Abstract: The Great Kings who ruled the Ancient Tamil Nadu has been very Much Interested in Art works which were based on their Religious fad. Because of the Immense Interest, they built lot of temples with amazing and lively sculptures throughout their dynasty. They made those sculptures with huge stones metals and colors which makes the statues and artwork so real. Those artwork and monuments are the precious gifts that were given by our ancient kings to our Tamil culture. One can refer the old Tamil literature to know more about the wonderful art works and the knowledge of the ancient Tamil people in building a huge monuments and temples. The statues and sculptures were round faced in Chola dynasty where as the same has been sharp faced in Pandya dynasty. Thus the creativity and the art work differs through the periods and dynasties.

“வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத் தமிழ்கூறும் நல்லுக”த்தில் செங்கோலோச்சிய மன்னர் பெருமக்களின் சமயப் பற்றினாலும், கலையார்வத்தினாலும், எண்ணிறந்த சிற்பங்கள், ஓவியங்கள் நிறைந்த திருக்கோயில்கள் நம் நாட்டில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. காவியப் புகழ்பாடும் அக்காலக் கலைவிற்பன்னர்கள் உயிரில்லாப் பொருள்களாகிய கல்லினையும், உலோகத்தினையும், வண்ணங்களையும் கொண்டு உயிரோட்டம் பெற்ற சிற்பங்களையும் எழிலுறச் சமைத்துத் தமிழ் மண்ணிற்குக் காணிக்கையாகப் படைத்துள்ளனர். சங்ககாலத்திலேயே தமிழகம் கட்டட, சிற்ப, ஒவியக் கலைகளில் சிறந்து விளங்கியிருந்ததை அக்கால இலக்கியங்கள் இனிது எடுத்தியம்புகின்றன. கி.பி.10ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியிலிருந்து கி.பி.12ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதி வரையிலான காலத்தில் வார்க்கப்பட்ட செப்புத்திருமேனிகளை நிறுவி அது தொடர்பான செய்ததிகளைக் கல்லில் பொறித்து வைத்துள்ள செய்திகளை முதலாம் பராந்தகன் காலத்திலிருந்தே காண முடிகின்றது. இத்தகு சோழர்காலத்துப் படிமங்களின் முகம் உருண்டு திரண்டு விளங்கும். அதே சமயம் பாண்டிய நாட்டுப் படிமங்களில் முகமானது நீண்டும் ஒடுங்கியும் இருக்கும். விசயநகர நாயக்கர் காலத்திலும் இத்தகு படிமக்கலை தொடர்ந்து நிலை பெற்றிருந்தது. இவ்வாறு ஒவ்வொரு காலத்திலும் படிமங்களில் கலைப்பாணிகள் வேறுபட்டு இருந்தது. அத்தகைய கலைப்பாணிகளை அறிவது இவ்வாய்வின் நோக்கமாகும்.

பண்டைக் காலத்தில் சிற்பக்கலை

பண்டைக் காலத்தில் கட்டடக்கலை நூல் இருந்ததாகச் சிலப்பதிகாரமும் ஒவியச் செந்நூல் இருந்ததாக மணிமேகலையும் சான்று பகருவதை நோக்குங்கால் சிற்பநூலும் இருந்திருக்க வேண்டுமென்று கருத இடமுள்ளது. பூம்புகாரின் ஒரு பகுதியாகிய மருவூர்ப்பாக்கத்தில் செம்பினால் சிறந்த வேலைப்பாடுகளைச் செய்பவர்களும், மரத்தால் சிற்பங்கள், விளையாட்டுப் பொருள்கள் செய்யும் தச்சர்களும், சுதை உருவங்கள் செய்வதில் திறமைமிக்க மண்ணீட்டாளரும் வாழ்ந்திருக்கின்றனர். இதுபோன்று காஞ்சி மாநகரிலும் மரங்கொல் தச்சரும், மண்ணீட்டாளரும், செம்பு செய்ஞ்ஞரும், பைம்பொன் செய்ஞ்ஞரும் இருந்திருக்கின்றனர்.

