முனைவர் .மணி/Dr.A.Mani[1]

Abstract: In the Tolkappiyam, the cruel target of Tamils, Mayon is regarded as the substance of the venerated Maliyam, the myth of Vaishnavism, and the significance of its existence in Tamil soil. See Mayon, the goddess of the warring bishops of Ahab, is said to have been the deity of the Tamils. See the popularity of the Sangam literature as the head of the mantra. Mullaitivu, considered by many to be the land of civilization, is also the land of the Maoists. One of the philosophies of the Tamil land, Vaishnava began to grow and flourish in time. The religious ideas, the metaphor of the Lord, the plurality of the deities of the Vaishnava Adivasis were sung in the Nalaiyara Divya Prabandha (A.Mani. 2018: XVI). The purpose of this essay is to highlight the unique features of the songs of Madurakaviyavar, the sixth of the twelve souls.

Keywords: Indian literature, Tolkappiyam, Mayon, civilization, metaphor of the Lord, Dr.A.Mani, Madurakaviyavar, தமிழின் கொடுமுடி, மாலியம், மதுரகவியாழ்வார், அமுத மொழிகள், தலைவி, ஆ.மணி.

உரைக்களம்

தமிழின் கொடுமுடி இலக்கணமாகிய தொல்காப்பியத்திலேயே, மாலியம் எனப் போற்றப்பட்ட வைணவத்தின் பரம்பொருளாகக் கருதப்படும் மாயோன் குறிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காணும்போது, வைணவத்தின் தொன்மையும், தமிழ் மண்ணில் அக்கொள்கை நிலவிய சிறப்பையும் உணர முடிகின்றது. “மாயோன் மேய காடுறை யுலகமும்” (தொல். அகத்.5) என்னும் தொடர், ஆ காப்போராகிய ஆயர்களின் தெய்வமாகக் கருதப்படும் மாயோன், தமிழர்களின் மேனி நிறமாகிய மாமையுடையராகக் கூறப்படுவதைக் காண்க. மாமை நிறத்தழகி எனத் தலைவியைப் பலகாலும் சங்க இலக்கியங்கள் புகழ்வதையும் காண்க. நாகரிகம் தோன்றிய நிலமாகப் பலராலும் கருதப்படும் முல்லை நிலமே, மாமை நிறத்தழகர்களின் நிலமாகவும் திகழ்கின்றது. தமிழ் நிலத்தின் தத்துவங்களில் ஒன்றாகிய வைணவம் காலப்போக்கில் பன்முகமாகக் கிளைத்து வளரத் தொடங்கியது. வைணவ அடியார்களாகிய ஆழ்வார்களால் சமயக் கருத்துக்களும், இறைவனின் வடிவழகும், பன்முகத் தன்மையும் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தில் பாடப்பட்டன என்பர் (ஆ. மணி 2018: XVI). இவை மட்டுமல்லாது, திராவிட வேதம் என்றழைக்கப்படும் பாடல்களைப் பாடிய நம்மாழ்வாரின் பெருமைகளும் சிறப்புக்களும் நாலாயிரத்தின் பாடுபொருளாக விளங்குவதைக் காணமுடிகின்றது. பன்னிரு ஆழ்வார்களில் ஆறாம் ஆழ்வாராகிய மதுரகவியாழ்வாரின் பாடல்களில் இடம்பெற்றுள்ள தனித்தன்மையுடைய கருத்துக்களை எடுத்துரைப்பது இவ்வுரையின் நோக்கமாகும்.

