சி.விஜயன்/ C.Vijayan[1] & முனைவர் .செந்தில்குமார்/Dr.M.Senthilkumar[2]

Abstract: In Tamil literature alone, it has got food. Food is considered an essential part of everyday life. In the Sangam literature of the ten books, various stories are reported in the hill country, but the food is mentioned in great detail. In this way, the study of the diets of the ancient inhabitants of the respective land dwellings found in the book is studied.

Keywords: Foxtail millet, Kodo millet, little millet, Bamboo Rice, Rye, Rice, White Rice, Fermented Rice, Flakes, Jack fruit. Mango, Banana, Meats, C.Vijayan, முனைவர் ம.செந்தில்குமார், பத்துப்பாட்டில் உணவு, உணவு, பத்துப்பாட்டு, தினை, மூங்கிலரிசி, மா, பலா, இறைச்சி, காட்டுப்பன்றி இறைச்சி.

தமிழ் இலக்கியங்களில் உணவிற்கு என்று தனியிடம் பெற்றிருக்கிறது. உணவு அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒரு அத்தியாவாசியமானதாக கருதப்படுகிறது. சங்க இலக்கியத்தில் பத்துப்பாட்டு நூல்களுள் மலைபடுகடாமில் பல்வேறு செய்திகளை கூறியிருந்தாலும், உணவுகளைப் பற்றி அருமையாக வருனணையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இந்த வகையில் இந்நூலில் காணலாகும் அந்தந்த நில குடியிருப்புகளின் பழங்கால மக்களின் உணவுகளை பற்றி ஆய்வதாக இவ்வாய்வு அமைகிறது.

குறிஞ்சி நில மக்களின் உணவு

மலையும் மலை சார்ந்த இடமாக அமைவது குறிஞ்சி நிலமாகும். இந்நில மக்கள் தினை, மூங்கிலரிசி, மா, பலா, இறைச்சி, காட்டுப்பன்றி இறைச்சி போன்ற உணவுகளை இலக்கியத்தில் பயன்படுத்தியுள்ளனர். நன்னனது மலையின் அடிவாரத்தில் இருந்த சிற்றூர்களில் வாழ்ந்த மக்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில் தினமும் தினைச் சோற்றையும், நெய்யில் வெந்த இறைச்சியையும் உண்டனர;. இதையே விருந்தினர்க்கும் கொடுத்து மகிழ்ந்தனர். இதனை,

“பரூஉக்குறை பொழிந்த நெய்க்கண் வேவையொடு

குரூஉக்கண் இறடிப் பொம்மல் பெறுகுவீர்”

–        மலைபடுகடாம் 168-169

என்ற பாடலடிகளின் மூலம் அறிய முடிகிறது. இதை தவிர அருவியால் அடித்துவரப்பெற்ற பலாப் பழத்தின் கொட்டையுடன் மானின் கொழுத்த இறைச்சியையும், புளி, மா, பசு, எருமை இவற்றின் மோருடன் மூங்கில் அரிசி அனைத்தையும் சேர்த்து வேகவைத்து உண்டனர் என்று மலைபடுகடாம் கூறுகின்றது. இந்த செய்தியை,

“அருவி தந்த பழஞ்சிதை வெண்காழ்

வருவிசை தவிர்த்த கடமான் கொழுங்குறை

முளவுமாத் தொலைச்சிய பைந்நிணப் பிளவை

பிணவுநாய் முடுக்கிய தடியொடு விரைஇ

வெண்புடைக் கொண்ட துய்த்தலைப் பழனி

இன்புளிக் கலந்து மாமோ ராகக்

கழைவளர் நெல்லின் அரிஉலை ஊழ்ந்து

வழைஅமை சாரல் கமழத் துழைஇ

நறுமலர் அனிந்த நாறுஇரு முச்சிக்

குறமகள் ஆக்கிய வால்அவிழ் வல்சி

அகம்மலி உவகை ஆர்வமொடு அளைஇ

மகமுறை தடுப்ப மனைதொறும் பெறுகுவீர;”