சிற்பங்கள் எனப்படுவன கல்லினால் செய்த இறைத்திருவுருவங்களை மட்டும் குறிப்பவையல்ல. சுடுமண், சுதை, மரம், உலோகம் முதலிய பொருள்களால் செய்யப்பட்ட திருவுருவங்களும் சிற்பங்களுள் அடங்கும்.

சங்ககாலத்தில் உலோகத் திருமேனிகள்

சங்ககாலத்தில் உலோகத்தினால் திருவுருவங்கள் செய்யப்பட்டிருந்தன. பொன்னால் செய்யப்பட்ட திருவுருவம் பொன் புனைந்த பாவை எனப்பட்டது.

நன்னன் என்னும் மன்னன் தோட்டத்திலுள்ள மாமரத்தின் பெறற்கரிய மாங்கனி யொன்றினை மங்கையொருத்தி எடுத்தமையால் சினமுற்று அம்மன்னன் அவளுக்குக் கொலைத் தண்டனையளித்தான். அவளுடைய பெற்றோர் அக்கொலைத் தண்டனையிலிருந்து அவளை விடுவிக்க அப்பெண்ணின் எடைக்கு ஒப்பான பொற்சிலை ஒன்றை அரசனுக்கு வழங்குவதாகக் கூறியபின்னரும் அவன் தண்டனையே நிறைவேற்றினான் எனக் குறுந்தொகை கூறுகிறது.

தமிழக வரலாற்றில் பல்லவர்காலத்திற்கு முன்னரே உலோகத் திருவுருவங்கள் செய்தமையைக் கலித்தொகை எடுத்துக்காட்டுகின்றது.

மேலும் நெல்லை மாவட்டத்தைச் சார்ந்த ஆதித்தநல்லூரில் நடைபெற்ற அகழ்வாய்வில் கிடைத்துள்ள தாய்க்கடவுள், நாய், கோழி ஆகியவற்றின் செப்புத் திருவுருவங்கள் வரலாற்றுக் காலத்திற்கு முன்பே தமிழகத்தில் உலோகத்தால் திருவுருவங்களைச் செய்யும் வழக்கம் இருந்ததைப் பறை சாற்றுகின்றன.

பல்லவ கலைப்பாணிகள்

பல்லவர் காலச் சிற்பங்கள் பொதுவாக நீண்ட உடலமைப்பினையும், அகன்ற மார்பினையும், ஒடுங்கிய இடையினையும் உடையனவாகக் காணப்படுகின்றன. தலையிலுள்ள மகுடம் நீண்ட கூம்புவடிவ அமைப்புடையது. பெரும்பாலான சிற்பங்களிலும், உலோகத் திருவுருவங்களிலும் பூணூல் வலக்கையின் மேலாகச் செல்வது ஒரு சிறப்பான முறையாகும். குண்டலங்கள் தடித்தவையாகவும், கேயூரங்கள் அதிக வேலைப்பாடற்றனவாகவும் இருக்கும். உதரபந்தம் பட்டையானதாகவும், ஆடையினைக் கட்ட உதவும் நீண்ட துணி இடுப்பின் இருமருங்கிலும் பரந்து விரிந்தும் காணப்படும். படிமங்களில் கந்தமாலை சிங்கமுக அரைக்கச்சு அமைப்புகள் இருப்பதில்லை இறைவியரையும் பெண்டிரையும் குறிக்கும் திருவுருவங்களில் மார்புக்கச்சைகள் இடம் பெறுவதில்லை. ஆனால் கொற்றவை உருவத்திலும் அவளுடைய காவற்பெண்டிர் சிற்பங்களிலும் தாம் மார்புக்கச்சைகள் காணப்படுகின்றன.

