Abstract: This essay studies to find about how medical science violate medical ethics and its possibility. In our society, we can see more medical ethics. Some time which are accept by some person. But some time it is not accept in many situation. So the philosophy is covered this problems and give some solution. This paper aims to point out argument of medical ethics.

Keywords: society, medical ethics, philosophy, Ethics, அழகியல், அறிவாராய்ச்சியியல், பௌதீக அதீதம், ஒழுக்கவியல்.

இவ்வுலகில் பிறந்து வாழ்கின்ற ஒவ்வொருவரது எதிர்பார்ப்பும் தத்தமது வாழ்வைச் சிறப்புற அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதேயாகும். அவ்வகையில் மனிதன் வாழ்வதற்கான வழிபற்றிக் கூறும் துறையாகவே ஒழுக்கவியல் காணப்படுகின்றது. ஒழுக்கவியலானது சர்வ உலகு பற்றிய தேடலான மெய்பொருளியலின் பிரதான பிரிவுகளில் ஒன்றாகும். அழகியல், அறிவாராய்ச்சியியல், பௌதீக அதீதம், ஒழுக்கவியல் ஆகியனவே மெய்யியல் ஆய்வு செய்யும் பிரதான துறைகளாகும். இவற்றுள் ஒழுக்கவியல் தனிச்சிறப்புப் பெற்றுக் காணப்படுகின்றது. மனித வாழ்வின் இயல்புகளைப் பற்றியும் பிரச்சினைகளைப் பற்றியும் ஆழ்ந்து சிந்திக்கத் தொடங்கிய போதே ஒழுக்கவியல் சார்ந்த பிரச்சினைகளும் தோன்றின எனலாம். தான் எவ்வாறு வாழ்க்கை நடத்த வேண்டும்? நன்மையை அனுசரித்து செயற்பட வேண்டுமா? அல்லது எக் காரணத்திற்காக நன்மையை அனுசரித்துச் செயற்பட வேண்டும்? என்ற கேள்வி மனதில் எழுந்த போதே ஒழுக்கவியல் பிரச்சினைகளும் வளர்ச்சி பெற்றன எனலாம்.

ஒழுக்கவியல்

ஒழுக்கவியல் எனும் பதமானது ஆங்கிலத்தில் ‘Ethics’ என அழைக்கப்படுகின்றது. இது கிரேக்க மொழியான ‘Ethos’ எனும் அடிச்சொல்லிலிருந்து எழுந்ததாகும். மற்றும் ‘Mores’ எனும் பதமானது ‘Moral’ என்னும் இலத்தீன் சொல்லடியில் இருந்து எழுந்ததாகும். இப் பதங்கள் வழக்கம் அல்லது சம்பிரதாயம் எனும் பொருளை குறித்து நிற்கின்றன. ஒழுக்கவியலானது இனத்திற்கு இனம் நாட்டிற்கு நாடு, மொழிக்கு மொழி, சமயத்திற்கு சமயம் வேறுபட்டதாக காணப்படுகின்றது. இருப்பினும் ஒழுக்க கடப்பாடுகள் என்பது அனைவருக்கும் பொதுவான ஒன்றாகும். ஒழுக்கவியலானது அதீத ஒழுக்கவியல், நியம ஒழுக்கவியல், பிரயோக ஒழுக்கவியல் என்ற வகைப்பாட்டினைக் கொண்டதாகும். இவற்றுள் தற்காலத்தில் மனிதனின் அன்றாட விடயங்களில் ஏற்படக்கூடிய ஒழுக்கவியல் சிக்கல்களிற்கு ஒழுக்கவியல் கோட்பாடுகளை பிரயோகப்படுத்தி தீர்வு காணுகின்ற முறை பற்றி கூறும் வகையாக பிரயோக ஒழுக்கவியல் காணப்படுகின்றது. இத்தகைய ஒழுக்கவியலானது ஆய்வு செய்யாத விடயங்களே இல்லை என்ற அளவிற்கு தன் ஆய்வுப் பரப்பினை விரிவுபடுத்தி செல்கின்றது.

ஆரம்ப காலத்தில் அனுபவ சோதனை முறைகள் வளர்ச்சியடையாத நிலையில் அக்கால கண்டுபிடிப்புக்கள் எல்லாம் ஊகங்களையும் கற்பனைளையும் கொண்டனவாக காணப்பட்டன. மனிதனுக்கு நோய் வருவதற்கு காரணம் கடவுள் மற்றும் பேய், பிசாசுகள் எனவும் அத்தோடு மனிதனுக்கு நோய் ஏற்பட்டால் கூரிய ஆயுதத்தினால் துவாரமிடுவதும், நோய் பிடித்தவர்களை சமூகத்தில் இருந்து ஒதுக்குவதும் மற்றும் அவர்களை கொலை செய்தல் போன்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டான்.

அச்சந்தர்ப்பத்திலே ஹிப்போகிரட்டிஸின் வருகையானது அவர்களை மூட நம்பிக்கைகளில் இருந்து விடுபடவைத்தது. நோய் வருவதற்கு காரணம் கடவுளோ, பேயோ, பிசாசுகளோ இல்லை எனவும் ஒவ்வொரு நோய்க்கும் ஒரு நோய்க்காரணி உண்டு எனவும் கூறி மருத்துவத்தினை கலையினைப் போன்று வளர்த்தெடுத்தார். இதனால் மருத்துவத்தின் தந்தையாகவும் அடையாளப்படுத்தப்பட்;டார். மருத்துவம் பயிலுகின்ற மாணவர்களுக்காக சட்டக் கோவை ஒன்றினையும் வெளியிட்டார். இது ஹிப்போகிரடிஸின் சத்தியப் பிரமாணமாகும். இவ்வாறு இவரினால் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட மருத்துவமானது இன்று பாரிய ஒழுக்கப் பிரச்சினைகளில் சிக்கித் தவிக்கின்றது எனலாம்.

