Abstract: The aim of the philosophy is to clarify the meaning of the language which realized by philosophers and who had been found “Analytical Philosophy”. Bradley’s   students   Bertrand Russell, G.E.Moore found the analytical philosophy. But they didn’t accept Bradley’s statements and opinions and they tried to solve language problems in different ways. And Leibniz,    Bertrand Russell joined together to solve language analytical problems. Then he joined with whitehead and released “Principia Mathematica” book in 1910.

Bertrand Russell tried to solve language problems. Through mathematical philosophy he created Logical Atomism G.E.Moore had different ideas that philosophy is to be clarify language of the normal people (Public language)

Example          I.   Souls are existing

  1. Students are in my class room

First one is impossible to experiment or test in the empirical world but second one is possible in the empirical world. So he stated that souls and god words has to be clarified.

Analytical philosophy developed massively in the Tend to period Wittgenstein. He claimed understanding of the meaning of the language in “Tractatus Logico Philosophicus”, “Philosophical Investigation”.

Vienna circle researched problems before 1932 and the created Logical positivism to separate meaningful statements and non meaningful statement. They concerned Meta physical, ethics, aesthetics, scientific words, terms are meaning.  Therefore analytical philosophy expanded or spread in ethics political and science. So language analysis development can be understood through below theories.

  • Logical atomism
  • Logical positivism
  • Language analysis

மொழியின் அர்த்தத்தைத் தெளிவாக்குவதே மெய்யியலின் மைய நோக்கு என்பதை உணர்ந்த மெய்யியலாளர்கள் அதனை நிவர்த்தி செய்ய முனைந்ததன் விளைவே பகுப்பாய்வு மெய்யியலின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்தது. பிரெட்லீயின் மாணவர்களான ரஸல், மூவர் போன்றவர்கள் பகுப்பாய்வு மெய்யியலுக்கு அடித்தளம் இட்டனர். இவர்கள் பிரெட்லீயின் கருத்துக்களை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அவரின் கருத்துக்களில் இருந்து விலகி மொழிப்பிரச்சினையைத் தீர்க்க முயன்றனர். ஆனாலும் தீர்வுக்கான வழிமுறையில் வேறுபட்டு நின்றனர். மேலும் மொழிப் பகுப்பாய்வுப் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்காக லைபினிட்ஸடன் ரஸல் இணைந்து மொழியின் பயன்பாடுகள் பற்றி விளக்க முனைந்தார். பின் வைற்கெற்றுடன் இணைந்து 1910இல் “Principia Mathamatica” என்ற நூலை வெளியிட்டார்.

கணித மெய்யியலுக்கூடாக மொழிப்பிரச்சினையைத் தீர்க்க முயன்ற ரஸல் அணு, நேர்வு, அணு எடுப்பு, புலன் தரவு ஆகியவைகளுக்கூடாகத் தர்க்க அணுவாதக் கோட்பாட்டை முன்வைத்தார். ரஸலில் இருந்து விடுபட்ட மூவர் மெய்யியலானது சாதாரண மக்கள் பயன்படுத்துகின்ற மொழியினைத்  தெளிவுபடுத்துவதாக  அமைய வேண்டும் என்றார்.

உதாரணம் :  ஆன்மாக்கள் உள்ளன.

வகுப்பில் மாணவர்கள் உள்ளனர்.

இவற்றில் முதல் கூற்றினை அனுபவத்தில் பார்க்க முடியாவிட்டாலும் இரண்டாவது கூற்றை அனுபவத்தில் பார்க்கலாம். எனவே அனுபவச் சோதனைகளுக்கு உட்படுத்த முடியாத, புரியாத, கவர்பாடாக உள்ள ஆன்மா, இறைவன் போன்ற சொற்கள் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டும் என்றார்.

விக்கின்ஸ்ரைன் காலத்தில் பகுப்பாய்வு மெய்யியல் பாரிய வளர்ச்சியை அடைந்தது. மொழியின் அர்த்தத்தை விளங்கிக் கொள்ளுதலை தனது “ரெக்டடஸ் லொஜிகோ பிலோசபிகஸ்”, “மெய்யியல் விசாரணை” ஆகிய நூல்களில் வெளிப்படுத்தினார்.

வியன்னா வட்டத்தினர் 1932களுக்கு முன்னுள்ள பிரச்சினைகளை ஆராய்ந்து அர்த்தமுள்ள கூற்றுக்களை, அர்த்தமற்ற கூற்றுக்களில் இருந்து பிரித்தறிவதற்காக வாய்ப்புப் பார்த்தல் கோட்பாட்டினை முன்வைத்தனர். இவர்கள் பௌதீக அதீதம், ஒழுக்கவியல், அழகியல் போன்ற விஞ்ஞானக் கருத்துக்களை  அர்த்தமுள்ளவையாகக் கருதினார். இதனால் பகுப்பாய்வு மெய்யியலின் பரிணாமம் ஒழுக்கவியலிலும், அரசியலிலும், விஞ்ஞானத்திலும் பரவி இருந்ததைக் காண முடிகிறது.  எனவே மொழிரீதியான பகுப்பாய்வின் வளர்ச்சியை

  • பேட்டன் ரஸலின் தர்க்க அணுவாதம்
  • தர்க்கப் புலனெறிவாதிகளின் தர்க்கப் புலனெறி வாதம்
  • விக்கின்ஸ்ரைனின் மொழிப்பயன்பாடு  முதலியவைகளினூடாக விளங்கிக் கொள்ளலாம்.
  1. ஆய்வு அறிமுகம்

மெய்யியல் வரலாறு என்பது மிக நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டது. மனிதன் தன்னைப் பற்றியும் பிற உலக விடயங்களைப் பற்றியும் எப்போது சிந்திக்கத் தொடங்கினானோ அப்போதே மெய்யியல்  கற்கை நெறியானது தோற்றம் பெற்றது. இவ்வாறு தோற்றம் பெற்ற மெய்யியலானது ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் வெவ்வேறு விடயப்பரப்புக்களை ஆய்வு செய்து வந்துள்ளமை நாம் அறிந்த விடயமே. ஆயினும் ஒரு காலகட்டத்தினுடைய சிந்தனை முறையானது அதனை அடுத்து வந்த காலகட்டத்தின்  வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையாகவும் அமைந்து காணப்பட்டது.