சோழர்காலப் படிமங்களில் பல்லவ கலைப்பாணி

பூம்புகாருக்கு அண்மையிலுள்ள பல்லவனேச்சுவரர் கோயிலிலுள்ள உமையும், கந்தனும் தனியொரு பீடத்தில் அமர்ந்தவாறு காட்சியளிக்கின்றனர். இத் தொகுதியுடனிருந்த சிவன் படிமம் தற்போது கிடைக்கவில்லை. இரு கைகளையுடைய உமையின் வலக்கை நீலோத்பலமலரைப் பிடித்தும், இடக்கை தொடையின் மீது வைக்கப்பட்டும் இருக்கின்றன. அழகிய மகுடம். கழுத்தணிகள், பத்ர குண்டலங்கள், பூணூல், கேயூரங்கள், கைவளைகள் முதலியன இறைவியை அணிசெய்கின்றன. உமையின் முகம் கருணை வடிவாகவும், மார்பகங்கள் சற்று முன் தொங்கியும், வயிற்றுப்பகுதி சிறிய சதை மடிப்புகளுடனும் அழகுற விளங்குகின்றன. கந்தன் சிறு குழந்தையாகத் தலையினைச் சற்று வலப்புறம் சாய்ந்தவாறு வீற்றிருக்கிறான். தஞ்சையைச் சேர்ந்த பெருந்தோட்டம் இறவாதேசுவரர் கோயிலுள்ள நின்ற கோலத்திலிருக்கும் உமையவளின் உலோகத்திருவுருவமும் முற்காலச் சோழர் கலைப்பாணியில் செய்யப்பட்டதாகும். இதிலும் பல்லவனேச்சுவர உமையுருவிலுள்ளவை போன்று கருணை மிக்க முகத்தோற்றம், ஒடுங்கிய இடை, சற்று முன் தொங்கிய மார்பகங்கள் வயிற்றுத் தசைமடிப்புகள் முதலிய அமைப்புகள் அழகுறத் தோன்றும்படி வார்க்கப்பட்டுள்ளன. இவ்விரு திருவுருவங்களும் பல்லவர்காலப் படிமங்களின் கலைப் பாணியினைத் தழுவி உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன எனலாம்.

முற்காலச் சோழர் கலைப்பாணிகள்

முற்காலச் சோழ சிற்பங்களுள் முற்பகுதியினைச் சார்ந்தவற்றில் பல்லவ கலைப்பாணியின் சில அமைப்புகளைக் காணலாம். நீண்ட மகுடம், நெடிய உடலமைப்பு, பட்டையான பூணூல், கந்தமாலை இல்லாமை, ஆடையமைப்பு முதலியவை இவற்றுள் அடங்கும். இரண்டாவது பகுதிச் சிற்பங்களில் இத்தகைய பல்லவ கலைப்பாணியின் அமைப்புகளைக் காணல் அரிதாகும். இவற்றில் குறிப்பாகப் பல புரிகளையுடைய பூணூல், தெளிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ள சிங்கமுக அரைக்கச்சை, கந்தமாலை, சிரச்சக்கர அமைப்பு முதலிய மாறுபாடுகள் புகுத்தப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம்.

பொதுவாக முற்காலச் சோழர் கலைப்பாணியில் செய்யப்பட்ட சிற்பங்களும், உலோகத் திருமேனிகளும் கருணையுடன் கூடிய முகச் சாயலுடன் திகழ்கின்றன. அச்சத்தை விளைவிக்கும் அல்லது வீரத்தைக் குறிக்கும் சிற்பங்களின் உடலமைப்பில் மென்மை தன்மையும், முகத்தில் கருணையும் காணலாமேயன்றி, கோபக் குறியினையும், தசை முறுக்கினையும் காணல் அரிதாகும். ஆனால் சில வாயிற்காவலர் சிற்பங்கள் மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காக இருக்கின்றன. எவ்வாறாயினும் இக்காலச் சிற்பங்களில் காணப்படும் மென்மைத்தன்மையும், முகத்திலுள்ள உணர்ச்சிக் குறிப்புகளும் கலைத் திறமைமிக்க சிற்பியின் கை வண்ணத்தைத் திறம்பட எடுத்துக்காட்டுவனவாகும் என்பதில் ஐயமில்லை.