–        மலைபடுகடாம் 174-185

பாடடிகள் விளக்குவதை அறிய முடிகிறது. மேலும் தினைப்புனத்துக் காவலர்களால் கொள்ளப்பட்ட காட்டுப்பன்றியின் மயிரை நீக்கி மூங்கில் உரசுதலால் ஏற்பட்ட காட்டுத் தீயில் தசையை வாட்டித் தின்றனர். இதற்கு சான்றாக,

“கழுதின் சேணோன் ஏவொடு போகி

இழுதின் அன்ன வால்நிணம் செருக்கி

நிறப்புண் கூர்ந்த நிலம்தின் மருப்பின்

நெறிக்கெடக் கிடந்த இரும்பிணர; எருத்தின்

இருள்துணிந் தன்ன ஏனம் காணின்

முளிகழை இழைந்த காடுபடு தீயின்

நளிபுகை கமழாது இறாயினிர் மிசைந்து”

–        மலைபடுகடாம் 243-249

என்ற பாடலடிகளின் மூலம் நாம் அறியமுடிகிறது. கூத்தர்கள் நன்னனை காண செல்கின்ற போது வழியில் வேடர் கூட்டத்தை கண்டால் நாங்கள் நன்னனை காண செல்கிறோம் என்று கூறினால் உடனே வேடர் கூட்டத்தினர் தசையும், கிழங்குகளையும் சேர்த்து சமைத்த உணவினை தருவார்கள் என்று மலைபடுகடாம் கூறுகிறது. இதனை,

“தடியும் கிழங்கும் தண்டினர் தரீஇ

ஒம்புநர் அல்லது உடற்றுநர் இல்லை”

–        மலைபடுகடாம் 425-426

வேடர்கள் கொடுத்த உணவாக பாடலடிகளின் மூலம் அறியமுடிகிறது. இங்கு கூறப்பட்ட உணவினையே குறிஞ்சி நில மக்கள் உண்டனர் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

முல்லை நில மக்களின் உணவு

காடும் காடு சார்ந்த இடமாக அமைவது முல்லை நிலமாகும். இந்நிலத்தில் மக்கள் உண்ணும் உணவாக தினை. வரகு, சாமை, அவரை, மூங்கிலரிசி, நெல் அரிசி, புளி, வெள்ளாட்டு இறைச்சி, தினைமாவு போன்றவற்றை இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. முல்லை நில மக்கள் வரகரிசி சோற்றையும், அவரைப் பருப்பையும் கலந்து செய்த உணவினையும், நண்டுகளின் சிறு பார்ப்பினைப் போன்ற தினைச்சோற்றையும் உணவாக உட்கொள்கின்றனர். இந்த செய்தியைப் பற்றி பாடல் வரிகளாக,

“இருங்கிளை ஞெண்டின் சிறுபார;ப்பு அன்ன

பசுந்தினை மூரல் பாலொடும் பெறுகுவீர்”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 167-168

“நெடுங்குரல் பூளைப் பூவின் அன்ன

குறுந்தாள் வரகின் குறள் அவிழ்ச் சொன்றி

புகர்இணர் வேங்கை வீ கண்டன்ன

அவரைவான் புழுக்கு அட்டி பயில்வுற்று”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 192-195

பெரும்பாணாற்றுப்படை கூறுகிறது. மேலும் அரிசியும் வெள்ளாட்டு இறைச்சியுடனும் வெண்ணெய் உள்ளே இட்ட செய்த உணவையும், தினைமாவோடு வெண்ணெய் கலந்த உணவையும் உண்டனர் என்று கூத்தராற்றுப்படை கூறுகிறது. இதனை,

“பொன் அறைந் தன்ன நுண்நேர் அரிசி

வெண் எறிந்து இயற்றிய மாக்கண் அமலை

தண்ணென் நுண்இழுது உள்ளீடு ஆக

அசையினிர் சேப்பின் அல்கலும் பெறுகுவிர்

விசையம் கொழித்த பழி அன்ன

உண்ணுநர்த்தடுத்த நுண் இடிவணை”

–        மலைபடுகடாம் 440-445

என்ற பாடலடிகளின் மூலம் நாம் அறியமுடிகிறது.