இன்று மருத்துவ ஒழுக்கவியலில் பல விமர்சனங்களிற்கு உள்ளாகியுள்ள மருத்துவ ஒழுக்க மீறுகைகளாக கருச்சிதைவு, செயற்கை முறையிலான குழந்தை உருவாக்கம், கருணைக்கொலை, நோயாளர் வைத்தியர் உறவு போன்றவற்றைக் குறிப்பிட முடியும்.

 

சுக மரணம்

சக உயிரியின் மீது கருணையற்றவர்களால் நிகழ்த்தப்படுவதுதான் கொலை. ஓர் உயிரியின் மீதான கருணையின் காரணமாகவும் கொலை புரியலாம் என்கின்ற கருத்தை கொண்டது ‘கருணைக் கொலை’ அதாவது தாங்கமுடியாத நோயினால் அவதிப்படுவோரை செயற்கை முறையில் மரணமடையச் செய்வது ‘கருணைக் கொலை’ (Mercy killing) எனக் கூறலாம். கருணைக் கொலையின் நோக்கம் துன்பத்தை முடித்து வைப்பதாகும். ‘சுகமரணம்’ என்றும் இதனைக் கூறுவர். நோயாளியே தனது உயிரை முடித்து விடுமாறு வைத்தியரைக் கோரலாம். இது ஒரு நீண்டகால ஒழுக்கப் பிரச்சினையாகக் காணப்படுகின்றது.

சுக மரணத்தில் இரு வகைகள் உண்டு. மரணத்தை செயற்கையாக ஏற்படுத்துதல் மற்றும் சாகவிடுதல் என்பனவாகும். ஒருவரை விச ஊசி போட்டோ அல்லது வேறு முறைகளிலோ, டாக்டர்கள் முன்னிலையில் உடனடியாக சாக அனுமனிப்பது மரணத்தை செயற்கையாக ஏற்படுத்துதல் ஆகும். மருத்துவ உபகரணங்கள் உதவியுடன் ஒருவரை உயிர் வாழச் செய்வதை தவிர்த்து, அவரது உயிரை சிறிது நேரத்தில் அகற்றுவது சாகவிடுதல் ஆகும்.

தீர்க்க முடியாத வலி மீண்டு வர இயலாத மூளை செயலிழப்பு போன்றவற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்களைக் கருணைக்கொலை செய்ய அனுமதிக்க வேண்டும் என்கின்ற கோரிக்கை நெடுங்காலமாகவே எழுப்பப்பட்டு வருகின்றது. என்னவாயினும் ஒரு உயிரைக் கொலை செய்வதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்றும், வாழ்தலே துன்பம் என்றானபின் அந்தத் துன்பத்தில் இருந்து விடுதலை அளிப்பது கொலை ஆகாது என்றும் கருணைக்கொலை மீதான இரு வேறான கருத்துக்கள் இருக்கின்றன.

வைத்தியத்தின் நோக்கம் மனிதரைச் சாவிலிருந்து காப்பது மட்டுமல்ல அவனது நோவிலிருந்து அவனை விடுதலை செய்வதுமாகும். உயிரை வாழவைப்பதும் சாவை முடிந்தவரை தாமதப்படுத்துவதும் அல்லது தள்ளிப்போடுவதும் வைத்திய சாஸ்த்திரத்தின் குறிக்கோளாகும். தற்காலச் சட்டங்களின்படி ‘உயிரை எடுக்குமாறு நோயாளி கோருவது அவரை கொலைகாரராக்குவதாகும்’ என பீட்டர் சிங்கர் கூறுகின்றார்.

நாம் எல்லோரும் இவ் உலகத்திற்கு வந்துள்ள அந்நியர்களே எமது ஆன்மாக்கள் எமது உடல் என்னும் சமாதியில் அடைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆயினும் தற்கொலை மூலமோ சுகமரணத்தின் மூலமோ எம்மை நாம் விடுவித்துக் கொள்ள முயலலாகாது. ஏனெனில் நாம் எல்லோரும் எமது பாதுகாவலனாகிய இறைவனின் அடிமைகள் அவன் ஆணையின்றி எம்மை விடுவித்துக் கொள்ள எமக்கு உரிமையில்லை.

தொன்மைக் காலத்திலே நோயின் கொடிய வேதனையிலிருந்து விடுதலைபெறத் தமது உயிரை மாய்த்துக் கொள்வதற்கு நோயாளிகள் தாமாகவே முன்வந்தனர். அந்த வகையான சுகமரணம் மற்றும் தற்கொலை தொன்மைக் காலத்தில் நாளாந்த நிகழ்வாகக் காணப்பட்டது. தொன்மை மரபுகள் சுகமரணத்தையோ தற்கொலையையோ எதிர்க்கவில்லை. தாங்கமுடியாத நோயினால் அவதிப்படுவோரை காப்பாற்றுவதாகவே அவர்கள் எண்ணினர்.

ஜேம்ஸ் வில்லியம் என்பவர் கருணைக்கொலை பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் நியாயமான முறையில் குணமாக்க முடியாத ஒருவர் நோயினாலோ அல்லது காயத்தினாலோ துன்பப்படும் நிலையில் அவரின் உயிரை நோக்கத்துடன் எடுத்தல் என்கின்றார். இவ்வாறு மேற்கொள்ளப்படும் கருணைக் கொலையானது மருத்துவ ஆலோசனையுடனும் நீதிமன்ற அங்கீகாரத்துடனும் மருத்துவர்களினால் உயர்ந்த நோக்குடன் யேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றார்.