உதாரணமாக, ஆதி கிரேக்கத்தில் பிரபஞ்ச தோற்றத்திற்கு மூல காரணம் என்ன? என்பது பற்றியும், கிரேக்ககாலத்தில் மனிதன் பற்றியும், மத்திய காலத்தில் சமய சிந்தனை பற்றியும், மத்திய காலத்தினை அடுத்து வளர்ச்சி பெற்ற நவீன காலத்தில் அறிவு பற்றியும், தனது தேடலை ஆரம்பித்தது. இதற்குப் பிற்பட்ட காலத்தில் அதாவது இருபதாம் நூற்றாண்டில் சிறப்பு  இலக்கணமாக பகுப்பாய்வு மெய்யியல் அல்லது மொழி ரீதியான பகுப்பாய்வு  இடம்பெற்றது. மெய்யியலில் காணப்பட்ட பிரச்சினைகள் யாவும் உண்மையில் பிரச்சினைகள் இல்லை அவைகளில் பயன்படுத்தப்படும் மொழி தான் பிரச்சினையாக உள்ளது.

இதனடிப்படையில் ஆய்வுத்துறையில் பயன்படுத்தப்படுகின்ற சொல்லாடல்கள் அனைத்தும் பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதே இம் மெய்யியலின் சாரமாக அமைந்துள்ளது. இதனடிப்படையில் ஒழுக்க மெய்யியல் சொல்லாடல்கள், சமய மெய்யியல் சொல்லாடல்கள், அரசியல் மெய்யியல் சொல்லாடல்கள் முதலான அனைத்தும் பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என கூறப்பட்டது.

1.1   பேட்டன் ரஸலின் தர்க்க அணுவாதம்

பேட்டன்ரஸல் தனது அணுவாதக் கோட்பாட்டுக்கு சாதகமான கருத்துக்களை லைபினிஸினுடைய மெய்யியலில் இருந்து பெற்றுக்கொண்டார். ஓர் எடுப்பில் உள்ள சிக்கலான எண்ணக்கருக்களை வேறுபடுத்தல் என்ற விடயத்தையும், சாதாரண பேச்சுமொழியில் காணப்படும் சொல்லமைப்பு முறையினையும் இவரினூடாகவே கண்டு கொண்டார். தனது தர்க்க அணுவாதக் கோட்பாட்டினை “The Principia Mathematica” என்ற நூலில் அறிமுகப்படுத்தினார்.

ரஸலின் தர்க்க அணுவாதக்கோட்பாடானது பிரத்தியேகமான பார்வை ஒன்றினை அளவையியல் அறிவிலிருந்தும், அறிவாராய்ச்சியியலிருந்தும் உருவாக்க ஆலோசித்தது. இதனால் கணிதத்தன்மை வாய்ந்த ஓர் அளவையியல் கோட்பாட்டை ரஸல் உருவாக்கினார். “முழுக் கணித உருவாக்கமும், சாராம்சத்தில் அளவையியலை அடித்தளமாக கொண்டுள்ள போதிலும் கணிதத்திற்கு அடிப்படையாக உள்ள கூறுகளில் ஏன் மொழியியல் செயற்படவில்லை” என்பதனையும் இவர் ஆராய்ந்தார்.

  • மொழியும் நேர்வும்

தர்க்க அணுவாதக் கோட்பாடானது அனுபவ ரீதியான உலகை அறிய முயற்சிக்கும்போது ஏற்படும் ஏமாற்றங்களில் இருந்து தவிர்த்துக் கொள்ள கணித ரீதியான தர்க்க அறிவியலில் ஒருவர் போதுமான அறிவைப் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்கிறது. ரஸலினுடைய  இக்கோட்பாட்டில் இரண்டு விடயங்கள் முக்கியத்துவப்படுத்தப் படுகின்றன.

  1. 1. கணித ரீதியான அறிவின் அவசியம்
  2. கணித அளவையியலின் அவசியம்

இவை பற்றிய அறிமுகம் இல்லையெனில் கணிதவாதிகளால் முன்வைக்கப்படும் கருத்துக்களின் விளக்கத்தினைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்றார்.

மேலும் நேர்வுகள் பற்றி ரஸல் கூறுகையில் உலகில் உள்ள பொருட்கள் யாவற்றிலும் பல்வேறு வகையான உறவுகள் உள்ளன. அவை வெவ்வேறு தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளன. இந்தத் தொடர்புகளும், உடமைகளும், உறவுகளும், நேர்வுகள் என்றார். நேர்வுகள் யதார்த்த உலகினைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இவை பொருட்களுக்கிடையிலான சிக்கலான தொடர்புகளைக் காட்டுகின்றன. நேர்வுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்யும் போதே சிக்கல் பற்றிய பிரச்சினை உருவாகின்றது. நேர்வுகளின் சிக்கல், மொழிச் சிக்கலுக்கு சமனானது. இதனால் பகுப்பாய்வின் நோக்கத்தின் படி ஒவ்வொரு கூற்றுக்களும் யதார்த்தத்தின் போதுமான அல்லது திருத்தமான சித்திரமாக அமைய வேண்டும். யதார்த்தத்தின் சரியான சித்தரிப்பை மொழி போதிய வகையில் தருகின்றதா?  என்பதே பகுப்பாய்வு மெய்யிலின் முக்கிய பிரச்சினை என்றார்.

மொழி உலகத்தைப் பற்றிய தனித்துவமான ஒழுங்கமைப்பைத் தருகிறது. ரஸலின் கருத்துப்படி “மொழி உலகின்  விளக்கம்” ஆகும். மொழி  விளக்கத்தில் இருந்து தப்புவதில்லை. ஆனால் ரஸலின்  கருத்தில் உலக விளக்கத்தை மொழி தருவதாக இருக்க வேண்டும். இருப்பதைப் பற்றிக் கூறுவதே மொழியாகும் என்றார். மேலும் நேர்வுகள்  சொற்களைப்  பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகின்றன.