மருத நில மக்களின் உணவு

வயலும் வயல் சார்ந்த இடமாக அமைவது மருத நிலமாகும். சோழ நாட்டில் காவிரி பாய்வதால் எப்போதும் வளமுடையதாக இருக்கும் மருத நிலத்தில் கரும்பும் நெல்லும் மிகுதியாக உள்ளன. இதனால் சுவையான கரும்பையும், அவலையும் மற்ற நிலத்தாரிடம்  கொடுத்து மானின் இறைச்சியையும் மதுவையும் பெற்று உண்டனர் என்று சான்றுடன் காட்டுகிறது பொருநராற்றுப்படை.  இதனை,

“தீங் கரும்போடு அவல் வகுத்தோர்

மான் குறையொடு மது மறுகவும்”

–        பொருநராற்றுப்படை 216-217

ஓய்மானாட்டு மருதநிலத்தார் வெண்சோற்றையும், நண்டும், பீர்க்கங்காயும் கலந்த கூட்டையும் சேர்த்துக்கொண்டு உண்டனர் என்று சிறுபாணாற்றுப்படையும், தொண்டைநாட்டு மருத நிலத்தில் உள்ள சிறு பிள்ளைகள் காலையில் பழையசோற்றை உண்டனர். பின்பு பழைய சோற்றின் மேல் வெறுப்பு ஏற்பட்டால் அவலை இடித்து உண்டனர் என்றும் நெல் சோற்றைப் பெட்டைக்கோழிப் பொரியலோடு சேர்த்து உண்டனர் என்றும் சோற்றோடு பலாபழம், இளநீர், வாழைப்பழம், நுங்கு, வள்ளிக்கிழங்கு போன்றவற்றையும் சேர்த்து உண்டனர் என்று பெரும்பாணாற்றுப்படையும் கூறுகிறது. இந்த செய்தியை,

“இருங்காழ் உலக்கை இரும்புமுகம் தேய்த்த

அவைப்புமாண் அரிசி அமலை வெண்சோறு

கவைத்தான் அலவன் கலவையொடு பெறுகுவிர;”

–        சிறுபாணாற்றுப்படை 193-195

“கருங்கை வினைஞர் காதல் அம்சிறா அர்

பழஞ்சோற்று அமலை முனைஇ வரம்பில்

புதுவை வேய்ந்த கவிகுடில் முன்றில்

அவல்எறி உலக்கைப் பாடுவிறந்து அயல”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 223-226

“மல்லல் போர்ஊர் மடியின் மடியா

வினைஞர் தந்த வெண்ணெல் வல்சி

மனைவாழ் அளகின் வாட்டொடும் பெறுகுவிர்”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 254-256

“தாழ்கோட் பலவின் சூழ்சுளைப் பெரும்பழம்

வீழ்இல் தாழைக் குழவித் தீம்நீர்

கவைமுலை இரும்பிடிக் கவுள்மருப்பி ஏய்க்கும்

குலைமுதிர் வாழைக் கூனிவெண் பழம்

திறள் அரைப்பெண்ணை நுங்கொடு பிறவும்

தீம்பல் தாரம் முiனுயின் சேம்பின்

முளைப்புற முதிர்கிழங்கு ஆர்குவிர்”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 356-362

என்ற பாடலடிகளின் மூலம் நாம் அறியமுடிகிறது.

நெய்தல் நில மக்களின் உணவு

கடலும் கடல் சார;ந்த இடமாக அமைவது நெய்தல் நிலமாகும். பழங்காலத்தில் சோழநாட்டின் தலைநகரமாகிய காவிரி பூம்பட்டினத்தினைத்தான் நெய்தல் நிலமாக இலக்கியம் குறிக்கிறது. இந்த பகுதியில் வாழ்ந்த மக்கள் கடலில் பெற்ற இறால் மீனையும், வயல் ஆமையையும் பக்குவம் செய்து உண்டனடர். அத்துடன் பனங்கள்ளையும், நெல் அரிசியும், கள்ளையும் பருகினர் என்றும் கள்ளுக்கடைகளில் மீன் இறைச்சியும், விலங்கு இறைச்சியும் விற்கப்பட்டன என்றும் அதையே உணவாக உண்டனர் என்று பட்டினப்பாலை தெளிவாக எடுத்தியம்புகிறது.  இதற்கு சான்றாக,