மற்றும் ‘காமன் காஸ்’ என்ற தொண்டு நிறுவனம் உச்ச நீதிமன்றத்தில்; ‘நீண்டகாலமாக நோய்வாய்ப்பட்டவர்கள் குணமடைய வாய்;ப்பு இல்லாத நிலையில் வைத்தியசாலையில் அவர்களது செயற்கை சுவாசக்கருவிகளை அகற்றி அவர்கள் மரணத்தை தழுவ அனுமதிக்க வேண்டும்’ என மனுததாக்குதல் செய்திருந்தது. அது தொடர்பாக ஜெனரல் பி.எஸ் நரசிம்மா வாதாடுகையில் கருணைக் கொலையினை ஏற்றுக் கொண்டால் அது தவறாக பயன்படுத்தப்பட வாய்ப்புள்ளதென்றும் அதனைப் பொதுக் கொள்கையாக உருவாக்க முடியாது என்றும் குறிப்பிட்டார். காரணம் ஒருவரது மருத்துவ சிகிச்சையை முடித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று தனிநபர்கள் தீர்மானிக்க முடியாது. ஒருவர் நல்ல மனநிலையில் இல்லாதவராக இருந்தால் அவர் தனது சிகிச்சையை முடித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று முடிவு எடுக்க உகந்தவர் அல்ல. மருத்துவ வாரியம்தான் அதனை ஆராய்ந்து முடிவு எடுக்க வேண்டும். அதுதான் இறுதி அதிகாரம் படைத்தது. அந்த அளவிற்கு அதில் பாதுகாப்பு அம்சங்கள் சேர்க்கப்பட வேண்டும். ஆரோக்கியமான நோயாளிக்கு தவறான முறையில் பிழையான மருந்தினைக் கொடுத்து அதன்வழி அவர் இறக்க நேர்ந்தால் அது கொலைக் குற்றமாகும். கருணைக்கொலை ஒருபோதும் தவறுதலாகவோ விபத்தாகவோ அமைந்து விட முடியாது. இன்று பெரிதும் இவ்வாறான சம்பவங்கள் நடந்தேறி வருகின்றன.

இருப்பினும் எங்களது இருப்பை பற்றியும் அதனை முடிவுக்கு கொண்டு வருவது பற்றியும் நாங்கள்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். ஒருவருக்கு வாழ்வது மிகவும் கொடுமையானதாகவும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் உயிரோடு இறக்கும் வலியினை அனுபவிப்பவருக்கு அவரது இறப்பினை தீர்மானிக்க உரிமை இருக்கின்றது. ஆனால் அவரது இறப்பினை தீர்மானிக்கும் உரிமை மற்றயவர்களிற்கு வழங்குவது தவறான ஒன்றாகும். மருத்துவராக இருந்நதலும் சரி குடும்பத்தவராக இருந்தாலும் சரி இன்னொருவரின் உயிரினை எடுக்கும் உரிமை இல்லை. அவ்வாறு மேற்கொள்ளப்படும் கருணைக்கொலை கருணையாக கருதப்பட முடியாது அது கொலையாகவே கருதப்பட வேண்டும்.

தசைச் சிதைவு நோயினாலும், கோமாவிலும் இருக்கின்றவர்களுக்குக் கருணைக்கொலை வழங்க அனுமதிக்க வெண்டும் என்ற கருத்தும் நிலவி வருகின்றது வறுமையில் வாடுபவர்களும், நிர்க்கதியாக விடப்பட்டவர்களும், சொந்தங்களை இழந்தவர்களும், ஆயுள் கைதிகளும், ஊனமடைந்தவர்களும் கூட தங்களை கருணைக்கொலை செய்யுமாறு வேண்டுகின்றனர். இவ்வாறான விடயங்களை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. காரணம் அவர்களின் மனநிலையில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. இது விரக்தியின் காரணமாக எடுக்கப்படும் முடிவாகும். கருணைக்கொலை என்பது கருணையினால் செய்யப்படும் விடயமானாலும் அதுவும் கொலைதான் எனும் கருத்து பெருமளவில் காணப்படுகின்றது.

வலி, வேதனை இல்லாத வாழ்க்கைதான் நோக்கம் எனும்போது தேவைப்படும் வரையிலும் வலிகொல்லி மருந்துகளைக் கொடுத்து வலியிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்கலாம். வலிகொல்லியின் பக்க விளைவுகள் காரணமாக மரணத்தை தழுவ நேரிட்டாலும் அது வலியில்லாத மரணமாக இருக்கும் என்கிறது அமேரிக்கன் அசோசியேசன். கருணைக்கொலை என்பது, மனிதனின் உயிர் வாழ்தலுக்கான உரிமை மட்டுமல்லாமல் இயற்கைக்கும் எதிரானது. மீண்டு வர இயலாதபடியான உடல் மற்றும் மன ரீரியான பாதிப்புக்கு ஆளானவரை கருணைக்கொலை செய்யலாம் என்பதில் நியாயமிருக்கின்றது. முதியவர்களை கவனிக்க முடியவில்லை, குழந்தை ஊனமாக பிறந்துவிட்டது என்பதற்காக மேற்கொள்ளப்பட்டால் நிச்சயம் அது கொலைதான். நூற்றுக்கணக்கானோர் இன்றளவிலும் இது போன்று கொலை செய்யப்பட்டு கொண்டுதான் இருக்கின்றார்கள். சிசுக்கொலையை கண்காணிப்பதற்கு சட்டம் இருப்பது போல் கருணைக்கொலையை கண்காணிக்க சட்டம் இல்லை என்பது முக்கிய பிரச்சினையாக உள்ளது.

கருணைக்கொலைக்கு ஆதரவாக கருத்துக்கள் இருந்தாலும் வாழும் காலத்தினை வைத்தியர் நிச்சயிப்பதனைக் காட்டிலும் வாழ்பவன் வாழும்வரை போராடி வாழ்தலிலேயே அவன் வாழ்வு முழுமைபெறும். அப்போதுதான் அவன் சாவிற்கும் சமூக அங்கீகாரம் கிடைக்கும் உறவினருக்கும் சாந்தி கிடைக்கும் எனக் கருணைக்கொலைக்கு எதிரான வாதங்களும் இருக்கவே செய்கின்றன.