மதுரகவியாழ்வாரின் தனித்தன்மை

பன்னிரு ஆழ்வார்களில் ஆறாமவராகக் குறிக்கப்பட்டுள்ள மதுரகவியாழ்வாரின் இயற்பெயர் தெரியவில்லை. எனினும், தம் பாடல்களின் இனிமையால் மதுரகவி என்னும் காரணப்பெயர் அவர்தம் இயற்பெயராகவே விளங்குவதைக் காணமுடிகின்றது. சங்க இலக்கியத்தில் பாடலால் பெயர் பெற்ற புலவர்களைப்  போலப் பாடல்களின் சிறப்பால் பெயர் பெற்ற புலவராக மதுரகவியாழ்வர் திகழ்வது குறிப்பிடத்தக்கது. மதுரகவியாழ்வாரின் பாடல்கள் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தில் 937–947ஆம் எண்ணுள்ள பாடல்களாக நாதமுனிகளால் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத் தொகுப்பு, ஆழ்வார்களின் காலமுறையையொட்டித் தொகுக்கப்படவில்லை என்பதை மதுரகவியாழ்வாரின் ஆசிரியராகிய நம்மாழ்வாரின் பாடல்கள் நான்காமாயிரத்தில் (பாடல்எண் 2899முதல் 4000வரை) தொகுக்கப்பட்டுள்ளதன் மூலம் உணரமுடிகின்றது. இதற்கான காரணங்களை அறிவதும், நாலாயிரத்தின் தொகுப்பமைதியை விளக்குவதும் தனித்த ஆய்வாகும். இது நிற்க.

ஆழ்வார்களில் மிகக் குறைந்த பாடல்களைப் பாடியவர் அமலனாதிபிரான் பாடிய திருப்பாணாழ்வார் ஆவார் (10 பாடல்கள் மட்டும் பாடல் 927 முதல் – 936 வரை). அவருக்கு அடுத்த நிலையில் 11 பாடல்களைப் பாடியவராக மதுரகவியாழ்வார் திகழ்கின்றார். இவ்விருவர் பாடல்களும் அடுத்தடுத்து இடம்பெற்றுள்ளன. பிற ஆழ்வார்கள் அனைவரும் இறைவனையே பாடியிருக்க, மதுரகவியாழ்வார் மட்டும் தன்னைவிட வயதில் குறைந்தவராகிய நம்மாழ்வாரையே (//www.vikatan.com/news/spirituality/91251-madurakavi-aalwar-accepted-younger-person-as-his-guru.html) தெய்வமாகப் பாடிய பெருமைக்கும் தனித்தன்மைக்கும் உரியவராகத் திகழ்கின்றார். மற்றொரு தனித்தன்மையும் இவண் குறிக்கத்தக்கது. அந்தணர் குலத்தவராகிய மதுரகவியாழ்வார், வேளாளர் குலத்தில் பிறந்த நம்மாழ்வாரை ஆசிரியராகவும், தெய்வமாகவும் கொண்டது குறிக்கத்தக்கது. சைவத்திலும் வேளாளர் குலத்தவராகிய திருநாவுக்கரசரை, அந்தணர் குலத்தவராகிய அப்பூதியடிகள் ஆசிரியராகக் கொண்டு போற்றியது மேற்செய்தியோடு ஒப்புநோக்கத்தக்கதாகும்.

மதுரகவியாழ்வாரின் வாழ்விக்கும் மொழிகள்

அமுதம் என்பது, இறப்பில்லாப் பெருவாழ்வளிக்கும் அருமருந்து என்பது ஒரு மரபு. வான்மழையே அமுதம் என்பது திருவள்ளுவ மரபு. எவ்வாறாயினும், உயிர்களை வாழ்விக்கவும் உய்விக்கவும் உதவும் கருத்துக்களையும் அமுதம் என்பதில் பிழையில்லை. அவ்வகையில் பதினொரு பாடல்களே பாடியிருப்பினும், மதுகவியாழ்வார் தம் பாடல்கள் அமுதமொழிகளாகத் திகழ்வனவாகும். தெய்வத்தினும் உயர்ந்தவர் குரு என்னும் கருத்து, மதுரகவியாழ்வார்தம் பாடல்களின் அடிநாதமாக அமைந்த கருத்தாகும். இதன்மூலம் மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்னும் மரபுத் தொடரின் வரிசைமுறைக்குக் காரணமானவர்களுள் மதுரகவியாழ்வாரும் ஒருவர் என்றே சொல்லலாம். அவர்தம் பாடல்களின் கருத்துக்களை இனித் தொகுத்துக் காணலாம்.