இடைக்காலச் சோழர் கலைப்பாணிகள் 

இடைக்காலச் சோழர் படிமங்கள் முற்காலச் சோழர் படிமங்களைக் காட்டிலும் உடலமைப்பு, ஆடை, அணிகலன்கள் ஒப்பனை (அலங்காரம்) முதலியவற்றில் சிறிது வேறுபாடுகளைக் கொண்டு விளங்குகின்றன. பொதுவாக இவை சதுரமான முக அமைப்பினையும், சற்றுத் தடித்துக் குறுகிய உடலமைப்பினையும் பெற்றுள்ளன. இவற்றில் அடுக்கடுக்கான கழுத்தணிகள், பூ வேலைப்பாடுடைய ஆடை முதலியவை காணப்படுகின்றன. அரைக்கச்சையிலுள்ள சிங்கமுக அமைப்பு தெளிவாக காட்டப்பட்டிருக்கின்றது. மரங்களின் தலைக்குப் பின்னுள்ள சிரச்சக்கரத்தில் தாமரை இதழ்கள் வட்டமான பகுதியினுள்ளடங்கிக் காணப்படும். நடராசர் சிற்பங்களும், படிமங்களும் இக்காலத்திலிருந்துதான் அதிக அளவில் செய்யப்பட்டன. இது நாட்டியக் கலைக்கு அளித்த சிறப்பினைக் காட்டுவதாகும்.

சில கோயில்களில் சைவசமய நாயன்மார்களின் திருவுருவங்கள் நிறுவப்பெற்றுள்ளன. இராசராசன் காலத்திற்கு முன்னர் அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர் முதலிய சைவ சமயக் குரவர்களின் உலோகத் திருமேனிகள் செய்யப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.

விநாயகப் பெருமானை நாட்டியமாடும் நிலையில் அமைக்கும் வழக்கமும் இடைக்காலச் சோழர் காலத்தில் ஏற்பட்டாதாகும். இராசராசன் தன் காலத்தில் தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோயிலுக்கு இரு நாட்டிய விநாயகர் படிமங்களை வழங்கிய செய்தி கல்வெட்டில் கூறப்பட்டிருக்கிறது.

பிற்காலச் சோழர் கலைப்பாணிகள்

பிற்காலச் சோழர் சிற்பங்கள் இடைக்காலச் சோழராட்சியில் உருவாக்கப்பட்ட சிற்பங்களைக் காட்டிலும் சிறிது வேறுபட்டுக் காணப்படுகின்றன. மகுடங்களில் அலங்காரம், ஆடைகளில் பூ வேலைப்பாடு, கோடுகளாலான ஆடையின் மடிப்பு, பல பிரிவுகளையுடைய பூணூல் பெரிதாக அமைக்கப்பட்ட சிங்கமுக அரைக்கச்சை முதலியவற்றை இக்காலச் செப்புத்திருமேனிகளில் காணலாம். அணிகலன்களும் முன்னைவிட அதிகமான அளவில் காணப்படுகின்றன. பெரும்பாலான படிமங்களில் மூக்கு சற்று கூர்மையாகவும், புருவங்கள் தெளிவாகவும் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

பாண்டியர் கலைப்பாணிகள்

பிற்காலப் பாண்டியர் சிற்பங்கள் சற்றுத் தட்டையான முகத்தோற்றத்தினையும், சிறிது தடித்துக் குறுகிய உடலமைப்பினையும், கொண்டவையாகும். இவற்றில் முற்காலப் பாண்டியர் சிற்பங்களைக் காட்டிலும் ஆடை, அணிகலன்கள், பிற அலங்காரங்கள் யாவும் மிகுதியாகவே காணப்படுகின்றன. வலப்புறக் கைக்கு மேலாகச் செல்லும் பூணூல் பல பிரிவுகளாகப் பிரித்து இடுப்பின் ஒரு புறமாகச் செல்வதாக காட்டப்பட்டிருக்கும், முந்தைய சிற்பங்களில் இல்லாத சிங்கமுக அரைக்கச்சு, அலங்காரம்மிக்க கேயூரங்கள், வட்டவடிவமான தலையின் பின்புறமுள்ள சக்கரம் முதலியவை பிற்காலப் பாண்டியர் சிற்பங்களில் இடம் பெற்றிருத்தலைக் காணலாம். இதனை உலோக திருவுருவங்களில் நன்கு உணரலாம்.

