Abstract: Research in this topic “Thedal Navalum Panmugap Parvaiyum” has the detail about the Novelist, and Sahitya Award winner Ponnilan. It has the detail of the introduction of Ponnilan, the beginning of the novel, the first Novel, the explanation about the novel, the natural elements of the novel, abstract, the title’s aptness, story, main theme, the beginning, ascendant, end, characters, and their introduction, the way of narrating stories, the usage of language, and its style, regional dialect, the usage of vadamozhi, and English words, Irrattai Kilavi, Adukkuthodar, the various types of fish, food etc.

Keywords: Ponnilan, Sahitya Award, Novelist, ascendant, end, characters, Adukkuthodar தேடல், கன்னியாகுமரி, பொன்னீலன், கடலோரக் கிராமம், கரிசல்.

கடலோரக் கிராமம் என்றாலே கடலில் மீன்பிடிப்பது அக்கிராமத்து மக்களின் முதன்மைத் தொழிலாக அமையும். அங்குள்ள கிராமத்து மக்களின் வாழ்க்கையின் பெரும்பங்கு கடலில்தான் அமைகின்றது. கடலுக்கு மீன்பிடிக்கச் சென்ற ஆண்கள் கரை வந்து சேர்ந்தால்தான் உயிர் நிச்சயம். சிலநேரம் உயிரும்கூட கடலில் முடிவதாய் அமைந்துவிடும். குடும்பத் தலைவர்கள் உயிரோடு இல்லையென்றால், பெண்களின் வாழ்க்கை நிலை பெருந்துன்பக் கடலில் மூழ்கிவிடும். மீனவர்களின் இப்படிப்பட்ட பல துன்பங்களையும் துயரங்களையும் சுமந்திருக்கின்ற பொன்னீலனின் ‘தேடல்’ நாவலைப் பன்முகப் பார்வையில் ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.

எழுத்துலகில் பொன்னீலன்

கன்னியாகுமரி மாவட்டம் நாகர்கோவிலுக்கு அருகிலுள்ள மணிகட்டிப் பொட்டல் என்ற ஊரில் 15.12.1940இல் பிறந்தவர் பொன்னீலன். இவர் இளம் வயதிலேயே மார்க்சியச் சிந்தனை கொண்டவர். இன்றளவும் எளிமையின் வடிவமாகக் காட்சி தருபவர். பொன்னீலனின் ‘ஊற்றில் மலர்ந்தது’ என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பு 1978இல் வெளிவந்தது.  இவரது ‘கரிசல்’ நாவலும் இதே ஆண்டில்தான் (1978) வெளிவந்தது. இந்நாவல்தான் பொன்னீலனைச் சிறந்த எழுத்தாளராக அடையாளம் காட்டியது. 1992-இல் வெளிவந்த ‘புதிய தரிசனங்கள்’ என்னும் நாவல் ‘சாகித்திய அகாதெமி’ விருது பெற்றது. பொன்னீலன் சிறந்த நாவலாசிரியராகவும் சிறுகதை எழுத்தாளராகவும் தன்னுடைய தடத்தைப் பதித்தவர். இதன் விளைவாகத்தான் ‘ஊற்றில் மலர்ந்தது’, ‘புதிய மொட்டுகள்’, ‘இடம் மாறி வந்த வேர்கள்’ ஆகிய சிறுகதைகள் தமிழ் உலகிற்குக் கிடைத்தன.

தொடக்க காலப் புதினமும் காப்பியத்தன்மையும்

     தொடக்ககாலப் புதினத்தில் காப்பியத்தன்மை இயல்புகளாக இருந்திருக்கின்றது. இதனை,  “தமிழ்ப் புதினம் முதலில் ஓர் உரைநடைக் காப்பியமாகக் கருதப்பெற்றது. இடம், காலம் முதலியவற்றின் விரிவான வருணனைகளும் பாத்திரங்களின் உயர்வு நவிற்சியான வருணனைகளும் கதைத்தலைவனும் தலைவியும் தன்னிகரற்றவர்களாகப் படைக்கப்படுதலும் ஆகிய காப்பியத் தன்மைகள் தொடக்க காலப் புதினங்களில் இயல்புகளாக அமைந்தன.” என்று தா.ஏ.ஞானமூர்த்தி தமது இலக்கியத் திறனாய்வு என்ற நூலில் (ப.296)  எடுத்துரைக்கின்றார்.