உதாரணமாக கார், பேனா, தாமரை என யதார்த்தத்தை மொழிபெயர்த்து உண்மைக் கருத்தாக மனிதனுக்குத்  தருகிறது. இதிலிருந்து அர்த்தத்தின் தன்மை வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

மொழி  “நேர்வுகளை மொழிபெயர்த்துச் சொல்லும் இயந்திரிக வாய்ப்பாடு அல்லது வழிமுறை” ஆகும். நேர்வுகளை மொழி சரியாக மொழிபெயர்க்காவிட்டால் மொழிப்பிரச்சினைகள் அல்லது மயக்கங்கள் ஏற்படும். இதனை ரஸல் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார். “மொழி தர்க்க ரீதியாக பூரணத்துவமான நிலையில் இருக்க வேண்டும். தர்க்கரீதியான பூரணத்துவமான மொழி என்றால் ஒரு கூற்றிலுள்ள சொற்கள் அதனுடைய நேர்வுகளையும் அதன் பகுதிகளையும் சரியாகத் தொடர்புபடுத்த வேண்டும்.” இவ்வாறு தொடர்புபடுத்தும்போது தான் பகுப்பாய்வு மூலம் எளிய சொற்களை நாம் பெறலாம் என்றார்.

  • புலன்தரவு

பேட்டன் ரஸல் புலன் தரவின் மூலம் மெய்யியலுக்கு ஒரு புதிய அர்த்தத்தைத் தர விரும்பினார். புலக்காட்சியின் சிக்கல் தன்மையினை உணரும்போது புலன் தரவுகளுக்கிடையே ஒரு தொடர்பு காணப்படுவதனையும் எடுத்துக் காட்டினார். இதனை அறிவாராய்ச்சியியல் நோக்கில் பின்வருமாறு நோக்கலாம்.

1.புலன் உணர்வுகளுக்கும், புலன் தரவுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு

2.புலக்காட்சிக்கும், சிக்கலான தரவுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு

3.அவற்றிற்கும் அறிவுக்கும் இடையிலான தொடர்பு

புலக்காட்சி என்பது புலன்களுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தாலும் அது முழுமையான காட்சியல்ல. புலக்காட்சியினுடைய மிகவும் சிறிய அலகு புலன் தரவாகும். புலன் தரவு நடவடிக்கைகள் எளிய சாதாரண தரவுகளில் இருந்து உருவாகிறது என்றார்.  இதனால் புலக்காட்சிக் கொள்கையின் அடித்தளம் விஞ்ஞான எண்ணக்கருக்களையே கொண்டிருந்தது.

1.2 தர்க்கப்புலனெறிவாதிகளின் –   தர்க்கப்புலனெறி வாதம்

இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பகாலத்தில் மெய்யியலின் புதிய போக்குகளை வடிவமைப்பதிலும், நிர்ணயிப்பதிலும் ஓர் இயக்கமாகவும், சிந்தனைப்பள்ளியாகவும் தர்க்கப்புலனெறிவாதம் செயற்பட்டது. இவ்வாதத்தை உருவாக்குவதற்குக் காரணமாக இருந்தவர்கள் விஞ்ஞான முறையினாலும், கணிதத்தினாலும், அளவையியலினாலும், பாதிக்கப்பட்டு அவற்றின் செல்வாக்குக்கு உட்பட்டவர்கள் ஆவர்.

தர்க்கப் புலனெறிவாதிகள் பௌதீக அதீதத்தை நிராகரித்தனர். ரஸலினுடைய அளவையியல் படைப்புக்களையும், விக்கின்ஸ்டைனுடைய அளவையியலுக்கும், மொழிக்கும் இடையிலான தொடர்பு பற்றிய சிந்தனையையும் தமது கொள்கைகளுக்கான அடிப்படைகளாக ஏற்றனர். 1920களில் ஆஸ்திரியாவில் “வியன்னா” நகரில் முன்னணி விஞ்ஞான, கணித அளவையியலாளர்கள், மெய்யியலாளர்கள், அனைவரும் சேர்ந்து வியன்னா வட்டம் என்ற ஒரு சங்கத்தை உருவாக்கினர். இவர்கள் பௌதீக அதீதத்தினை மெய்யியலில் இருந்து அகற்றுவதற்காக வாய்ப்புப் பார்த்தல் கோட்பாட்டை முன்வைத்தனர்.

இவர்களது அடிப்படைக் கருத்து  “மொழி  அர்த்தமுள்ளதாக இருக்க வேண்டும்” என்பது தான். மொழி வாக்கியமாக இருந்தாலும் சரி, எடுப்புக்களாக இருந்தாலும் சரி, அவை அர்த்தமுள்ளவை என்பதனை விசாரிப்பதற்கு அல்லது அளவீடு செய்வதற்கு இவர்கள் இக்கோட்பாட்டை பயன்படுத்தினர். விதிமுறைக்கு உட்பட்டவைகளை அர்த்தமுள்ள எடுப்புக்களாகவும், சரியான உண்மைகளை வெளிப்படுத்தாத எடுப்புக்களை நிராகரிக்க வேண்டும் என்றும் கூறினர்.

மொழியில் இருவகையான கருத்துத் தொகுதிகள் பற்றிய இருவித நிலைப்பாடுகளை கொண்டிருந்தனர்.

  1. கணிதம், அளவையியல்
  2. பௌதீகவியல்

இவற்றை உறுதி வாய்ந்த உண்மைகள் என இவர்கள் கருதினார்கள். பௌதீக அதீதத்தினை நிராகரித்தனர். இதேவேளை ஒழுக்கவியல், இரசணையியல் துறைகள் பெரும் பிரச்சினையை எதிர் நோக்கின. இதனால் கடுமையான விமர்சனங்களுக்கு வியன்னா வட்ட வாதிகள் முகம் கொடுக்க வேண்டி ஏற்பட்டது. இதன் பிரதிபலிப்பாக இந்த சிந்தனைப் பள்ளியில் சில பிரிவுகள் ஏற்படத் தொடங்கின. ஏனெனில் தர்க்கப் புலனெறிவாதம் ஆரம்பத்தில் இருந்து இதுவரையில் மனிதன் கொண்டிருந்த அறிவியல் ரீதியான கருத்துக்களை முற்றாக நிராகரித்தது. இதிலிருந்து அனுபவ ரீதியான வாய்ப்புப் பார்த்தல் எண்ணக்கருவை தர்க்கப் புலனெறிவாதிகள் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினர்.