நோயாளர் வைத்தியர் உறவு

வைத்தியத் தொழில் நோயாளி மீதான பண்டைய அணுகுமுறைக்கும் நவீன கால அணுகுமுறைக்கும் இடையில் வேறுபாடுகள் தோன்றியுள்ளது போல் தெரிகின்றது. இலாப நோக்கும் பொருளாதார முனைப்பும் முதலிடத்திற்கு வரும் போது விஞ்ஞான முன்னேற்றங்கள் நிகழும் போது எந்த விடயமும் ‘பொருள்’ அல்லது ‘விற்பனைப் பண்டம்’ என்ற அடையாளத்தைப் பெறுகின்றது. தற்காலத்தில் எங்கும் பரவியுள்ள இப் பிரச்சினை ‘நோயாளி மனிதனையும்’ பாதித்துவருகிறது. நோயாளி ஒரு பண்டமா? ஒரு மனிதனா? என்பது முக்கிய கேள்வியாகும். தொழில் பண்டமாகியுள்ளது போல் நோயாளியும் பண்டமாகியுள்ளான். என்றால் அது தற்கால அடையாளங்களில் ஒன்றாகும் ஆனால் அது ஆரோக்கியமானதல்ல.

மனிதன் எந்த நிலையினாலும் பண்டமாக்கப்படுவதன் கேடுகள் பற்றி மார்க்சிய அந்நியமாதல் கோட்பாடு தெளிவாகக் கூறுகின்றது. மனிதன் ஒரு பண்டமல்ல என்ற கருத்து தற்கால கிளர்ச்சிக் குரலாகும். இளைய மார்க்சின் சிந்தனைகளிலும் மகாவலி இக்பாலின் சிந்தனைகளிலும் இது ஆழமாக எதிரொலித்தது. தற்கால இருப்பு வாதமும் தனது அடி நாதமாக இதனையே கொண்டுள்ளது.

நவீன மனிதனின் ஒழுக்கவியல் பிரச்சினைகளில் மையத் தலைப்பாக இருப்பது ‘மனிதன் ஒரு பண்டம் அல்ல’ என்பது தான் என்பார் எரிக் ப்ரொம். ‘Medicine and the ethical problem of morden man’ என்ற கட்டுரையில் ‘மனிதன் ஒரு பண்டம் அல்ல அவனை நீ பண்டமாக மாற்ற முனைந்தால் நீ அவனுக்கு தீங்கு செய்கின்றாய்’ என அவர் கூறுகின்றார். வைத்தியத் தொழிலையும் உட்படுத்தி அக் கட்டுரையில் அவர் கூறியிருப்பவை நுணுகி நோக்குவதற்குரியனவாகும்.

நோயாளியை மனிதனாகப் பார்க்க வேண்டுமே ஒழிய நோயுற்ற பண்டமாக அல்ல. வைத்திய சாஸ்த்திரம் அதன் அடிப்படையில் இயற்கை விஞ்ஞான அவதானத்திலும் பரிசோதனையிலும் தங்கியிருப்பதனால் வைத்தியர் நோயாளியைப் பரிசோதனைப் பொருளைப் போல் பார்க்க நேர்வது இயல்பு ஆனால் அவனை மனிதனாகப் பார்க்கும் பயிற்சியை அவர் பெற்றிருக்க வேண்டும். வைத்தியர் நோயாளியை அறிவது ஒரு மனிதனை இன்னொரு மனிதன் அறிவது போன்றதாயிருக்க வேண்டும். எரிக்ப்ரொமின் கருத்தில் வைத்தியர் அன்பு, கருணை, பிறர் வேதனையை தன் வேதனையாய் உணர்தல் போன்றவற்றினூடாக நோயாளியை அணுகவேண்டும் அப்போதுதான் நோயாளியை ஒரு பொருளாகவன்றி மனிதனாகப் பார்க்கும் அத் தொழிலுக்குத் தேவையான அணுகுமுறை சாத்தியமாகும் என்பார்.

வைத்தியத் தொழல் நோயாளி என்ற மனிதன் மீதே நிலைபெற்றுள்ளதால் வைத்தியர் இயற்கை விஞ்ஞான முறையியலுக்கு மாத்திரம் கட்டுப்பட்டிருப்பது போதுமானதன்று. அவர் மனித விஞ்ஞானத்தையும் அறிந்திருக்க வேண்டும். அன்பு, மனிதாபிமானம், இரக்கம் ஆகியவற்றின் மூலமே அத்தகைய அறிவினைப் பெற முடியும். வைத்தியர் தனது கடமையைச் செய்தாலும் நோயாளிக்கு எனச் சில உரிமைகள் உள்ளன. வைத்திய ஒழுக்கவியல் வைத்தியரை நோய் தீர்க்கும் ஒரு இயந்திரமாக கருதவில்லை. நோயாளி மீது அவருக்கு சில கடப்பாடுகள் உள்ளன. வைத்திய ஒழுக்கவியல் வைத்தியருக்கும் நோயாளிக்குமிடையில் பரஸ்பரம் ஒத்துளைப்பையும் கூட்டுறவையும் நம்பிக்கையையும் உறுதியான மனோநிலையையும் வளர்க்கின்றது. நோயாளி திருப்தியையும் தன்னம்பிக்கையையும் பெறும் விதத்தில் செயற்படுவது வைத்தியரின் கடப்பாடுகளில் ஒன்றாகும் வைத்தியரின் ‘கருணைமிக்க கவனிப்பை’ எதிர்பார்க்க நோயாளிக்கு உரிமை உண்டு. ‘நோயை அல்ல நோயாளியை சுகமாக்கு’ என்பதே ஒழுக்கக் கோட்பாடாக வேண்டும் என வைத்திய ஒழுக்கவியல் கோருகின்றது.