முதல் தமிழ்ப் புதினம்

முதல் தமிழ்ப்புதினம், “‘பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்’ என்பது முதல் தமிழ்ப் புதினமாகும். இது வேதநாயகம்பிள்ளை அவர்களால் 1876-ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பெற்றது. இவரது இரண்டாவது புதினம் ‘சுகுண சுந்தரி’ என்பது. இவ்விரு புதினங்களும் இன்பமாகவே முடிகின்றது.” என்று தா.ஏ. ஞானமூர்த்தி தமது இலக்கியத் திறனாய்வு என்ற நூலில் (பக்.296-297)  சான்றுபகர்கின்றார்.

புதினத்தின் கூறுகள்

புதினத்தின் கூறுகளாக, “1.கதைக்கோப்பு, 2.பாத்திரங்கள், 3.உரையாடல், 4.இடமும் காலமும் அல்லது பின்னணி, 5.நடை, 6.வாழ்க்கை விளக்கம் அல்லது வாழ்க்கை உண்மை” என்னும் இந்த ஆறு கூறுகளைத் தா.ஏ. ஞானமூர்த்தி தமது இலக்கியத் திறனாய்வு என்ற நூலில் (பக்.298)  குறிப்பிடுன்றார். இந்தக் கூறுகளையும் பொன்னீலின் ‘தேடல்’ நாவலில் காணமுடிகின்றது.

புதினத்தின் சிறந்த இயல்புகள்

“ஆசிரியரின் உண்மையான அனுபவத்தைப் பொருளாகக் கொண்டிலங்கும் புதினமே சிறந்ததாகும். நம்பத்தகுந்த கருத்துக்களும் நிகழ்ச்சிகளும் இல்லாத புதினம் உயர்ந்ததாகக் கொள்ளப்பெறாது. வாழ்க்கையின் எந்தப் பொருளைப் பற்றிப் புதின ஆசிரியர் எழுத விரும்பினாலும் அதை நன்கு தெரிந்தவராகவும் அதன்கண் அனுபவமுடையவராகவும் இருத்தல் வேண்டும்.” என்று தா.ஏ.ஞானமூர்த்தி தமது இலக்கியத் திறனாய்வு என்ற நூலில் (ப.299)  சுட்டிச் செல்கிறார். தேடல் நாவலின் ஆசிரியர் பொன்னீலன் கடற்கரைப் பகுதியைச் சார்ந்தவர் என்பதால் மீனவ மக்களின் வாழ்க்கையினை நேரில் கண்டு, மீனவ மக்களோடு பேசிப் பழகக்கூடிய வாய்ப்புடையவர். அதனால்தான், தேடல் நாவலில் மீனவ மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளையும் உணவு மற்றும் பழக்கவழக்கங்களையும் மீன் வகைகளைப் பற்றியும் விரிவாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். சிறந்த நாவலின் தன்மைகளைத் ‘தேடல்’ நாவல் பெற்றிருக்கின்றது(ஆகையால்தான், மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத் தேர்வுக்குழுவினரால்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ‘தேடல்’ நாவல் கல்லூரி மாணவர்களுக்குப் பாடத்திட்டத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது).

நாவல்தலைப்புப் பொருத்தம்

‘தேடல்’ என்பது நாவலின் தலைப்பாகும். ‘தேடல்’ என்பது பணத்தையோ, பொருளையோ, மனிதனையோ, மிருகத்தையோ, தாவரங்களையோ இப்படி எதையாவது ஒன்றைத் தேடுதலைக் குறிக்கும். இத்தேடல் நாவலில் சில்வி, தன்னை ஏமாற்றிக் கருவுறச்செய்த ரூபனைத் தேடுதல், ஜான் தன் தந்தையைத் தேடுதல், ரூபனும் மிக்கேலும் பணத்தாசையால் பணக்காரப் பெண்ணைத் தேடுதல், தாசன் ஒருதலைக்காதல் மயக்கத்தால் சில்வியைத் தேடுதல், தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக மீனவர்கள் கடலில் மீனைத் தேடுதல் இப்படி யாராவாது எதையாவது ஒன்றைத் தேடிக்கொண்டேதான் இருக்கிறார்கள். ஆகையால், ‘தேடல்’ என்ற தலைப்பானது மிகப் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது எனலாம்.