1.3   மொழி ரீதியான பகுப்பாய்வும், விக்கின்ஸ்ரைனும்

  • விக்கின்ஸ்ரைன் ஓர் அறிமுகம்

ஓஸ்ரியா நாட்டைச் சேர்ந்த இவர் ஆரம்பகாலத்தில் இயந்திர வகைகளில் தனது ஆர்வத்தைச் செலுத்தினார். 1908இல் “மான்செஸ்டர்” பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியல் மாணவராகச் சேர்ந்தார். அங்குக் கணித அடிப்படைகளைப் பற்றிப் படிப்பதற்குத் தகுந்த நூல் ஒன்றைத் தேடியபோது ரஸலின் “Principles of Mathematics” என்ற நூல் அறிமுகமானது.  அந்நூலே அவரது வளர்ச்சிக்கும் மெய்யியல் ஈடுபாட்டிற்கும், தொடக்கத்திற்கும் அடிப்படையாக அமைந்தது.

கணிதத்துறையில் இவருக்கு இருந்த ஈடுபாட்டால் 1912இல் கேம்பிரிட்ஜில் ரஸலின் மாணவனாக சேர்ந்தார். ரஸலுடன் கழித்த பெரும்பாலான பொழுதுகளே இவரை ஒரு மெய்யியலாளராக மாற்றியது. ரஸலிடம் விக்கின்ஸ்ரைன் “நான் ஒரு முழு முட்டாளா?” எனக் கேட்டபோது  அதற்கு ரஸல், “எனது மாணவனே அது எனக்குத் தெரியாது. இறுதியில் “நீ விமானப் பொறியியலாளனாக வரக்கூடாது. ஒரு மெய்யியலாளராகவே வர வேண்டும்” என்று கூறினார். இவர் 1932இல் தனது கலாநிதிப்பட்ட ஆய்வுக்காக ரஸலையே மேற்பார்வையாளராகக் கொண்டார். அவரது கலாநிதிப்பட்ட ஆய்வு “Tractatus Logico Phylosophicus” என்பதாகும்.  இதுவே அவருடைய முதல்  நூலாகவும் அமைந்தது.

  • விக்கின்ஸ்ரைனின்மொழிப் பகுப்பாய்வு

விக்கின்ஸ்ரைனின் மொழி மெய்யியல் மூன்று முக்கியமான அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளன. அவை,

  • சொல்லியல்
  • வசனவியல்
  • பயன்பாட்டியல்

என்பனவாகும். சொல்லியல் என்பது சொற்கள் எவ்வாறு இலக்கண அமைப்பிற்குள் இயங்குகின்றது என்பதனை விளக்குகின்றது. அதாவது வசனத்தினுடைய கருத்தை முழுமையாகக் கொள்ளாது ஏனைய சொற்களோடு, பதங்களோடு ஏனைய தனிமங்களும் சேர்ந்ததாகவே இவ் அமைப்பு விளங்குகிறது. இதனால் ஒரு வசனத்தின் அர்த்தம் என்பதும் இந்தப் பின்னணியில் இருந்தே வருகிறது.

உதாரணம்  :       இராமன்கள் மகிழ்ச்சி,

இராமன் உள்ளார் மகிழ்ச்சி.

இந்தச் சொற்கள் வாக்கியங்கள் இரண்டுமே வசனவியல் ரீதியாக தவறானவை. இராமன் மகிழ்ச்சியோடு உள்ளார் என்பது இதன் சரியான வடிவமாகும்.

மனித மொழிகள் எண்ணிக்கையற்ற வசனங்களை உள்ளடக்கியுள்ளன. சிறிய வசனங்களைக் கொண்டு புதிய வசனங்கள் கட்டியெழுப்பப்படுகின்றன. மனித அறிவு மிகவும் வரையறுக்கப்பட்ட காலத்தில் அவர்கள் மொழியையும், வசனவியல் முறையையும் கற்றுக்கொண்டார்கள். இதில் இலக்கணம் மனித மொழியைப் பல வார்த்தைகளினாலும், விதிகளினாலும் கொண்ட வசனங்களை உருவாக்கும் மனிதர்களாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

வசனவியல் என்பது சொற்களின் அர்த்தம் பற்றிய கற்கை ஆகும். அர்த்தம் என்பது பொதுவாக பதங்களுக்கும், உலகுக்கும் இருக்கின்ற தொடர்பைக் குறித்தமைவதாகும். 1920, 1930 காலப்பகுதிகளில் சொற்பொருளியல் சாத்தியமானது என்ற நம்பிக்கை இவருக்கு இருக்கவில்லை. பயன்பாட்டியலின் செல்வாக்கு 1950களில் காணப்பட்டது. மெய்யியலாளர்கள் இந்த மெய்யியல் முறையை விமர்சித்த போதும் மெய்யியலில் ஒரு வித்தியாசமான மொழி பற்றிய கருத்து இம்முறையினால் தோற்றம் பெற்றது என்பதில் ஐயமில்லை.

மொழியை ஆராய்வதன் ஊடாக உண்மையின் இயல்பை அறிவது என்பது யதார்த்தத்தின் கட்டமைப்பைப் புரிந்து கொள்வதற்குச் சமனானதாகும். மொழியும் அதனுடைய முடிவுப்பொருளுக்கும் இடையிலான உறவும் சேர்ந்து உலகைப் பிரதிபலிக்கின்றன. அதனால் ஒரு குறித்த அம்சங்களில் மொழி உலகோடு இணைந்து காணப்பட்டது. மொழி உலகோடு இணைந்திருக்கின்ற தன்மையை நாம் அதனுடைய விபரிப்பு என்று கூறலாம். எதை நாம் பெயர்ச்சொற்களுக்கான உருவம் என்று நினைக்கின்றோமே அவை இங்கு முக்கியம் பெறுகிறது. இத்தகைய செயற்பாட்டினை விக்கின்ஸ்ரைன் “அர்த்தத்தின் பெயர்க்கோட்பாடு” என தனது “ரெக்டடஸ்” நூலில் முன்வைத்துள்ளார். இவர் பெயர்க்கோட்பாடு பற்றிய விடயங்களை பின்வருமாறு முன்வைத்துள்ளார். பெயர்கள் புள்ளிகளைப் போன்றவை. வசனங்கள் அம்புகளைப் போன்றவை. அவற்றிற்குப்  பொருள்கள்  உள்ளன.