எனினும் வைத்தியர் நோயாளி தொடர்பு இன்று பெரிதும் குறைவடைந்துள்ளதாக மதிப்பீடுகள் கூறுகின்றன. உயர்தொழில்நுட்பக் கருவிகளின் பயன்பாடு வைத்தியர் நோயாளி தொடர்பைக் குறைப்பதில் முக்கிய பங்குவகிக்கின்றது. குறைந்த நேரத்தில் அதிகளவு நோயாளிகளை பார்க்கத்தூண்டும் ‘இலாபநோக்கிற்கு’ வைத்தியர்கள் ஆளாவதும் இதற்குரிய மற்றொரு காரணமாக்கப்படுகின்றது.

நோயாளி தொடர்பிலான வைத்தியரின் முக்கிய கடமையானது ‘நோயாளி தொடர்பான இரகசியத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டும்’ என்பதாகும். அதாவது வைத்தியர் நோயாளர்களுக்கிடையில் நம்பிக்கையானது பேணப்பட வேண்டும். இருப்பினும் சில சந்தர்ப்பங்களில் வைத்தியர் நோயாளி தொடர்பான இரகசியத்தினை பேணுவது தொடர்பில் சிக்கலான நிலைக்கு தள்ளப்படுகின்றார். உதாரணமாக ஒரு பாடசாலை மாணவி தன் குடும்ப வைத்தியரை சந்தித்து கருக்கலைப்பு செய்யுமாறு வேண்டுகிறார். இந் நிலையில் வைத்தியர் அப் பிள்ளையின் குடும்பத்தினருக்கு குறித்த மாணவியின் தப்பான நடத்தை பற்றி அறிவிப்பதா? அல்லது அவர் இரகசியத்தை பேணுவதா? என்பது குழப்பமான ஒன்றாகும்.

நோயாளி விரும்பினால் வைத்தியர் நோயாளிக்கு நோய் பற்றிய தகவல்களைக் கூறவேண்டும். நோயைச் சுகப்படுத்துவதற்குரிய முறைகளையும் அதனால் ஏற்படும் சாதக பாதகங்களையும் அவர் கூற வேண்டும். நோயைச் சுகப்படுத்துவதற்குரிய முறைகளையும் அதனால் ஏற்படும் சாதக பாதகங்களையும் அவர் கூற வேண்டும். சுகப்படுத்த முடியாத நோயைப்பற்றியும் வைத்தியர் கூற வேண்டுமா? என்பது பிரச்சினைக்குரியதாகும். இப்படியான சந்தர்ப்பங்களில்நோயாளியைப் பாதிக்காத விதததில் சமயோசிதமும் புத்திக்கூர்மையானதுமான பதில்களையே வைத்தியர் கூறக்கடமைப்பட்டுள்ளார். எவ்வாறு இருப்பினும் வைத்தியர் நோயளர்களிற்கிடையில் உள்ள உறவானது சரியான முறையில் பேணப்பட வேண்டியது அவசியமாகும்

கருச்சிதைவு

சிசுவைக் கொலை செய்வது, பெண்களின் உரிமை என்ற இரு பிரச்சினைகளை மையமாகக் கொண்டு கருச்சிதைவு விவாதிக்கப்படுகின்றது. மனிதக் கர்ப்பச்சிசு பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என வைத்திய தொழில் ஒழுக்கப் பிரமாணங்கள் வற்புறத்துகின்றன. ஹிப்போகிரட்டிஸின் சத்தியப்பிரமாணத்தில் ‘நான் கருச்சிதைவு செய்ய மாட்டேன்’ என வைத்தியர் சபதம் செய்கின்றார். இது அடிப்படையில் மனித உயிர் பற்றிய பிரச்சினையாகும். கருச்சிதைவு மனிதக்கருவின் வாழ்க்கை உரிமைக்கும் அதனை அழிப்பதற்குப் பெற்றோருக்கும் சமூகத்திற்குமுள்ள உரிமைக்கும் இடைப்பட்டதாக அமைந்துள்ள சிக்கலான பிரச்சினை எனக் கூறலாம்.

கரு வளரும் போது அதை அழிப்பதை நினைவுக்கெட்டிய காலம் முதலே சமூகம் மறுத்து வந்துள்ளது. ஆனால் பரந்த அளவில் கருச்சிதைவானது நடைமுறையிலிருந்த சமூகங்களும் உள்ளன. இவ் உரிமை மறுககப்பட்ட சமூகங்களில் பிரத்தியேக சந்தர்ப்பங்களில் அதற்கு அங்கீகாரம் அளிக்கப்பட்டு வந்துள்ளதையும் அவதானிக்க முடிகிறது. தாயின் உயிருக்கு ஆபத்தான வேளைகளில் இவ் அங்கீகாரம் அழிக்கப்படுகின்றது. மூலமடைந்துள்ள பெண்ணின் உயிரை அல்லது சுக நலத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக மட்டும் பழைய ஏற்பாட்டின் தல்மூதிய மரபு இதற்கு இடமளித்துள்ளதாகக் கூறுவர்.

கரு வளர்ச்சிபெற்று இயற்கையாக தாயிலிருந்து வெளிவரும் முன்னரே அதைக்கரு நிலையில் திட்டமிட்டு அழிப்பதைக் கருச்சிதைவு எனலாம். இதை எதிர்ப்பவர்கள் அதை ஒரு கொலைச்செயல் எனக் கூறுகின்றனர். உயிரியல் ஒழுக்கவியலில் உணர்ச்சிக்கொந்தளிப்பிற்கு இடமளிக்கும் தலைப்பு கருச்சிதைவாகும். எந்த ஒரு மனிதனுக்குமுள்ள வாழும் உரிமை கர்ப்பசிசுக்கும் வேண்டும். எனவே எந்தச் சூ ழலிலும் அது காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என கருச்சிதைவை எதிர்ப்போர் வாதிடுகின்றனர். அவர்களது கருத்தில் முதிர்வடையாக்கரு அல்லது கர்ப்ப சிசு தாயின் கருப்பையினுள் இருந்தாலும் அது முழுமை பெற்ற ஆள் அல்லது மனிதனாகும். கருவுற்ற காலத்திலிருந்து கர்ப்பசிசு முழு மனிதன் என்ற கருத்தை கத்தோலிக்க சமயம் தீவிரமாக ஆதரிக்கின்றது. தாயின் கருவறையில் மறைந்திருக்கும் குழந்தையை அழிப்பதுகொடிய பாவமாகும் என்று கிறிஸ்தவ சமய ஞானியர் கூறுகின்றனர்.