“கடல்இறவின் சூடுதின்றும்

வயல்ஆழைப் புழுக்கும் உண்டும்”-   பட்டினப்பாலை 63-64

“பிணர்ப் பெண்ணைப் பிழிமாந்தியும்”

–        பட்டினப்பாலை 89

“உவமடிந்து உண்டு ஆடியும்”   –        பட்டினப்பாலை 93

“மீன்தடிந்து விடக்கு அறுத்து

ஊன்பொரிக்கும் ஒலிமுன்றில்

மணற்குவைஇ மலர்சிதறிப்”- பட்டினப்பாலை 176-178

என்ற பாடலடிகளின் மூலம் அறியமுடிகிறது. மேலும் சிறுபாணாற்றுப்படையில் நுளைச்சியர் அரித்த கள்ளையும், உலர்ந்த சூழல் மீனின் சூட்டு இறைச்சியும் உண்டனர் என்றும் நெல்லை இடித்து மாவாக்கிய உணவை ஆண்பன்றிக்கு இட்டு கொழுக்க வைத்து கொழுத்த பன்றியின் இறைச்சியைத் சமைத்து உண்டனர் என்று பெரும்பாணாற்றுப்படையும் கூறுகிறது. இதனை,

“கரும்புகைச் செந்தீ மாட்டிப் பெருந்தோள்

மதிஏக் கறூஉம் மாசு அறு திருமுகத்து

நுதிவேல் நோக்கின் நுளைமகள் அரித்த

பழம்படு தேறல் பரதவர் முடுப்பக்

கிளைமலர்ப் படப்பைக் கிடங்கில் கோமான்

தளைஅவிழ் தெரியல் தகையோன் பாடி

அறல்குழல் பாணி தூங்கி அவரொடு

வறல்குழல் சூட்டின் வயின்வயின் பெறுகுவிர்”

–        சிறுபாணாற்றுப்படை 156-163

“கள்அடு மகளிர் வள்ளம் நுடங்கிய

வார்ந்துஉகு சிலநீர்வழிந்த குழம்பின்

ஈர்ஞ்சோறு ஆடிய இரும்பல் குட்டிப்

பல்மயிர்ப் பிணவொடு பாயம் போகாது

நெல்மா வல்சி தீற்றி பல்நாள்

குழிநிறுத்து ஓம்பிய குறுந்தாள் ஏற்றைக்

கொழுநிணத் தடியொடு கூர்நறாப் பெறுகுவிர்”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 339-445

என்ற பாடலடிகளின் மூலம் நெய்தல் நில மக்களின் உனவுகளை எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது.

பாலை நில மக்களின் உணவு

மணலும் மணல் சார்ந்த இடமாக அமைவது பாலை நிலமாகும். இந்த பாலை நில மக்களாகிய வேட்டுவர் புளிக்கறி இடப்பட்ட சோற்றையும், ஆமாவின் சூட்டு இறைச்சியையும் உண்டனர் என்று சிறுபாணாற்றுப்படை கூறுகிறது. புல் அரிசியைச் சேர்த்து நிலத்தில் உள்ள உரலில் குற்றி சமைத்த உணவை உப்புக்கண்டத்தோடும் மற்றும் நெல் அரிசிச் சோற்றையும், நாய் பிடித்து வந்த உடும்பின் பொரியலையும் சேர்த்து உண்டனர் என்று பெரும்பாணாற்றுப்படையும் கூறுகிறது. இதனை,

“எயிற்றியர் அட்ட இன்புளி வெஞ்சோறு

தேமா மேனிச் சில்வளை ஆயமொடு

ஆமான் சூட்டின் அமைவரப் பெறுகுவிர்”