கதைக்கரு

ஏழ்மையில் சமநிலையில் இருக்கின்றபோது மனிதர்களின் மனநிலை ஒருமாதிரியாகவும், அதே மக்கள் வாழ்கையில் சற்று உயர்வடைந்த பிறகு அவர்களின் வேறுபட்ட மனநிலையையும் பொன்னீலன் கதைக்கருவாக அமைத்திருக்கின்றார்.

கதைச்சுருக்கம்

கதைத்தலைவி சில்வியின் தந்தை சில்வரசு. சில்வியை ஒருதலையாகக் காதலிப்பவன் தாசன். இவர்கள் இருவரும் கதைத்தலைவன் ரூபனின் தந்தை மிக்கேலிடம் கட்டுமரத்தை வைத்து மீன்பிடிக்கும் தொழிலாளியாக வேலை பார்க்கின்றனர். தாசன் சில்வியைக் காதலிக்கின்றான். ஆனால், சில்வி ரூபனைக் காதலிக்கின்றாள். ரூபனும் சில்வியைக் காதலிக்கிறான். கடலில் மீன்பிடிக்கச் சென்ற சில்வியின் தந்தை கடலலையில் சிக்கி இறந்துவிடுகிறார். ஊர்த்திருவிழாவில் ஊர்ப் பொதுமன்றத்தில் நிகழ்ச்சி நடந்துகொண்டிருக்கின்றது. அப்போது மின்சாரம் தடைப்பட்டுவிடுகின்ற நேரத்தைச் சந்தரப்பமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டான் ரூபன். ரூபனால் சில்வி கர்ப்பம் அடைகிறாள். அதனால் ஆண்குழந்தை பிறக்கின்றது. அக்குழந்தைக்கு ஜான் என்று பெயரிடுகிறாள். ரூபன் பணக்காரப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்ய விழைகிறான். சில்வியின் வயதான பாட்டி ஆகத்தாளுக்கு இச்செய்தி தெரிந்து இறந்துவிடுகிறாள். ரூபன் கட்டுமரம் வைத்திருப்பவர்களுக்குப் போட்டியாக எந்திரப்படகு வாங்கி, மீன்பிடித் தொழில் செய்வதில் பல பிரச்சனைகள் செய்து, பணக்காரன் ஆகிவிடுகிறான். சில்வியைத் திருமணம் செய்ய மறுக்கிறான்.  அதனால், தாசனின் ஆதரவில் கருவாடு விற்றுப் பிழைப்பு நடத்துகிறாள் சில்வி. குழந்தைகள் தின விழாவில் ஜான் அனைத்துப் போட்டிகளிலும் முதலிடம் பிடிக்கிறான். அந்நேரத்தில் பல குழப்பங்கள் ஏற்பட, தாசன் அந்நேரத்தைப் பயன்படுத்தி ரூபனையும் சில்வியையும் தன் நண்பர்களின் ஆதரவோடு சேர்த்து வைக்கின்றான். நாவலின் இறுதியில் கட்டுமரத்தை வைத்து மீன்பிடித்துப் பாதிப்படைந்த தொழிலாளர்களுக்கு தோழர் ஜோசப், சந்திரன் தலைமையில் சைமன், தாசன் முன்னிலையில் தொழிலாளர் நலச்சங்கம் அமைக்கப்படுகிறது.