முதிர்வடையாக் கரு கர்ப்பசிசு போன்ற பதப்பிரயோகங்களும் அவை பற்றிய விபரிப்புக்களும் தெளிவற்றதாக உள்ளன. இது இவ் விடயத்தில் எழும் அடிப்படைப் பிரச்சினைகளில் ஒன்றாகும். கர்ப்ப சிசு என்றால் என்ன? அது முழு அளவிலான மனிதனா? என்ற கேள்விக்கும் விடை காணப்பட வேண்டியுள்ளது. கர்ப்ப சிசுவை மனிதன் என்று கூறுவதாய் இருந்தால் அது பல நிபர்ந்தனைகளை பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என கருச்சிதைவு ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர். தனிநபர் என்ற எண்ணக்கருவை அது பூர்த்தி செய்திருக்க வேண்டும். அறநூலினுள் சமூகம் ஒன்றில் அங்கத்தவராக இருக்க வேண்டும்.

தொடர்புபடும் ஆற்றல் மற்றும் உணர்வு, நனவு, பகுத்தறிவு ஆகிய அம்சங்கள் ஒவ்வொன்றையும் கொண்டிருக்க வேண்டும். கர்ப்பசிசு இவற்றை பெறவில்லை எனின் அது மனிதனல்ல. அது கொல்லப்படலாம். கரு வாழ்க்கையும் மனித வாழ்க்கையும் என இதைப்பிரித்துப் பார்க்கலாம் கரு வாழ்க்கை எங்கே முடிவடைகின்றது, மனித வாழ்க்கை எங்கே தொடங்குகின்றது என்பதை நிர்ணயிப்பது இலகுவானதாக இல்லை. ஒரு உயிர் தன்னுணர்வைப் பெற்றிருத்தல், சுற்றாடலை அறிந்திருத்தல், அதனுடன் தொடர்புபட்டிருத்தல், ஹோமோ சேப்பிய இனத்தவரின் அங்கத்தவராக இருத்தல், சமூகக் கடப்பாடுகளைப் பெற்றிருத்தல், வாழ வேண்டும் என்ற தன்னுணர்வை பெற்றிருத்தல் போன்ற இயல்பினைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இவற்றை அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம் ஓரளவு அந்த எல்லையை தீர்மானிக்கலாம்.

அப்பாவிக் குழந்தையைக் கொலை செய்வது குற்றமாகும். ஆனால் கொல்லப்படுவது மனிதனா? என்பதே இங்கு எழும் கேள்வியாகும். கர்ப்ச்சிசு மனிதனில்லை என்பதையே மேற்சொன்னவாறு நிரூபிக்க முடிந்தால் ‘மனிதக் கொலை’ கருத்திற்கு இடமில்லாது போகலாம். கலிபோர்னியப் பல்கலைக்கழக உயிரில்வாதி ஹார்டின் தான் நிகழ்த்திவரும் செறிவான DNA ஆய்வுகளினூடாக பெற்ற முடிவுகளிலிருந்து கர்ப்பசிசு பற்றிப் பின்வருமாறு கூறுகின்றார். கருவின் ஆரம்பநிலையில் மனித அம்சங்கள் மிகச்சிறிய அளவிலேயே காணப்படுகின்றன. அவை பெறுமதியில் மிகக் குறைந்தனவாகும். மனித உயிர் அல்ல என்பது அவரது கருத்து.

கத்தோலிக்க சமயத்தின் கருச்சிதைவுக் கொள்கையை ஆதரிப்பவராக ஜோன் ரி. நூலான் குழந்தை கருத்தரிக்கும் அந்த கணத்திலேயே ‘மனிதன்’ ஆகிவிடுவதாக வாதிடுகின்றார். புதிய முதிர்வடையாக்கரு முதிர்ப்பருவ மனிதனுக்குரிய முழுமையான பிறப்பியல் தொகுதிகளையும் கொண்டுள்ளது என்பது அவரது கருத்து. “A being with a human genetic code is man” என அவர் கூறுகின்றார்.

கருச்சிதைவு ஆதரவாளர் முன்வைக்கும் வாதங்களில் ‘கர்ப்பச்சிசு’ ஒரு மனிதன் அல்ல என்பதும் அது சமூக நிலைப்பட்ட உயிரியல்ல என்பதும் வலுவுடையனவாக உள்ளன. எனினும் முழுமனித வளர்ச்சிக்கு மூலகாரணமாயுள்ள கர்ப்பச்சிசுவின் வாழும் உரிமை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முறியடிப்பதற்கு மேலும் அழுத்தமான நியாயங்கள் தேவை.