உதாரணமாக A,B எனப் பெயர்களை வரையறுத்துக் கொண்டால் அவை அசைவற்றவை, நிலையானவை, பொருட்களைச் சுட்டி நிற்கின்றன. ஆனால் வசனங்கள் ஒரு திசையை நோக்கி நகருகின்றன என்றார்.

விக்கின்ஸ்ரைன் பெயர்க்கோட்பாட்டில் எடுப்பைப் பற்றிக் கூறும் போது “ஒவ்வொரு எடுப்பும் அடிப்படையில் உண்மை அல்லது பொய்யை எடுத்துக்கூறுகிறது என்றார். எடுப்புக்களுக்கு இரு முனைப்புக்கள் உள்ளன. பெயர்களால் மாத்திரமே சிந்தனையை வெளிப்படுத்த முடியாது. அவை எடுப்புக்களுக்குரிய அடையாளங்களைக் கொண்டு வசனங்களாக வடிவமைக்கப்பட வேண்டும் என்றார். எடுப்புக்களின் அடையாளங்கள் என்பது அவற்றின் அடிப்படையில் நேர்வுகளாகும். ஓர் எளிய மொழியின் சிந்தனை வெளியீட்டை எடுத்துப் பார்த்தாலும் அவை பெயர்களினால் ஒழுங்குபடுத்தப் பட்டிருக்கின்றது என்றார்.

மொழியின் பயன்பாடு பற்றி பிந்திய விக்கின்ஸ்ரைன் கூறும்போது  அதனை ஓர் உரையாடல் மூலம் கூறுகிறார்.

உதாரணம் :  ஒருவர் கடைக்குச் சென்று கடைக்காரனிடம் “05 சிவப்பு ஆப்பிள்” என்று எழுதப்பட்டதை கடைக்காரனிடம் கொடுக்கின்றார். ஆப்பிள் சிவப்பு எல்லாமே அவரால் தெரிவு செய்யப்படுகின்றன. இதில் 05 சிவப்பு ஆப்பிள்கள் என்பதில் 05 என்பது என்ன? என தனது “மெய்யியல் விசாரணை”  என்ற நூலில் விக்கின்ஸ்ரைன் கேட்கிறார். “What’is the  meaning of the word 5? இது மிகவும் கிளர்ச்சியூட்டக் கூடிய கேள்வி. ஆனால் இது அல்ல. How the word is five is used? இதில் தான் நிறைய பிரச்சினைகள் மொழியில் ஆரம்பித்துள்ளன. இதனால் மெய்யியல் ரீதியான எண்ணக்கரு அர்த்தம் என்பது மொழியினுடைய செயற்பாட்டில் தங்கியுள்ளது. இதனை நாம் அகஸ்டினின் பார்வையில் அணுகினால் அது இருவருக்கு இடையிலான ஒரு தொடர்பாடலைத் தருகின்றது.

உதாரணம் : A – மேசனும், B  – கட்டுமான உதவியாளனும்,

மேசன் கற்களினால் கட்டிடத்தைக் கட்டுகிறார்.  இதனால் தூண்கள் உருவாகின்றன.

Bயினுடைய வேலை கற்களை உரிய இடத்திற்கு Aயின் தேவைக்கு ஏற்றவாறு கடத்துவது. இதற்காக அவர்கள் மொழியைத் தேவைக்கேற்றவாறு பயன்படுத்துகின்றனர். குரல் ஒலிக்கு ஏற்றவாறு பொருட்கள் Aயினைச் சென்றடைகின்றன. இது மொழியினுடைய முதல் நிலைப் பயன்பாடு ஆகும். தொடர்பாடல் நிகழ்வுகளின் எல்லா சந்தர்ப்பங்களும் இது போல இருக்கும் என்பதற்கு  இல்லை. அதற்கு சில வரையறைகள் இருக்கின்றது.  இதனால் அது எல்லா இடங்களிலும் பொருந்திப் போவதில்லை. இது மொழி விளையாட்டிற்கு பொருத்தமானது. வௌ;வேறு விளையாட்டுக்கள் உள்ளமையால் விளக்கங்களை எந்த விளையாட்டுக் கென்று சரியாக அறிந்திருக்க வேண்டும். சில நேரம் இந்த முறையை குழந்தைகள் பேச்சைக்கற்றுக் கொள்ளும் போது பயன்படுத்துகின்றனர்.

குழந்தைகள் தங்கள் தாய்மொழியில் பயிலும் போது விளையாட்டுக்கள் பற்றித் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும். இந்த விளையாட்டுக்களை “மொழி விளையாட்டு” என்று விக்கின்ரைன் அழைக்கின்றார். மொழியில் உள்ளடக்கி யிருக்கின்றவையும் அதில் நிகழ்கின்றவையும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருப்பதாகவும் மொழி விளையாட்டு அமைந்திருக்கின்றது. இந்தப் பின்னணியில் தான் “மொழியின் பயன்பாடு” என்பதனை நாம் அறிகின்றோம்.

விக்கின்ஸ்ரைனின் வழியில் இந்த செயற்பாட்டை புரிந்து கொள்ள முற்படும்போது எமது புரிதல்கள் முடிச்சுக்களாகக் கட்டப்படுகின்றன. நாங்கள் அறிவியல் மறுத்துப் போதல், அதனால் நாம் பெரும் குழப்பத்திற்குள் வீழ்கின்றோம். போத்தலில் அடைக்கப்பட்ட ஈக்களைப் போல இருக்கின்றோம். குறித்த வட்டத்திற்குள் “உ~; உ~;” என்று ஒலி எழுப்பி சுற்றித்திரிகின்றது. விடயம் என்னவென்றால் அதில் வெளியேற முடியாமல் தத்தளிக்கின்றோம் என்றார்.

“ரெக்ட்டஸ்” நூலில்   இரண்டு விடயங்கள் வலியுறுத்தப்படுகின்றன.

  1. அணு நேர்வுகளினால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
  2. ஒவ்வொரு எடுப்பும் அதன் இறுதிநிலையில் ஒரு தனியான பகுப்பாய்வைக் கொண்டிருக்கும்.

பிந்திய விக்கின்ஸ்ரைன் இக்கருத்துக்களுடன் முரண்படுகிறார். எவ்வாறு ஒரு பொருள் இரண்டாகிறது? அந்த இரண்டாகும் பொருளின் பாகங்கள் என்ன? என வினா எழுப்புகிறார்.