கதைத் தொடக்கம், உச்சம், முடிவு

மீனவர்கள் கடலுள் மீன்பிடித்துவிட்டுக் கடற்கரைக்குப் போட்டி போட்டுக்கொண்டு வருவதாகக் கதையின் தொடக்கம் அமைகின்றது. ரூபன் கட்டுமர மீனவர்களுக்கு எதிராக எந்திரப்படகு வாங்கிப் பணக்காரன் ஆவதும், தன்னால் கர்ப்பமடைந்த சில்வியின் கருவினைக் கலைக்கச் சொல்வதும் கதையின் உச்சத்தினை எட்டுகின்றது. ரூபனையும் சில்வியையும் தாசன் சேர்த்து வைப்பதும், தோழர் ஜோசப், சந்திரன் தொழிலாளர் நலச்சங்கம் அமைப்பதும் கதையின் சிறந்த முடிவாக அமைகின்றது. மொத்தத்தில் நாவலைப் படிக்கும்போது ஒருவிதமான ஆவலை ஏற்படுத்துகின்றது.

பாத்திரப் படைப்புகள்

மிக்கேல் (கணவன்) – மேரி (மனைவி), ரூபன் (மகன்), சூசனா (மகள்), வின்சென்ட் (மகன்) இவர்கள் ஒரு குடும்பத்தினர். ஆகத்தாள் (அம்மா) – சில்வரசு (ஆகத்தாளின் மகன்), சில்வி (சில்வரசுவின் மகள்), ஜான் (ரூபன் – சில்வியின் மகன்) இவர்கள் மற்றொரு குடும்பத்தினர். ரோசாரியோ – பூத்துறை எந்திரப்படகு முதலாளிகளின் ஒருவன். மனைவி மற்றும் ஒரு மகளோடு வாழ்பவன். ரீத்தா – அம்புரோஷ் என்பவனால் திருமணத்திற்கு முன்பே 3 மாதம் கர்ப்பம் ஆனபின்பு திருமணம் செய்தவள். தாசன், சைமன், வால்டர், கமலூசு, சூசை ஐந்துபேரும் நண்பர்கள். பூதநாதன் ஆலப்புழைக் கம்பெனியின் ஏஜண்டு, பெரிய வியாபாரி. சூசம்மா-கணவனை இழந்த விதவைப் பெண், பூதநாதனோடு தவறான உறவு வைத்திருப்பவள். பீத்தர் – மீனை ஏலம் போடுபவன் இவ்வாறாகப் பாத்திரங்களைப் பொன்னீலன் அமைத்துள்ளதனைக் காணமுடிகின்றது.

பாத்திரங்கள் அறிமுகம்

மிக்கேலுக்கு மனைவி, இரண்டு மகன்கள், ஒரு மகள் இருக்கிறார்கள். இவன் ஒரு கட்டுமரத்தின் சொந்தக்காரனாகவும், பூனைக்கண்ணை உடையவனாகவும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளான். ரூபன் விலையுயர்ந்த வெளிநாட்டுச் சிவப்பு லுங்கியும், மடிப்புக்கலையாத நீலச்சட்டையும் அணிந்து கடற்கரையில் தரகனாக அலைபவன். சில்வியைக் காதலிப்பவனாக அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளான். சூசனா வீட்டு வேலையில் தனது அம்மா மேரிக்கு உதவி செய்பவளாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளாள். வின்சென்ட் விளையாட்டுச் சிறுவனாகக் காட்டப்பட்டுள்ளான். தாசன் இரும்பு உடம்புக்காரனாகவும், தாய் இல்லாதவனாகவும், பன்னிரண்டு வயதில் ஊரைவிட்டு ஓடியவனாகவும், பின்பு மீண்டும் வந்து மிக்கேல் சில்வரசோடு கடலில் மீண்பிடிப்பவனாகவும், சில்வியை ஒருதலையாகக் காதலிப்பவனாகவும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளான். சில்வி தந்தை பாட்டியோடு வாழ்பவளாகவும், ரூபனால்  ஏமாற்றப்பட்டு ஆண் குழந்தையோடு, தந்தை பாட்டி இல்லாமல் தாசன் ஆதரவில், மீன் விற்று வாழ்க்கை நடத்துபவளாகவும், இறுதியில் வால்டர், கமலூசு முயற்சியால் ரூபனிடம் சேரக்கூடிய பாத்திரமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருகின்றாள்.