–        சிறுபாணாற்றுப்படை 175-177

“பார்வை யாத்த பறைதாள் விளவின்

நீழல் முன்றில் நிலஉரல் பெய்து

குறுங்காழ் உலக்கை ஒச்சி நெடுங்கிணற்று

வல்ஊற்று உவரி தோண்டித் தொல்லை

முரவுவாய்க் குழிசி முரிஅடுப்பு ஏற்றி

வாராது அட்ட வாடுஊன் புழுக்கல்”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 95-100

“களர்வளர் ஈந்தின் காழ்கண் டன்ன

சுவல்விளை நெல்லின் செவ் இவிழ்ச் சொன்றி

ஞமலி தந்த மனவுச்சூல் உடும்பின்

வறைகால் யாத்தது வயின்தொறும் பெறுகுவிர்”

–        பெரும்பாணாற்றுப்படை 130-133

என்ற பாடலடிகளின் மூலம் பாலை நில மக்களின் உணவினை தெளிவாக எடுத்துகாட்டப்படுகிறது.

முடிவுரை

உலகில் மக்கள் அனைவருக்கும் உணவு முக்கியமானதாக விளங்குகிறது. அந்த வகையில் மக்கள் இன்றைய நிலையில் பலவிதமான உணவுகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இயற்கையான உணவுகள் மட்டுமல்லாது செயற்கையான உணவு முறையில் தயாரிக்கப்பட்ட உணவுகளை உண்டு வாழ்கின்றனர். இன்று பலவிதமான உணவுகளை அருந்துகின்றபோது பலவிதமான நோய்களால் துன்பப்பட்டு வாழ்ந்து வருகிறார்கள். இந்த நிலைக்கு முக்கிய காரணம் சரியான உணவுகளை எடுத்துக்கொள்ளாததே! ஆனால் பழங்காலத்தில் மக்கள் அனைவரும் அவரவர் இடத்திற்கு ஏற்றவாறு இயற்கை முறையில் உணவுகளை உற்பத்தி செய்து உண்டு உடல்நலத்தோடு வாழ்ந்தார்கள். இதற்கு காரணம் அவர்கள் பயன்படுத்திய தினை, வரகு, சாமை, மூங்கிலரிசி, புல்லரிசி, நெல்லரிசி, வெண்சோறு, பழையசோறு, தினைமாவு, அவல், கரும்பு, மா, பலா, வாழை, புளி, அவரை, நண்டு கூட்டு, பீர்க்கங்காய் கூட்டு, பெட்டைக்கோழி பொரியல், உடும்பு பொரியல், வயல் ஆமை, இறைச்சி, மீன் இறைச்சி, விலங்குகளின் இறைச்சி (வெள்ளாடு, பன்றி, மான்) போன்ற சத்துக்கள் நிறைந்த உணவை உண்டதேயாகும். இங்கு குறிப்பிட்ட உணவுகள் அனைத்தும் பத்துப்பாட்டு இலக்கியத்தில் பழங்கால மக்கள் பயன்படுத்திய  உணவு வகைகள் ஆகும்.

பார்வை நூல்கள்

  • சுப்பிரமணியன் ச.வே. (உரை), (2004), பத்துப்பாட்டு, கோவிலூர்: கோவிலூர்  மடாலயம்.
  • நாகராசன் வி, (உரை), (2017), பத்துப்பாட்டு மூலமும் உரையும், சென்னை: நீயூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ்.

…………………………………………………………

Date of submission: 2019-06-20

Date of acceptance: 2019-07-24

Date of Publication: 2019-08-05

Corresponding author’s

Name: சி.விஜயன் & முனைவர் ம.செந்தில்குமார்

Email: [email protected]

……………………………………………………….

[1] முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர், தமிழ்த்துறை, திருவள்ளுவர் பல்கலைக்கழகம், சேர்க்காடு, வேலூர் – 632 115. மின்னஞ்சல் : [email protected]

[2] இணைப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை, திருவள்ளுவர் பல்கலைக்கழகம், சேர்க்காடு, வேலூர் – 632 115. மின்னஞ்சல் : [email protected]