விசயநகர காலக் கலைப்பாணிகள்

விசயநகர அரசர்களின் ஆட்சியில் உருவாக்கப்பட்ட தனிப் படிமங்கள் பெரும்பாலும் நீண்டு தடித்த உடலினைப் பெற்று, கம்பீரமாகக் காட்சியளிக்கின்றன. பெண்டிர் படிமங்கள் பருத்து திரண்ட மார்பகங்களுடனும், தசை மிகுந்த உடலுடனும் விளங்குகின்றன. இறைத் திருவுருவங்களின் மூக்கு சற்றுக் கூர்மையாகவும், விழிகள் சிறிது பெருத்தும், புருவங்கள் நன்கு மேலாகவும், தெளிவாகவும் காட்டப்பெற்றும் திகழ்வதைக் காணலாம். இவற்றில் பிற்காலச் சோழர் சிற்பங்களைக் காட்டிலும் அலங்கார வேலைப்பாடுகள் மிகுந்துள்ளன. பூணூல், உதரபந்தம் முதலியவை பல்வேறு பிரிவுகளைக் கொண்டு விளங்குகின்றன. அரையினில் காணப்படும் கச்சையிலுள்ள சிங்கமுக அமைப்பு பெரியதாகவும், வாயினைப் பிளந்தவாறும் மிளிர்வது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். ஆடைகள் மடிப்புகள் உடையனவாகவும் கோடுகள், பூ வேலைப்பாடுகள் முதலியவற்றை உடையனவாகவும் காணப்படுகின்றன. ஆடவர் படிமங்களில் கிரீடம், தலைப்பாகை முதலியவை இடம்பெற்றுள்ளன. மேலும் தலையலங்காரம் ஒருபுறமாக முடியப்பெற்ற முடிச்சாகவோ, உச்சிக் கொண்டையாகவோ அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பெண்டீர் படிமங்களில் ஆடை, அலங்காரம், அணிகலன்கள் ஆகியவை அதிகமாக காணப்படுகின்றன. ஆடைகள் சிறிய பூ வேலைப்பாடுகளுடன், மடிப்பு மடிப்பாகத் திகழ்கின்றன. சில படிமங்கள் இரவிக்கை அணிந்தவையாகவும் விளங்குவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

விசயநகர ஆட்சிக்கு முன்னர் உருவாக்கப்பட்ட படிமங்களில் இச்சிறப்புத்தன்மையினைக் காண இயலாது. நெற்றிச்சுட்டி, அரைச்சந்திர அணி, சிமிக்கி போன்ற காதணி முதலிய பல்வேறு அணிகள் மகளிர் உருவங்களை அணி செய்கின்றன.

நெற்றியில் கோவி, நாமம் முதலியன இடுவதும், தோள்களில் சங்கு, சக்கரம் ஆகிய வைணவ சமயச் சின்னங்களைப் பொறிப்பதும் அக்காலத்திலிருந்த வழக்கம் என்பதனைப் பல படிமங்களின் வாயிலாக அறிகின்றோம். பெண்டிரது தலையலங்காரம் பல்வேறு வகைகளாகத் திகழ்கிறது. தலைமுடி கொண்டையாகவோ அல்லது பின்னலாகவோ முடியப்பெற்றிருக்கிறது. சில சமயம் அவற்றில் குஞ்சங்களும் கட்டப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். இன்னும் சிலவற்றில் நெற்றிப்பகுதியிலுள்ள முடிகள் சுருள் சுருளாகவும் எஞ்சியாவை நேர்க்கோடு எடுக்கப்பட்ட இருபகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுக் கொண்டையாகவோ அல்லது பின்னலாகவோ முடிக்கப் பெற்றிருக்கின்றன. இவ்வாறு இக்காலத் திருமேனிகளில் ஆடை, அணிகலன், அலங்காரம் ஆகியவை முன்பைக் காட்டிலும் அதிகமாக இடம்பெற்றிருப்பதை நன்கு உணரலாம்.

அரசன் அரசியருக்கு ஆள் உயரத்தில் செப்புத்திருமேனிகன் எடுக்கும் வழக்கம் இக்காலத்திலிருந்த ஒன்றாகும். சோழர் காலத்து அரசர், அரசியர் படிமங்கள் சிறியவையாகவோ இருக்கின்றன. ஆந்திரமாநிலத்தில் திருப்பதியிலும், தமிழகத்தில் காஞ்சி வரதராசப் பெருமாள் கோயிலிலும் காணப்பெறும் விஜயநகர அரசர், அரசியர் உலோகத் திருவுருவங்கள் ஐந்தடிக்கும் உயரமானவையாகத் திகழ்கின்றன.