முந்திய விக்கின்ஸ்ரைனின் கருத்தில் ஒவ்வோர் எடுப்பும் ஓர் இறுதிப் பகுப்பாய்வைப் பெற்றிருப்பது மாத்திரமல்ல ஒவ்வோர் எடுப்பும் திட்டவட்டமான நிர்ணயமான பொருளைக் கொண்டுள்ளது என்றார். இதனை பிந்திய விக்கின்ஸ்ரைன் தனது “மெய்யியல் விசாரணை”  என்ற நூலில் வசனத்தின் அர்த்தம் விசித்திரமானது என்றார். திட்டமான பொருள் அதற்கு உண்டா? என்பது ஆராயப்பட வேண்டியது. மேலும் திட்டவட்டமான பொருள் என்பது எப்போதும் அதுவாக  இல்லை. திட்டவட்டமில்லாத எல்லை இல்லை என்றார்.

முந்திய விக்கின்ஸ்ரைனின் கருத்தில் ஒரு வசனத்தினுடைய அர்த்தம் என்பது “நிகழ்வுநிலை விளக்கமாக, உண்மையாக உலகில் இருத்தல் வேண்டும். இதனைத் தனது ரெக்டடஸில் விக்கின்ஸ்ரைன் பின்வருமாறு கூறுகிறார். “ஒவ்வொரு எடுப்பு பற்றிய கருத்தும் மூல எடுப்புக்களாக உள்ளவற்றை பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்த முடியும். மூல எடுப்புக்கள் (முரணுரைகள்) என்று நம்பக்கூடிய ஒரு நிலையில் உள்ள இவற்றை  பகுப்பாய்வு செய்து உண்மையான அளவையியல் வடிவத்தை பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்றார்.

எடுப்புக்கள் அவற்றின் விடயத் தன்மையில் மிக சாத்தியமான அளவையியல் தன்மையை கொண்டிருக்கின்றது என்பது “மெய்யியல் விசாரணை” என்ற நூலில் எடுப்பை பற்றி முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒரு கருத்து. இது மூக்கின் மீது கண்ணாடியை போட்டு அதனூடாக எல்லாவற்றையும் பார்ப்பது போல அதை எடுத்து விட்டுப் பார்ப்பது நடப்பதல்ல.

அவ்வாறு நாம் அதை எடுத்துவிட்டு பார்த்தால் அது நமது முன்னர் தீர்மானிக்கப்பட்ட கருத்து என்பது தெரியவரும். எவ்வளவு குறுகியதாக நாம் உண்மை மொழியை பரீசிலிக்கின்றோமோ எமது தேவைகளுக்கு தொடர்பில் ஒரு கூர்மையான மோதல்கள் உண்டாகின்றன என்றார்.

ஒவ்வோர் எடுப்பும் பரிபூரணமான, நிர்ணயமான அர்த்தத்தைக் கொண்டிருப்பது உண்மை அல்ல உண்மையில் நாம் நினைக்கின்ற தொடர்பாடல்களை எய்தவிடாமல் இது தடுக்கிறது. இதனால் தவறான புரிதல்கள் நிகழ்கின்றன. சொற்கள் விளக்கங்களினால் தவறான புரிதல்களுக்கு உள்ளாகலாம். இந்தத் தவறை நாம் தெளிவுபடுத்த முடியும். மேலும் அதிகமான விளக்கங்களை அதற்கு தருவதன் மூலம் ரெக்டடஸில் ஒரு எடுப்பினால் தாக்கிக் கொள்வதை விட அதிகமான கோரிக்கைகளை அவர் உருவாக்குகின்றார்.

“ஓர் எடுப்பானது மிகப்பூரணமான நிர்ணயமான தெளிவான அர்த்தத்தைக் கொண்டிராவிடின் அது சிறந்த எடுப்பு அல்ல”. இது தவறானதாக தற்போது நினைக்கின்றார். இன்னும் பல விடயங்கள் இதில் அவதானிக்க வேண்டியுள்ளது. ஒரு கடிகாரம் சரியான நேரத்தைக் காட்ட வேண்டும்.  இல்லாவிட்டால் அது நல்ல கடிகாரம் அல்ல. உலகிலுள்ள எந்தவொரு நுட்பமான கடிகாரமும் கூட சரியான நேரத்தை சொல்லுமா? ஆனால் நேரம் பற்றிய எமது கருத்து அந்தந்த தேவைகளைப்  பொறுத்துத்தான் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றது. அது கடிகாரத்தைப் பொறுத்து அல்ல அது மனிதனுடைய தேவைகள், நோக்கங்களைப்  பொறுத்து அமைகின்றது என்றார்.

“மெய்யியல் விசாரணை” என்ற நூலில் எமது மொழியில் உள்ள வேறுபாடான சொற்களைப் பற்றி பிந்திய விக்கின்ஸ்ரைன் கூறுகிறார்.

உதாரணம் : Slab, Block இவ்வாறான சொற்களைவிட அதன் செயல்முறை பற்றி யோசிக்கின்றோம். அதாவது கருவிகள் தொடர்பில் வெவ்வேறு விதமான நோக்கங்களை நம்  மனக்கண் முன் கொண்டு வர முடியும். மொழிக்கு ஒரேயொரு ஒழுங்கு இருப்பதாக நீங்கள் நம்ப வேண்டாம். எமது மொழி ஒரு தொன்மையான நகரத்தைப் போல இருக்கின்றது. உடைந்து போன பழமையான சில பாதைகள், புதியதும் பழையதுமான வீடுகள் வெவ்வேறு யுகத்தை பிரதிபலிக்கின்ற கட்டிடங்கள், அதைச்சுற்றி ஆங்காங்கே மதில்கள், மொழி ஒரு ஒழுங்கை அதனூடாக ஒரு போராட்டத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது. எமது மொழி கேள்விகளுக்கு பதில் தருவதாக அல்லது வெளிப்பாடுகளைத் தருவதாக அல்லது ஆம், இல்லை என்று சொல்வதாக அமைந்திருக்கின்றது இன்னும் பல விடயங்கள் அதில் இருக்கலாம். இவை இரண்டையும் வைத்து மொழி பற்றிக் கூறும் போது “மொழி என்பது ஒரு வாழ்க்கை வடிவமாக இருப்பது என்று தான் கற்பனை செய்யலாம்.