கருச்சிதைவு எதிர்ப்பாளர்கள் கருச்சிதைவை கொலை எனக் கூறுகின்றனர். இது ஒரு பாரதூரமான குற்றாச்சாட்டாகும். கருவும் சமூகத்தில் உள்ள மனிதனும் ஒன்றா? கொலை என்ற சொல்லுக்குச் சில வரையறைகள் உள்ளன. கொலை என்பது சட்டரீதியற்ற திட்டமிட்ட வன்முறைச் செயலாகும். முழுமையான நபர் என்ற அந்தஸ்த்துக்குரிய சமுதாய மனிதனை சட்டத்திற்கு முரணாக அழித்தொழிப்பது கொலையாகும். கொல், கொலை இரண்டுக்குமிடையில் வேறுபாடுகள் உள்ளன. நுளம்புகளும் எலிகளும் கொல்லப்படுகின்றன. சில சந்தர்ப்பங்களில் மனிதனைக் கொல்லுவது அற நெறிக்கு உடப்பட்டதாகக் நியாயப்படுத்தப்படுகின்றது. வறுமைக்காகவோ நேர்ச்சைக்காகவோ மனிதக் குழந்தைகள் கொல்லப்படுவதை சில சமூகங்கள் அங்கீகரித்து வந்துள்ளன. கருச்சிதைவு விடயத்தில் கருச்சிதைவு எதிர்ப்பாளர்கள் கூறும் கருத்துக்கள் சில தாக்கம் மிகுந்தவையே என்றாலும் அவர்கள் பயன்படுத்தும் கொலை என்ற சொல் பொருத்தமானதா? என்பது விவாதத்திற்குரியதாகும். கருச்சிதைவு ஆதரவாளர்கள் குறிப்பிடுவதில்லை இவற்றிற்குப் பதிலாக ‘சிதைத்தல்’ அல்லது ‘அகற்றுதல்’ என்ற பதங்களை அவர்கள் பயன்படுத்தகின்றனர்.

கரு மனித உயிர் பற்றிய பிரச்சினைகள் மட்டுமல்ல அது ஒரு சமூக அரசியல் பிரச்சினையாகும். அது பெற்றோரின் பிரச்சினையுமாகும். கருச்சிதைவு ஆதரவாளர்கள் கர்ப்பச்சிசுவின் வாழ்க்கை உரிமைக்குள்ள முக்கியத்துவத்தை பெற்றோரின் அல்லது சமூகத்தின் உரிமைக்கும் வழங்க முன்வருகின்றனர். பெண்ணிலை வாதிகள் கருச்சிதைவை தாயின் உரிமை எனக் கூறுகின்றனர். ‘ஒழுக்கவியல் ரீதியாக கருச்சிதைவை ஏற்றுக் கொள்ள காரணங்கள் உண்டு’ ஜீடித் ஜாவிஸ் தோம்சன் கூறுகின்றார். கருவுக்கும் உயிர்வாழும் உரிமை உண்டென்ற கருத்து வலுவானதாக இருந்தாலும் தாயின் உரிமையுடன் போதிய இணக்கத்தை இச் செயல் பெற்றாக வேண்டும் என்பது அவர் கருத்து.

செயற்கை முறை கருத்தரிப்பு

வைத்தியவியலில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றங்களினால் கருமாற்றங்களும் கருத்தடைகளும் புதிதாக வெற்றியளித்துள்ளன. கருத்தடை முறைகள் மூலம் இனப்பெருக்கம் தடை செய்யப்படுகின்றது. இன்று நம்பகமான கருத்தடை முறைகள் மூலமாக பாலியலும் இனப்பெருக்கமும் வேறுபடுத்தப்படுகின்றது. அதாவது இனப்பெருக்கம் நிகழாத பாலியலை வைத்தியவியல் சாதகமாக்கியுள்ளது. வர்த்தகமும் வைத்தியவியலும் ஒன்றிணைந்து பரந்த அளவில் கருத்தடைகளையும் கருமாற்றங்களையும் வியாபிக்கச் செய்து வருவதனால் புதிய பிரச்சினைகள் தோன்றியுள்ளன.

செயற்கை சினைப்படுத்தல் முறை இன்று மகப்பேற்றிலும் சாதகமாகியுள்ளது. இது ஏற்படுத்தியுள்ள ‘பதில்தாய்’ சமூகத்தில் தாய் பற்றிய மீள் கருத்துகளுக்குரிய தேவையை தோற்றுவித்துள்ளது. குழந்தைப்பேறில்லாத கணவன் மனைவியர் செயற்கை சினைப்படுத்தல் முறையை நாடுகின்றனர். செயற்கை சினைப்படுத்தலில்

  • கணவனின் விந்தை மனைவிக்குச் செயற்கை முறையில் தருதல். (A.I.H)
  • நன்கொடையாளருடைய விந்தை செயற்கை முறையில் மனைவிக்கு வழங்கல் (A.I.D)

 

திருமணமானவர்களுக்குக் குழந்தைப் பேறில்லாதிருப்பது முக்கிய பிரச்சினையாகும். போதிய வைத்தியப் பரிசோதனைகள் சிகிச்சைகளின் பின்னரும் குழந்தைப் பேற்றினை அனுபவிக்க முடியாத தம்பதியினர் உள்ளனர். குழந்தைளிடையே வாழ்ந்துமுடிப்பது என்ற ஓர் திட சித்தத்தை வளர்த்துக் கொள்வது இவர்கள் மேற்கொள்ளக் கூடிய ஒரு தீர்வாக இருக்கலாம். ஆனால் பிரச்சினைக்குரிய சரியான தீர்வாக அது இருக்காது. எந்த நிலையிலும் தங்களிற்கு குழந்தையே வேண்டும் என்று கருதும் தம்பதியினருக்குரிய நடைமுறைத் தீர்வு செயற்கை சினைப்படுத்தல் ஒன்றுதான் எனக் கூறுவார் ஹெவலொக் எலிஸ். எனினும் இதிற் பிர்சினைகள் உள்ளன. இவ் சினைப்படுத்தல் முறையினூடாக உலகில் 26.12.2002 அன்றுமுதன் முதலில் ஏவாள் எனும் குழந்தை பிறந்தது எனலாம்.