பூதநாதன் பெரிய வியாபாரி, மிகப்பெரிய ஆலப்புழைக் கம்பெனியின் ஏஜண்டு, சொந்த ஊர் திருவனந்தபுரம், பத்துவருட வாழ்க்கை ஆலப்புழைக் கடற்கரையில், கடற்கரைக்காரராகவே ஆகிப்போனவர். பெரிய தொந்தியின் அடியில் வேட்டியும், பட்டன் இல்லாத அரைக்கைச் சட்டை, கண்களைச் சுருக்கியவாறு இழுத்துப்பேசுதல், சிவந்த கழுத்தில் சிலுவையைத் தொங்கவிட்டிருத்தல், தந்திர புத்தியை உடையவர், வழுக்கைத் தலை, சூசம்மையிடம் திருட்டுத்தனமாக உடலுறவு வைத்திருப்பவராக அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார். இவ்வாறாகத் ‘தேடல்’ நாவலின் பாத்திர அறிமுகத்தின் வாயிலாகப் பாத்திரங்களின் குணாதிசயங்களையும் பண்பு நலன்களையும் தொழில்களையும் ஆடைகளின் நிறத்தினையும், உடல் வருணனையையும் அறிந்துகொள்ள முடிகின்றது.

கதை சொல்லும் விதம்

தேடல் நாவலில் ஆசிரியரே பெரும்பங்கு கதைசொல்லியாகத் திகழ்கின்றார். தேவையான இடங்களில் பாத்திரங்களைத் தங்களுக்குள் உரையாடச் செய்துவிட்டு ஆசிரியர் பொன்னீலன் ஒதுங்கிக் கொள்கிற விதம் சிறப்பிற்குரியதாக அமைகின்றது.

மொழிநடையும் வட்டார வழக்குச் சொற்களும்

நாவலின் மொழிநடையானது தமிழில் அமைக்கப்பட்டிருந்தாலும், இடையிடையே வடசொற்களும், ஆங்கிலம் உள்ளிட்ட பிறமொழிச் சொற்களும், வட்டார வழக்குச்சொற்களும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. இதனால், கடலோரக் கிராம மீனவ மக்களின் பேச்சு மொழியை அறிந்துகொள்ள முடிகின்றது.

வடமொழிச்சொற்கள்

வியாபிக்கின்றன (பக்.1), விஸ்வரூபமெடுத்து (பக்.1), ஜனங்கள் (பக்.2), பிரவேஷத்துக்காக (பக்.2), குழிந்தது (பக்.2), சீவிதம் (பக்.4), விஷமத்தனம் (பக்.5), வாஞ்சை (பக்.11), அரையில் லங்கோடு (பக்.6), மேசை (பக்.13), அசுவை(பக்.13), ஜோதி (பக்.22), இஷ்டம் (பக்.23), பிரகாசம் (பக்.27), கர்ஜனை (பக்.29), குஷி (பக்.29), வியஷம் (பக்.32), அரிஷ்டக்கடை (பக்.33), சேவகம் (பக்.34), பிரத்யேகம் (பக்.36), ஜனங்கள் (பக்.36), ஸ்தம்பித்து (பக்.45), ஜீவனில்லாமல் (பக்.46), பஞ்சம் (பக்.48), ராட்சச (பக்.49), முஷ்டி (பக்.59), கேசம் (பக்.60), ஜட்டி (பக்.62), ஜன்னல் (பக்.74), பஞ்சாயத்து (பக்.78), ஜமாய்த்து (பக்.78), ஜெயிக்கபரானாம் (பக்.81), தேசம் (பக்.82), மேசை (பக்.83), ஏகாந்த மௌனம் (பக்.87), பிரயோசனம் (பக்.93) இவ்வாறான வடமொழிச்சொற்கள் காணப்படுகின்றன.