     Slab என்று நாம் சொன்னால் அது ஒரு வாக்கியமாக அல்லது சொல்லா? அது ஒரு சொல்லாக இருந்தால் சாதாரண மொழியில் அதனுடைய ஒலி இருப்பதைப்போல அமைவதில்லை அதனுடைய பொருள் அந்த சாதாரணமான பேச்சு மொழியில் தகடு என்று சொல்வதிலும் எழுத்தில் இட்டு சொல்வதையும் அவர் வேறுபடுத்துகிறார். அது முதல் நிலைப்பதமாக இருக்கின்றது. அது வளர்ச்சியற்ற வசனம் என்று சொல்ல ஒரு சந்தர்ப்பம் இருக்கின்றது. ஒரு குறிக்கப்பட்ட வசனம் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. எனக்கு Slab கொண்டு வாருங்கள் Slab என்று கூறும்போது மட்டும் அது கொண்டு வரப்படுகிறது. இவ்வாறு Slab என்று கூறும்போது அதனுடைய அர்த்தம் என்ன? Slab என்று மாத்திரம் கூறும்போது அந்த வாக்கியம் சுருக்கப்படுகின்றது. Slab என்பதை ஏன் வெவ்வேறு வெளிப்பாடாக நாங்கள் மொழிபெயர்க்கின்றோம். வெவ்வேறு நபர்கள் இதை வெவ்வேறுவிதமாகப் பயன்படுத்துவதை நாங்கள் வெளிப்படுத்த முயற்சிக்கின்றோம். ஏன் அவர்களை நாம் பார்த்து Slab என்றால்  Slab என்று கூறவில்லை.

Bring me a Slap என்று கூறும் போது அதையே  நாம் ஏன்   Slab ஆக நினைக்கக் கூடாது. அவன் Slab என்று கூறும் போது அவன் Slabஐ கொண்டுவர வேண்டும் என நான் நினைக்கின்றேன். நாங்கள் பயன்பாட்டில் இருக்கின்றோம். எமது மொழி அவ்வாறான சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளுக்கு உட்படுகிறது. எமது மொழியை அறிந்து கொள்ளாத ஒரு வெளிநாட்டவர் அந்த வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் இடத்தில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் Bring me a Slap என்று சொன்னால் அவர் என்ன நினைப்பார். என்றார். அந்த ஒலி ஒரு வார்த்தையாக அவருக்கு கேட்கலாம். ஒரு கட்டுமானத்திற்குரிய கல் என்று அவனது மொழியில் அவன் அதை விளங்கிக் கொள்ளலாம். அது போல இவ்வாறு மொழிக்கான பயன் முக்கியமானது.

மொழியில் சொற்கள் அல்லது வாக்கியங்கள் குறிக்கப்படுகின்றன. சில நேரம் அவை குறிக்கப்படாதிருக்கின்றன. அது எவ்வாறு நிகழ்ந்தாலும் அவற்றினுடைய அர்த்தங்கள் ஒரு பொது அர்த்தத்தை தருகின்றது. மொழி விளையாட்டில் இந்த விடயங்களை விக்கின்ஸ்ரைன் விளக்கியிருக்கின்றார். அறிக்கை ஒன்றில் ஐந்து தகடுகள் என்று எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. இதில் ஐந்து தகடுகள் என்று எழுதுவதற்கும், ஐந்து தகடுகள் என்ற ஆணையிடுவதற்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாடுகள் என்ன? இவ்வாறு வாய்ப்பேச்சில் ஆணையிருந்தால் அதாவது குரலினுடைய தொனி எதை நோக்கி அந்த வார்த்தைகள் பேசப்படுகின்றன? இவை எல்லாமே வித்தியாசமாக அமையலாம்.

பல்வேறு விதமான வசனங்கள் இருக்கின்றன. உறுதியுரை வசனங்கள், கேள்வி வசனங்கள், ஆணையிடும் வசனங்கள், அதைவிட எண்ணிறைந்த மொழிப் பயன்பாடுகள் குறியீடுகளாக சொற்களாக வசனங்களாக இருக்கின்றன. இந்த எண்ணிறைந்த விடயங்கள் சரியாக நிர்ணயிக்கப் படவில்லை. ஆனால் புதிய மொழி விளையாட்டுக்கள் தொடங்குகின்றன. இந்த கடைசியாக கூறப்பட்ட விடயத்தை மொழி விளையாட்டு என்பதோடு இணைத்தால் மொழியினை பேசுவது என்பது ஒரு நடவடிக்கை ஆகும். ஆணையிடுதல், பணிதல், ஒருபொருளின் தோற்றத்தை விபரித்தல், அதன் அளவை வெளியிடுதல், ஒரு விபரிப்பு மூலம் ஒரு பொருளை உருவாக்குதல், ஒரு நிகழ்ச்சியை அறிவிப்புச் செய்தல், ஒரு நிகழ்வை சிந்தித்தல், கருது கோள்களை உருவாக்குதல், பரிசீலித்தல், அட்டவணைகளின் முடிவை வெளியிடுதல், கதை தயாரித்தல், அதை வாசித்தல், நடித்தல், பாடுதல், நகைச்சுவை கூறுதல், பழமொழி கூறுதல், எண்கணிதத்தின் நடைமுறைப் பிரச்சினைகளை தீர்த்தல், ஒரு மொழியில் இருந்து இன்னொரு மொழிக்கு மொழிபெயர்த்தல், வினவுதல், வாழ்த்துதல், பிரார்த்தித்தல், இவ்வாறு மொழியினது கருவி நிலையானது பின்னிலைப்படுத்தப்பட்டதாக சுவாரஸ்யமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒவ்வொரு சொற்களுக்கும் அவற்றிற்குரிய பண்பினைப் பெற்றிருக்கின்றன. அவை மொழிக்கட்டமைப்புப்பற்றி அளவையியலாளர்கள் கூறியதை விட இவை அதிகமாக காணப்படுகின்றன. அதே விபரத்துடன் மற்றுமொரு சந்தர்ப்பத்தில் இவர் கூறும் போது சொற்களை அல்லது வசனங்களை நாம் பயன்படுத்தும் போது நான் நினைக்கின்றேன், நான் நம்புகின்றேன் என்று தான் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

சில நேரங்களில் நாம் யோசித்தால் மிருகங்கள் பேசுவதில்லை ஏனென்றால் அவற்றினுடைய அறிகை நிலை மிக குறைவானது. அவை சிந்திப்பதில்லை, பேசுவதில்லை, என்று சொல்லலாம். எமது தொனியில் கூறுவதாக இருந்தால் அவைகளுக்கு மொழியை பயன்படுத்த தெரியாது. மிகவும் புராதனமான மொழியை பார்த்தால் அதில் ஆணையிடுதல், கேள்வி கேட்டல் கலந்துரையாடுதல், மீள நினைத்தல், எமது இயற்கை வளர்ச்சி வரலாற்றில் நடப்பது போல உணர்வது போல, குடிப்பது போல, விளையாடுவதைப் போல இருக்கவில்லை.