அமுதூறும் நாவுகள்

கண்ணிபோலும் நுண்ணிய சிறுதாம்பினால் யசோதை தன்னைக் கட்டிப்போட்டபோது, அதற்குக் கட்டுப்பட்டதுபோல நடித்த எம்பெருமானைக் காட்டிலும், தென்திசையிலுள்ள ஆழ்வார்திருநகரியை அடைந்து நம்மாழ்வார் என்னும் திருநாமத்தைச் சொன்னாலே, என் நாவில் அமுதம் ஊறித் தித்திக்கின்றது என்கின்றார் மதுரகவியாழ்வார். நம்மாழ்வார் என்னும் பெயரே அமுதம் என்பது அவர்தம் கருத்து. திருப்பாற்கடலைக் கடைந்தபோது கிடைத்தது அமுதம்; வான்மழையே அமுதம் ஆகிய கருத்துக்களை விட்டுவிட்டு நம்மாழ்வார் பெயரே அமுதம் என்ற மதுரகவியாழ்வாரின் கருத்தானது புதுமை சான்றது. பாடலடிகள் வருமாறு:

”.. .. ..     தென்குருகூர் நம்பியென்றக்கால்

அண்ணிக்கும் அமுதூறும் என்நாவுக்கே” (நாலா. 937).

வேறு தெய்வமில்லை

தான் வணங்கும் தெய்வமின்றி, வேறு தெய்வமில்லை என்பது சமயப் பெரியோர்தம் நம்பிக்கை. அதனை மதுரகவியாழ்வாரும் ஓதுகின்றார். நாவினால் சொல்லிச் சொல்லி இன்புற்றேன். அவர்தம் திருவடிகளைப் போற்றிப் பரவினேன். அவரன்றி வேறு தெய்வம் நானறியேன். திருக்குருகூர் நம்பியின் பாடல்களைப் புகழ்பாடித் திரிவதே என் பணி என்கின்றார் மதுரகவியாழ்வார்.

“மேவினன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே

தேவு மற்றறியேன் .. .. ..    .. .. .. ” (நாலா. 938)

என்னும் பாடலடிகளில் மெய்ம்மையே என்னும் சொல்லை ’அவன் பொன்னடி மேவினன் மெய்ம்மையே’ எனக் கூட்டிப் பொருள் கொள்கின்றனர் (ராமசுப்பிரமணிய சர்மா & ஆர். பொன்னம்மாள் 2016: 386). இதனை இவ்வாறு கொள்வதைவிட ‘தேவு மற்றறியேன் மெய்மையே’ எனக் கூட்டிப் பொருள் கொள்வதே மதுரகவியாழ்வாரின் உள்ளக் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் என்று சொல்லத் தோன்றுகின்றது.

தொண்டனாக இருப்பதே பாக்கியம்

எம் பெருமானின் அழகிய கரிய திருமேனியைத் தரிசிக்க வேண்டுமெனில், ஆழ்வாரை விட்டு மீண்டால்தான் இயலும். பெருமையும் கருணையும் கொண்ட நம்மாழ்வாரின் தொண்டனாய் இருப்பதே நான் பெற்ற பாக்கியம். ஆதலால், அவரை விட்டுச் சிறிது நேரம்கூட என்னால் விலக முடியவில்லை என்கின்றார் மதுரகவியாழ்வார் (நாலா. 939).

தொண்டனாக இருப்பது இழிவன்று

எம் பெருமானுக்குத் தொண்டு செய்வதே பெருமை. நம்மாழ்வாருக்குத் தொண்டனாக இருப்பது இழிவென்று நான்கு வேதங்களும் கற்ற அந்தணர்கள் கூறுகின்றனர். என் தாயாக, அப்பனாக, எனையாளும் தலைவனாக சடகோபரையே நான் எண்ணுகின்றேன் என மதுரகவியாழ்வார் கூறுவதிலிருந்து, ஆழ்வாருக்குத் தொண்டு செய்வதும் தாசனாக இருப்பதும் அக்காலத்தில் இருந்த வேதம் கற்ற அந்தணர்களால் கடிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது, அதனையும் மீறித் தனக்குத் தாயாகவும் தந்தையாகவும் தலைவ்னாகவும் இருப்பவர் சடகோபரே என மதுரகவியாழ்வார் நிலைநாட்டியுள்ளார் என்பதை உணரமுடிகின்றது. பாடலடிகள் வருமாறு:

“நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்

புன்மையாகக் கருதுவா ராதலின்

அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை யாண்டிடும்

தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே” (நாலா. 940).

