்த முட்டைக்குப் பெட்டைக்கோழி கொடுத்திருக்க வேண்டிய கதகதப்பையும், ஈரப்பதத்தையும் இப்போது எந்திரக் காப்பகமே கொடுத்திருந்தது. மனிதனின் தொழில் நுட்பமாயிற்றே! என்ன பெட்டைக் கோழியின் அந்த தாய் பாசத்தை (Maternal Instinct), அந்த வாசத்தை, அந்த முனகலை, அந்த தாலாட்டை, அந்தத் தவத்தைத்தான் இந்த எந்திரக் காப்பகத்தால் குஞ்சுகளுக்குக் கொடுக்க முடியவில்லை! எப்படி முடியும்? எந்திரக் காப்பகம் தான் இரும்பாயிற்றே! அதற்கேது தசை, எலும்பு, நரம்பு, இதயமெல்லாம்? பொதுவாக, விலங்குகளில் தாய்ப்பாசம் மட்டுமே குட்டிகளுக்குக் கிடைக்கும். தந்தைப் பாசம் என்ற ஒன்று விலங்கினங்களில் இல்லவே இல்லை. இப்படி எந்திரக் காப்பகத்தால் பொறிக்கப்பட்ட இந்த நவீனக் குஞ்சுகளுக்கு அந்தத் தாய்-சேய்ப் பாசமும் அறுக்கப்பட்டது.

ஒரு காலத்தில் தாயால் அடைகாத்துப் பொறித்தெடுக்கப்பட்ட கோழிக்குஞ்சுகள் ஒருதாய்ப் பிள்ளைகளாகக் குடும்பமாய், கொத்தாய், மொனமொனத்துச் சுற்றித்திரிந்து மேய்ந்தன. வீதி உலா வந்தன. பாம்புகளிடமிருந்தும், பருந்துகளிடமிருந்தும் ஒன்றையொன்று காத்து வாழ்ந்த காலம் போய் இப்போது கூட்டமாய், ஆனால் குழு உணர்வற்று, சகோதரத்துவமற்று, சொரணையற்று நடமாடும் பஞ்சுமிட்டாய்களாக மாற்றம் பெற்றிருந்தன. இந்தக் குஞ்சுகளுக்கு ஆபத்து நேரங்களில் அலறியடித்து ஓடவோ, பறந்து தப்பிக்கவோ, கத்திக் கூச்சலிடவோ, கொத்திக் கலகம் செய்யவோ தெரியாமல் போனது. மொத்தத்தில் தன்னைக் காத்துக்கொள்ளும் சுயத்தை இழந்து போயின அவை. (ஓர் இனத்தை அழிக்க மனிதனில் அவன் பேசும் மொழியையும், மாக்களில் அதன் இயல்பையும் மாற்றினாலே போதும். அணுகுண்டெல்லாம் தேவையேயில்லை).

இவ்வாறு சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்டு, மூக்கு அறுபட்டு, தீவனத்தை விழுங்கி, முட்டையை இட்டுச்செய்த நன்றிக்காக கழுத்தும் அறுபட்டு இறக்கும் இந்தக் கோழிகளே வணிகக்கோழிகள் என்பவை. இவற்றில் 365நாட்களில் 350முட்டைகளையிட்டுத் தனது 72ஆவது வார வயதில் கழுத்தறுபட்டு இறக்கும் கோழிக்கு முட்டைக்கோழி யென்றும், பிறந்தது முதல் 2கிலோ சத்தான அடர்தீவனத்தை மட்டுமே விழுங்கி 2கிலோ உடல் எடையை அடைந்து 6ஆவது வார வயதில் கழுத்தறுபட்டு இறக்கும் கோழிக்குக் கறிக்கோழி யென்றும் பெயர்.

காட்டுக்கோழியை(Jungle fowl) ஆசைகாட்டி நாட்டுக்கோழி யாக்கியதும், நாட்டுக்கோழியை ஆசைகொண்டு வணிகக்கோழி யாக்கியதுமே மனிதனின் மாபெரும் சாதனை!. இந்த நெடும்பயணத்தில் அறம்(Ethics) எனும் நல்லாடையைக் காற்றில் பறக்க விட்டுவிட்டுத் தொழில் நுட்பமெனும் ப(க)ட்டாடையைப் போர்த்தி  வணிக உலகில் வீழ்ந்து  கொண்டிருக்கிறோம்.

மனிதனுக்குப் புரதம் தேவைதான். அதுவும் விலங்குப் புரதம் அவசியமே! உடல் தேவைக்கு உண்ணலாம். மிளகுத் தூளிட்ட சூப்பை ருசித்து, வயிற்றைக் கிள்ளி, பசியையெழுப்பி, தின்று தீர்த்து, விடியற்காலையில் விறுவிறுவென்று நடைநடந்து உயிர்வாழ ஏன் வேண்டும் இந்த வணிகக்கோழி? பொட்டலமிட்டுப் பதப்படுத்தி விற்பனை செய்வதற்கெதற்கு இந்த வணிகக்கோழி? வணிகம் சார்ந்த பேராசையே இவற்றிற்கெல்லாம் அடிப்படைக் காரணம்! இப்பேராசையே சுற்றித் திரிந்த நாட்டுக்கோழிகளின் சுதந்திரத்தைப் பிடுங்கி அவற்றைக் கூண்டில் தள்ளி வணிகக்கோழிகளாக மாற்றியது. வேண்டுமா இப்படியொரு தொழில்நுட்பம்?

துணைநூற் பட்டியல்

  • Lewis Stevens, 1991, Genetics and Evolution of the Domestic Fowl, Cambridge University Press, Cambridge.

………….

முனைவர் கி.ஜெகதீசன்

உதவிப் பேராசிரியர்

விலங்கின மரபணுவியல் மற்றும் இனவிருத்தியல் துறை

கால்நடை மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிலையம்

ஒரத்தநாடு – 614 625, தஞ்சாவூர் மாவட்டம்.

கைப்பேசி: +91-95660-82013

மின்னஞ்சல்: [email protected]