வட்டார வழக்குச் சொற்கள்

மொத மொத (பக்.2), என்னவே (பக்.2), பார்த்தீரா (பக்.2), “ஏல, அங்க என்னலே பாக்குர?” (பக்.2),  “ஒம்ம மக சில்வி அதா பாரும்!” (பக்.2), மூர்க்கத்தனமாக (பக்.2), குழிந்தது (பக்.2), அப்பால் தள்ளினான் (பக்.4), மூஞ்சி (பக்.4), நிக்குமா (பக்.5), அப்ராணி (பக்.5), “ஏ, மீன் வாங்கவா வந்திருக்கிய?” (பக்.5), செவிய அறுத்து வைப்பேன் (பக்.5), குந்தியிருந்தான் (பக்.6), பெறவு பாரு (பக்.6), ஈன்னு பல்லைக் காட்டிட்டு நில்லு! (பக்.7), ஒன் இட்டமா (பக்.7), “பொட்டச்சி போல் மினுக்குற பொட்டப்பய! ஒழச்சி நாலு காசு  உண்டாக்கத் தெரியாத பேடிப்பய!” (பக்.9), மணல் சூடு காலைப் பிராண்டுகிறது. (பக்.9), “மக்களே சோறு உண்ணுதியா” (பக்.13), சாப்பிடவா மோனே (பக்.13),   இந்தச் சோத்த மனுசன் திம்பானா? (பக்.12), ஒன் கிளப்புக்கடைச் சாப்பாட்டோட (பக்.13), தொட நடுங்கப் பயலே (பக்.13), சிறுக்கி வரட்டும், அவ கல ஒடிக்கிறேன் (பக்.13), செருவை இடுக்கு (பக்.18), உள்ளே வௌக்கு இருக்கு (பக்.18), மயிரு! (பக்.20), நாசமாப்போ! (பக்.20), தேவடியா மொவனே! (பக்.21), ஒனக்கு ஒதவரேன் (பக்.17), இடிவிழுவான் மக்க! பேதியில போவானுவ! (பக்.21), விடாத லோய் புடி லோய் (பக்.20), கிட்ட வந்தீகன்னா கொல செஞ்சிருவேன்! (பக்.21), மொதலாளி (பக்.24), குடு (பக்.26), புருசன் (பக்.31), ஆத்தா (பக்.35), வெத்தல குடுத்தியா? (பக்.37), அழுவுற (பக்.39), சாயங்காலம் (பக்.39),  சாமான்கள் (பக்.39), நேத்து (பக்.40), சவைத்தார் (பக்.42), கெழவீ (பக்.45), தேவடியா செறுக்கி (பக்.54), மத்தியானம் (பக்.55), ராத்திரி (பக்.56), பொம்பளைக தெனசரி ரெண்டு (பக்.57), ஓலகம் பூராவும் (பக்.58), ஒதவமாட்டா (பக்.59), சென்னி (பக்.60), சாமம் (பக்.61), சொடியாகப் பேசுவான் (பக்.63),  வெளையாட (பக்.64), போணி(பக்.68), தடியா வாவுலோய் (பக்.69), டபுக்கென்று (பக்.73), மக்கா (பக்.75), லாந்தினார் (பக்.77), ஒம்ம தங்கச்சி (பக்.80), அஞ்சு மணி(பக்.82), தவப்பன் (பக்.85), கேட்டீயளா? (பக்.86), அறியயில்லியா? (பக்.89) இப்படிப்பட்ட வட்டார வழக்குச்சொற்கள் இந்நாவலில் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