நம்பிக்குத் தாசன் நான்

ஆட்கொள்ளப்படுவதற்கு முன்னர், பிறர் பொருட்களையும் மடமைத் தன்மையுடைய பெண்களையும் கண்டால் ஆசைப்படுவேன். நம்பிக்கு அன்பனாக இருப்பதையே நான் பெருமையாகக் கருதுகின்றேன் என்பது மதுரகவியாழ்வார் கருத்து (நாலா.941). முற்பாடலில் (940) சொன்ன செய்தியே இப்பாடலிலும் சொல்லப்பட்ட போதிலும், முன்னைய கருத்தின் வலியுறுத்தலாகவே இதனைக் கொள்ளத் தோன்றுகின்றது.

எழுமைக்கும் எண்திசைக்கும் இயம்புவேன்

இன்று முதல் எழுபிறப்புக்கும் தன் பெருமைகளைத் துதிக்கும்படித் திருக்குருகூர் நம்பி அருள் செய்துள்ளார். இனி எக்காலத்திலும் அவர் அதை மாற்ற மாட்டார் என்பதைக் காண்பீர்கள் (நாலா. 942).

காரியாரின் குமாரராகிய நம்மாழ்வார், அவருடைய மகிமையை நான் அறியாதபோதும் என்னைக் குளிரப் பார்த்து என் பாவங்களை அழித்தருளினார். அழகிய தமிழ்ப் புலமைக்கு இடமாகிய சடகோபரின் அருளை நான் எண்திசைக்கும் இயம்புவேன் என மொழிகின்றார் மதுகவியாழ்வார் (நாலா. 943).

அருமறையின் பொருளே அவர்தம் பாடல்கள்

நம்மாழ்வார் பாடல்கள் வேதங்களே என அழைக்கப்படுவதற்கான வித்தினை இட்டவர் மதுரகவியாழ்வாரே எனலாம். இதற்குச் சான்றாக இப்பாடல் அமைகின்றது. பாடல் வருமாறு:

“அருள்கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற

அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள்

அருள்கொண்டு ஆயிரம் இன்தமிழ் பாடினான்

அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே” (நாலா. 944).

அடுத்த பாடலிலும் வேதத்தின் உட்பொருளைத் திருவாய்மொழி படிப்பவர் நெஞ்சில் உறையும்படிப் பாடியவர் சடகோபர். அவருக்குத் தொண்டு செய்வதே என் வாழ்வின் பயன் என்பது மதுரகவியாழ்வார் கருத்து (நாலா. 945).

பிறரையும் தொண்டராக்குவதே என் பணி

பிறரைத் திருத்துவதால் பயனில்லையாயினும், சடகோபரின் அன்பராக்கவே நான் முயலுவேன் (நாலா. 946) என்னும் பாடல் முன்னைய பாடல்களில் (நாலா. 939 – 941) சொல்லப்பட்ட கருத்தினின்று ஒருபடி மேற்சென்று, நான் மட்டும் சடகோபருக்கு அன்பரல்லன்; பிறரையும் ஆக்குவேன் என மொழிவதாக அமைவது குறிக்கத்தக்கது.