நேரம் என்பது நடைமுறைத் தேவைகளைப் பொறுத்துத்தான் தீர்மானிக்கப்படும். அது அந்தப் பொருளிலேயே எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலேயும் எடுத்துக் கொள்ளப்படுவதில்லை. கடை திறப்பிற்கு, கல்யாணம், போன்றவற்றிற்கு நேரம் குறிப்பது ஒரு ஓட்டப்பந்தயத்தில் நேரத்தை நிர்ணயிப்பது, ஒலிம்பிக்கில் நேரத்தை நிர்ணயிப்பது, நாசாவின் விண்கலங்களை மேலே கொண்டு செல்வதற்கு நேரத்தை துல்லியமாக மதிப்பிடுவது, நேரம் தொடர்பாக கிராம மக்களிடம் கொண்டிருக்கும் எண்ணம்  நாங்கள் கட்டியிருக்கும் கைக்கடிகாரம் பொதுவான நேரம் எங்களுக்கு போதுமானதாக இருக்கின்றது. ஆனால் அது கிறீன் வீச்சின் மிகச்சரியான நேரத்தை சொல்வதாக இல்லை. அதனால் எடுப்புக்கள் விரிவான அந்த சந்தர்ப்பத்திற்கான தேவைகளை உட்படுத்தியதாக அமைகின்றன.

மெய்யியல் விசாரணையில் இந்த விபரங்களை விரிவாக ஆராய்ந்து பார்த்து ரெக்டடஸில் கூறப்பட்டவற்றை நிராகரிக்கின்றார். விக்கின்ஸ்ரைன் ரெக்டடஸில் சிந்தனைகளை உருவாக்கியபோது மெய்யியல் அடிப்படையிலான பிரச்சினைகள் எல்லாமே ஒரு முறையில் தீர்ந்து விட்டதாக நம்பினார். ஆனால் மெய்யியல் விசாரணையில் அவர் கடுமையாக விவாதக்கருத்துக்களை சிந்தனைகளுக்கு எதிராக முன்வைக்கின்றார். இவரின் அறிவு பேதமை, நுட்பத்தை கருதும்போது இவ்வாறான வேலைகளைச் செய்வதற்கு அவர் தகுதியானவர். ஆகையால் அது உயர்ந்ததாக இருக்கின்றது. இவருடைய இந்தச் செயற்பாடு பிளேட்டோவின் மனதிற்கு அருகில் இவருடைய செயல்களைக் கொண்டு செல்கிறது.

  1. முடிவுரை

மெய்யியலில் காணப்படும் பிரச்சினைகள் யாவும் உண்மையில் பிரச்சினைகள் இல்லை. அவற்றில் பயன்படுத்தப்படும் மொழி தான் பிரச்சினை எனும் அடிப்படையில் ஆய்வுத்துறையில் பயன்படுத்தப்படுகின்ற அனைத்துச் சொல்லாடல்களும் பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. இதனால் பகுப்பாய்வு மெய்யியல் வளர்ச்சி கண்டது. இதற்கு பேட்டன் ரஸல், மூவர், தர்க்கப் புலனெறி வாதிகள், விக்கின்ஸ்ரைன் முதலியோர் பல்வேறு வழிகளிலும் பங்களிப்புச் செய்துள்ளனர். இதனால் பகுப்பாய்வு மெய்யியலில் மொழி வளர்ச்சியினைக் காணலாம்.

துணைநின்றவை

  • கேசவன்.க, 1998, “மெய்யியல்- முதற்கலைத்தேர்வு மாணவர்கட்கானது” கோபிகா பதிப்பகம் ,நியூட்குறுப் -கொழும்பு.
  • ஜமாகிர்.பீ.எம், 2010, “மெய்யியல் பிரச்சினைகளும் பிரயோகங்களும்”, நதா வெளியீடு, லேடிகில் பல்கலைக்கழக விடுதி, தன்கொல்லை.
  • ஞானகுமாரன்.நா, 2012, “மெய்யியல்”, சேமமடு பதிப்பகம் கொழும்பு 11,
  • ஞானகுமாரன்.நா, 2003, “மெய்யியல்”, செல்வம் வெளியீடு பருத்தித் துறை கரிகரன் பிரிண்டர்ஸ் யாழ்ப்பாணம்.
  • ஞானகுமாரன்.நா, 1998, “மெய்யியல் ஓர் அறிமுகம்”, அட்மிரல் கிரபிக்ஸ் அம்பாள் வெளியீட்டகம்.
  • அனஸ்.எம்.எஸ்.எம், 2003, “மெய்யியல் அறிமுக உரைகள்”, கலாசார பண்பாட்டு வட்டம், அஸ்மினா கொம்பியூட்டர் என்ர பிரைசஸ், பேராதனை,
  • அனஸ்.எம்.எஸ்.எம், 2006, “மெய்யியல் -(கிரேக்கம் முதல் தற்காலம் வரை) குமரன் புத்தக இல்லம் கொழும்பு.
  • சிவானந்த மூர்த்தி க., அன்ரன்டயஸ் க., 1998, “மெய்யியல் ஓர் அறிமுகம்”, அட்மிரல் கிராபிக்ஸ், அம்பாள் வெளியீடு.

திரவியராசா நிரஞ்சினி

BA (Hons) Eastern University, Sri Lanka.

MA ,  University of Peradeniya, Sri Lanka.

nironiru03@gmail.com