ஆங்கிலம், பிறமொழிச் சொற்கள்

வேன்கள் (பக்.4), கம்பெனி ஏஜண்டு, ஏஜண்டுகள் (பக்.4), லுங்கி (பக்.4), காலர் (பக்.5), நிக்கர் (பக்.12), தம்ளர்(பக்.12), டவுண்ல காப்பிக்கட பெஞ்சு (பக்.16), சிகரட் (பக்.23), லைட்டர் (பக்.23), போட்ல (பக்.25), ரிக்கார்டு (பக்.26), மிசின் போட்டு (பக்.26), டயரக்டர் (பக்.29), மெயின் ரோட்டில் (பக்.33), கார் (பக்.36), சீப்பு (பக்.36), ஸ்டீம் போட் (பக்.37), டிரெயினிங் (பக்.37), பவுடர் (பக்.38), பஸ் (பக்.39),  டாக்ஸி (பக்.39), போட் டிரைவர் (பக்.42), பிளேட் (பக்.43), ஸ்டூல் (பக்.73), ஜீப்பு (பக்.77), போஸ்டர் (பக்.78), கேட் மீட்டிங் (பக்.82), மில் (பக்.82), சோசலிசம் (பக்.82), யூனியன் (பக்.83),  பெல்ட்டு (பக்.83),  சினிமா (பக்.83), பல்பு (பக்.90), இன்ஷுர் (பக்.93) என்னும் ஆங்கிலம் உள்ளிட்ட பிறமொழிச் சொற்கள் மீனவ மக்களிடையே பேச்சுவழக்கில் பயன்பாட்டில் நிலவுவதை ஆசிரியர் இந்நாவலின் வாயிலாக எடுத்துரைத்துள்ளார்.

இரட்டைக்கிளவி

இரட்டைக்கிளவி குறித்துக் கீழ்க்கண்டவாறு தொல்காப்பியம் இலக்கணம் வகுத்துள்ளது. இதனை,

இரட்டைக் கிளவி இரட்டிற் பிரிந்து இசையா

(தொல்.சொல்.கிளவி.48)

என்னும் நூற்பா விளக்குகின்றது. இவற்றில் ‘இரட்டை’ என்பது இரண்டு. ‘கிளவி’ என்றால் ‘சொல்’ எனப் பொருள்படும். ஆகையால், இரட்டைச்சொற்களைப் பிரித்தால் அந்தச்சொல் பொருள் தராது. அதாவது அந்தச் சொற்கள் பொருளற்ற நிலையில் நிற்கும் என்பது தொல்காப்பியரின் கருத்தாகும். இப்படிப்பட்ட இரட்டைக் கிளவிகளைத் ‘தேடல்’ நாவலின் ஆசிரியர் பொன்னீலன் பல இடங்களில் கையாண்டுள்ளார். சான்றாக,

சளக் சளக்கென்று  கட்டுமரத்தில் மோதும் சிற்றலைகள் (பக்.1), இரும்பு உடம்பு வெயிலில் பளபளத்தது (பக்.1), வெவ்வெ் (பக்.7), பளபளக்கும் மணல் (பக்.2), துடிதுடிக்கும் நெஞ்சை (பக்.9), தகதகத்தது(பக்.22), கிளுகிளுப்பு (பக்.22), படபடப்பு (பக்.27), சடசடத்தன (பக்.30), பரபரப்பு (பக்.35), விட்டுவிட்டு (பக்.40), பிசுபிசுப்பு (பக்.61), டப டப டப வென்ற(பக்.86), கடுகடுப்புடன் (பக்.63) என்னும் இரட்டைக் கிளவிகளைக் குறிப்பிடலாம். தொல்காப்பியர் குறிப்பிடுவதுபோல இங்கு காணப்படும் இரட்டைக்கிளவிகளை, சள, பள, தக, கிளு, பட, சட, பர, விட்டு, பிசு டப, கடு பிரித்துப்பார்க்கின்றபோது பொருள் கிடைப்பதில்லை என்பது நிரூபணமாகின்றது.

அடுக்குத்தொடர்

ஒரு சொல் இரண்டு முறை அடுக்கி வந்து, பிரித்தால் தனித்து நின்று பொருள் தரக்கூடியதை அடுக்குத்தொடர் எனலாம். அந்தவகையில், தேடல் நாவலில் அடுக்குத்தொடரை தேடல் நாவலின் ஆசிரியர் மிகக் குறைவான இடங்களில் மட்டுமே கையாண்டுள்ளா். சான்றாக,

தொடுலே… தொடுலே… (பக்.2), குசுகுசுத்தான் (பக்.16), தம்பீ தம்பீ (பக்.21), திரும்பத்திரும்ப (பக்.68) என்னும் சொற்களைக் காணலாம். தொடு, குசு, தம்பீ, திரும்ப என்னும் சொற்கள் தனித்து நின்று பொருள் தருவததைக் காணலாம்.