நிறைவுரை

பிற ஆழ்வார்கள் அனைவரும் இறைவனையே பாடியிருக்க, மதுரகவியாழ்வார் மட்டும் நம்மாழ்வாரையே தெய்வமாகப் பாடிய பெருமைக்கும் தனித்தன்மைக்கும் உரியவராவார். அந்தணர் குலத்தவராகிய மதுரகவியாழ்வார், வேளாளர் குலத்தில் பிறந்த நம்மாழ்வாரை ஆசிரியராகவும், தெய்வமாகவும் கொண்டது குறிக்கத்தக்கது. சைவத்திலும் வேளாளர் குலத்தவராகிய திருநாவுக்கரசரை, அந்தணர் குலத்தவராகிய அப்பூதியடிகள் ஆசிரியராகக் கொண்டு போற்றியது மேற்செய்தியோடு ஒப்புநோக்கத்தக்கதாகும். அமுதம் என்பது, இறப்பில்லாப் பெருவாழ்வளிக்கும் அருமருந்து என்பது ஒரு மரபு. வான்மழையே அமுதம் என்பது திருவள்ளுவ மரபு. எவ்வாறாயினும், உயிர்களை வாழ்விக்கவும் உய்விக்கவும் உதவும் கருத்துக்களையும் அமுதம் என்பதில் பிழையில்லை. அவ்வகையில் பதினொரு பாடல்களே பாடியிருப்பினும், மதுகவியாழ்வார்தம் பாடல்கள் அமுதமொழிகளாகத் திகழ்வனவாகும். தெய்வத்தினும் உயர்ந்தவர் குரு என்னும் கருத்து, மதுரகவியாழ்வார்தம் பாடல்களின் அடிநாதமாக அமைந்த கருத்தாகும். இதன்மூலம் மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்னும் மரபுத்தொடரின் வரிசைமுறைக்குக் காரணமானவர்களுள் மதுரகவியாழ்வாரும் ஒருவர் என்றே சொல்லலாம்.

துணைநூல்கள்

  • மணி. ஆ. (பதி.ஆ.). 2018 (முதல் பதிப்பு). பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் திருவாய்மொழி வியாக்கியானம்ஓர் ஆய்வு. சென்னை: லாவண்யா பதிப்பகம்.
  • ராமக்ருஷ்ணபிள்ளை. ரா. (பதி.ஆ.). 1879 (முதற்பதிப்பு). கண்ணி நுண்சிறுத்தாம்பு – இதற்கு ஸ்ரீ உ.வே. பெரியவாச்சன்பிள்ளை யருளிச் செய்த வ்யாக்யாநமும் பின்புள்ளாரருளிச் செய்த அரும்பதமும். சென்னை: ஆதிகலாநிதி அச்சுக்கூடம்.
  • ராமசுப்பிரமணிய சர்மா & ஆர். பொன்னம்மாள் (உ.ஆ.). 2016 (பத்தாம் பதிப்பு). ஸ்ரீநாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம் – முதலாயிரம் – பாடல்கள் 1 to 947. சென்னை: கங்கை புத்தக நிலையம்.
  • ஸ்ரீகிருஷ்ணசாமி அய்யங்கார் (பதி.ஆ.). 1993 (இரண்டாம் பதிப்பு). கண்ணி நுண்சிறுத்தாம்பு வ்யாக்யானங்கள் (நஞ்சீயர், நம்பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, அழகிய மணவாளப்பெருமாள் நாயனார் ஆகிய பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களும், தம்பிரான்படியும், பதவுரை, அரும்பதவுரை, ப்ரமாணத்திரட்டும் கூடியது). .. .. ..: ஸ்ரீ. ரா. ஸ்ரீ. கி. ஸ்ரீநிவாஸையங்கார் குடும்ப தர்ம சொத்துகளின் ஆதரவில் வெளியிடப் பெற்றது.

…………………………………

Date of submission: 2019-06-20

Date of acceptance: 2019-07-21

Date of Publication: 2019-08-05

Corresponding author’s

Name: முனைவர் ஆ.மணி

Email: [email protected]

………………………………………………….

[1] துணைப்பேராசிரியர் – தமிழ் & இணைத் தேர்வாணையர், பாரதிதாசன் அரசினர் மகளிர் கல்லூரி, புதுச்சேரி – 605 003, பேச: 9443927141, மின்னஞ்சல்: [email protected]