இவற்றுடன் தொடர்புபட்ட வகையே சோதனைக்குளாய் குழந்தைகள் ஆகும். இயற்கையான கருத்தரிப்பு மற்றும் குழாய்க் குழந்தை போன்றவற்றிறகு 30 ஆயிரம் முதல் 40 ஆயிரம் வரை உயிரணுக்கள் தேவைப்படும். ஆனால் ‘இக்ஸி’ முறையில் ஒரேயொரு ஆண் உயிரணுவை மிக நுண்ணிய ஊசியில் எடுத்து கம்பியூட்டர் உதவியுடன் ஒரு கரு முட்டையின் சைட்டோபினாஸம் பகுதியில் செலுத்தி கருத்தரிக்கச் செய்யப்படும். குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்து கொண்ட பின்னர் மீண்டும் குழந்தை வேண்டும் என நினைப்பவர்களிற்கு இம்முறை சிறந்தது. சில வேளைகளில் சில பெண்கள் விசேடமான இயல்பைக்கொண்ட ஆணின் விந்தின் மூலம் விசேடமான குழந்தையை பெற்றெடுக்க விரும்புவர்.

இருப்பினும் இவற்றினால் பல ஒழுக்கப் பிரச்சினைகளும் ஏற்படுவதனைக் காணலாம். A.L.H முறையினைவிட அதிகம் பிரச்சினை தருவது A.L.D முறையாகும். சே.சி மகப்பேற்றிற்கு ஒரு தீர்வாக அமைந்தாலும் அது பல ஒழுக்கப் பிரச்சினைகளுக்கும் காரணமாய் அமைகின்றது. நன்கொடையாளருடைய விந்தின் மூலம் மனைவி பிள்ளை பெற்றுக்கொள்ளும் போது தந்தை பிள்ளையின் உயிரியல் தந்தை என்ற தகுதியினை இழக்கின்றார். அதாவது குழந்தை பிறந்தவுடன் குழந்தைக்கு தந்தை பற்றிய பிரச்சினை எழுகின்றது. காரணம் குழந்தைக்கு 2 தந்தைகள் இருக்கின்றார்கள். ஒரு சமூகத் தந்தை மற்றயது உயிரியல் தந்தை எனவே குழந்தை எவரை தந்தையாக அழைப்பது விந்தினை வழங்கியவரையா அல்லது சமூகத்தங்தையையா? இவ்வாறான பிரச்சினைகள் அதிகம் இடம்பெறுகின்றது. இது தந்தை பிள்ளை உறவிலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றது.

பதில்தாய், வாடகைத்தாய் விடயத்திலும் இவ்வாறான பிரச்சினையே எழுகின்றது. இது தாய் தந்தை மரபிலும் சொத்துரிமை விடயங்களிலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தலாம்.  மற்றும் வைத்திய முன்னேற்றம் என்பது மகப்பேற்றிலும் பாலியல் உடலுறவை அவசியமற்றதாக்கியுள்ளது. இதனால் கணவன் இல்லாமல் கூட மனைவி குழந்தையினைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். இதனால் பிறக்கின்ற குழந்தைக்கு தந்தை இல்லாத நிலை ஏற்படலாம். அத்தோடு குழந்தை வளர்ந்து வருகின்ற வேளை சமூகத்தினால் பல பிரச்சினைக்கு உள்ளாகலாம். இன்று குழந்தைப்பேறு என்பது வியாபாரமாக்கப்பட்டுள்ளது. விந்து வங்கிகளில் விந்து விற்கப்படுகின்றன.

மற்றும் இம்முறையில் காணப்படுகின்ற பதில் தாயும் ஒரு ஒழுக்க ரீதியான பிரச்சினையே அல்லது சட்டப் பிரச்சினையே ஆகும். பிள்ளைப் பேற்றிற்காக பதில் தாய் தேவையாயின் அதற்கான பெண்களை தரகர்கள் ஏற்பாடு செய்து தருகிறார்கள். இதில் எழுகின்ற சட்டப்பிரச்சினைகளை தீர்க்க சட்டத்தரணிகள் அமர்த்தப்படுகின்றனர். மொத்தத்தில் வியாபாரிகள், வைத்தியர்கள், சடடத்தரணிகள், நன்கொடையாளர்கள் சம்பந்தப்பட்டுள்ள ஒரு கொடுக்கல்வாங்கல் நிலமைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும். இருப்பினும் சமூகத்தேவையினை நிறைவு செய்வதில் இவை நிறைவு கொண்டவையாகவே உள்ளன எனலாம்.

இவ்வாறான மருத்துவத்துறையானது இன்று பாரிய வளர்ச்சியடைந்துள்ளது இதுவே அவற்றின் சிறப்பாகவும் மற்றும் சங்கடங்களாகவும் அமைந்து விடுகின்றன. பாரிய வளர்ச்சியானது பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றேயாகும். கண்டுபிடிப்புக்களாக இருந்தாலும் சரி ஒழுக்க விழுமியங்களாக இருந்தாலும் சரி பேணப்பட வேண்டியது அவசியமே.

முடிவுரை

மருத்துவ விஞ்ஞானம் அபார வளர்ச்சியுற்று உலகை வியக்க வைக்கின்றது. ஆனாலும் அவற்றினது ஒழுக்க மீறுகை என்பதும் மறுபுறம் வளர்ச்சியடைந்தே செல்கின்றது. இத்தகைய விடயங்களை காலம் காலமாக மெய்யியலும் தனது கட்டக்குள் ஆய்வு செய்கின்றது. இத்தகைய மருத்துவ ஒழுக்க மீறுகைகள் சாவாலாக மாறிவருகின்றமையை இன்றைய உலகில் நாம் கண்ணூடே நோக்கலாம். ஒழுக்க மீறுகைகளின் பொருத்தப்பாட்டு என்பது பற்றிய கருத்தியலில் பல வேறுபட்ட கருத்தாக்கங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. சில நியாயங்களை வேறு கோணத்தில் நின்று ஒதுக்கி விடவும் முடியாது. மறு புறம் அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியாது என்பதுதான் யதார்தமான உண்மையாகும்.

துணைநின்றவை

…………………………………..

அரியரெத்தினம் அணேஜா

கலைமாணி மாணவர்

மெய்யியல் மற்றும் தத்துவவியல் கற்கைகள் துறை

கலைகலாசார பீடம், கிழக்குப்பல்கலைக்கழகம்

வந்தாறுமூலை, இலங்கை

[email protected]