மீன் வகைகள்

தேடல் நாவலில்  நீலச்சுறா மீன், தேளி மீன், விள மீன், இறால் மீன், வாளை மீன், பாரை மீன், சூரை மீன், சாளை மீன், முரல் மீன், நெத்திலி ஆகிய மீன்வகைகளைக் காணமுடிகின்றன. மேலும், சில்லா நண்டும் இந்நாவலின் வாயிலாக அறியப்பட்டுள்ளது. இதனால், ஆசிரியரின் கடல்சார் அறிவினையும் அறியமுடிகின்றது.

உணவு வகைகள்

கடலோரக் கிராம மக்களின் உணவுகளாகச் சிவப்புச் சம்பா அரிசியும், மீனும், கருவாடும், கள்ளும், ஓட்டுமாவும்(பச்சரிசி, கருப்பட்டி, சுக்கு, முட்டை சேர்ந்து இடிக்கப்பட்டவை) இடம்பெற்றுள்ளன. இதனால், மீனவ மக்களின் உணவுப்பழக்க வழக்கங்களையும் பொன்னீலன் நுட்பமாக அறிந்திருக்கின்றார் என்பது தெளிவாகின்றது.

முடிவுரை

கடலோரக் கிராமத்து மீனவமக்கள் கடலில் மீன்கள் அதிகமாகக் கிடைக்கின்றபோது ஆடம்பர வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர். மீன் வளம் குறைவதால் மக்களிடையே பணத்தட்டுப்பாடும் உணவுத்தட்டுப்பாடும் நிலவுகின்றது. அந்நேரத்தில் வாங்கிய பொருளைத் திரும்ப விற்றும், பண்டமாற்று முறையிலும் உணவுகளைப் பெறுகின்ற சூழலை ஆசிரியர் விளக்குகின்றார். இந்நாவலில் ஆசிரியர் அதிக அளவில் வட்டார வழக்குச் சொற்களைக் கையாண்டுள்ளார். வடமொழிச் சொற்களையும் பல இடங்களில் காணமுடிகின்றது. இதனைப்போன்று படிக்காத பாமர மக்களும் பயன்படுத்துகின்ற ஆங்கிலச் சொற்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. இரட்டைக்கிளவிகளும், அடுக்குத்தொடர்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்நாவலின்வழி, கடலில் கிடைக்கின்ற மீன்களின் வகைகளை அறிந்துகொள்ளமுடிகின்றது. மீனவ மக்களின் உணவுசார் பண்பாட்டையும் இந்நாவலின் வாயிலாக அறியமுடிகின்றது. மீனவ மக்கள் வருங்காலத்திற்குரிய உணவுப் பொருட்களைச் சேமித்து வைக்கக்கூடிய பழக்கம் இல்லாதவர்கள் என்பதையும் ஆசிரியர் நயமாகச் சுட்டிச் செல்கிறார்.

துணைநின்றவை

  • சுப்பிரமணியன் ச.வே., 1998(மு.ப.), தொல்காப்பியம் தெளிவுரை, மணிவாசகர் பதிப்பகம், 31, சிங்கர், தெரு, பாரி முனை, சென்னை.
  • ஞானமூர்த்தி தா.ஏ., 1996, இலக்கியத் திறனாய்வியல், ஐந்திணைப் பதிப்பகம், பாரதி சாலை, திருவல்லிக்கேணி, சென்னை.
  • பொன்னீலன், 2015(ஒ.ப.), தேடல், பாவை பிரிண்டர்ஸ் (பி) லிட்.,16 (142), ஜானி ஜான் கான் சாலை, இராயப்பேட்டை, சென்னை.

………………………………………………..

முனைவர் பா.ஈஸ்வரன்

உதவிப்பேராசிரியர்,

கலசலிங்கம் கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி மையம்,

(நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகம்)

கிருஷ்ணன்கோவில், ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் வட்டம்,

விருதுநகர் மாவட்டம் – 626 126.

Dr.ESWARAN.P

Assistant Professor of Tamil,

Department Of English,

Kalasalingam Academy of Research and Education,

Anand Nagar, Krishnankoil,

Virudhunagar District – 622 126. [email protected]