நாயக்கர் கால கலைப்பாணிகள்

நாயக்கர் கால ஆடவர் சிற்பங்கள் பொதுவாக வலிமை பெற்ற உடலினையும், முறுக்கேறிய தசையினையும் உடையனவாகக் காணப்படுகின்றன. மிகப்பல சிற்பங்களில் மீசைகள் கீழ்நோக்கித் தொங்கியனவாக அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. விசயநகரச் சிற்பங்களிலுள்ளவை போன்று நாயக்கர் காலச் சிற்பங்கள் பலவற்றில் தாடியும் காணப்படுகிறது. போர்வீரர், குறவர், வேடர் முதலிய பல படிமங்களில் உடலுறுப்புகள், தசைகள் ஆகியவை தேவையின்றி முறுக்கப்பட்டது போன்றும் தோன்றுகின்றன.

பெண்டிரைக் குறிக்கும் படிமங்களில் தசை பெருத்த உடலமைப்பினையும், உருண்டு திரண்ட மார்பகங்களையும், காதளவோடிய கண்களையும் அதிக ஆடை, அணிகலன்களையும் பெற்றுத் திகழ்கின்றன. இவ்வணங்குகளின் படிமங்களில் கலையழகு மட்டுமின்றிக் கவர்ச்சியும் இடம்பெற்றிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

இக்காலப் படிமங்கள் அனைத்திலும் விசயநகர காலத்தைக் காட்டிலும் ஆடை அணிகலன்கள், ஒப்பனைகள் ஆகியவை மிகவும் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. ஆடையின் விளிம்பு மடிப்புகளாகவோ அல்லது கோடுகளாகவோ அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாடையிலும் மிகப் பலவான ஒப்பனை வேலைப்பாடுகளைக் காண இயலும். அணிகலைன்களைப் பொறுத்தவரையில் ஒவ்வொரு படிமத்திலும் தேவைக்கு அதிக அளவில் இவை இடம் பெற்றிருக்கின்றன என்றே கூறலாம். சில பெண்டிர் படிமங்களில் முத்து, முத்தாலான மேகலைகள், அவற்றைப் போன்று மேலும் பல அணிகள் முழங்கால் வரையிலும் தொங்குவதைக் காணலாம். கால்களுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியில் இவ்வணிகலன்கள் சதைப்பகுதியைத் தொடாதவாறு தனியாக இடைவெளியுடன் மிகவும் நுண்மையாக அமைக்கப்பட்டிருப்பது வியப்பிற்குரிய ஒன்றாகும். பெண்டிரின் தலையலங்காரம் பெரும்பாலும் ஒருபுறம் முடித்த கொண்டையாகவோ அல்லது நீண்ட முடிச்சுடன் கூடிய குழலாகவோ அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

செப்புத் திருமேனிகள் ஒவ்வொரு காலத்திலும் பல பரிணாமங்களைப் பெற்றுள்ளன. படிமங்களில் உடலமைப்பு, ஆடைகள், அணிகலன்கள், அலங்காரம் என்று அதில் கலைவிற்பன்னர்கள் புகுத்தியுள்ளதை அறிய முடிகிறது. அதேபோல் பெண்டிரைக் குறிக்கும் படிமங்களில் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் ஏற்படுத்திய மாற்றங்கள் அறியமுடிகிறது. முகத்தில் உள்ள உணர்ச்சிக் குறிப்புகளைப் படிமத்தில் சிற்பக் கலைஞர்கள் வெளிப்படுத்திய விதம் சிறப்புக்குரியது. ஆதிகாலத்திலிருந்து இன்றுவரை பல மாற்றங்கள் படிமத்தில் புகுத்தியுள்ளனர். கற்பனைக்கு எட்டாத வகையில் தங்கள் கலைத் திறமைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்கள். நம் நாட்டின் சிறப்பை வெளியுலகத்துக்குக் காட்டுவன இத்தகைய கலைகள் ஆகும். இன்று பல இடங்களில் இக்கலைகள் வளர்ச்சி பெற்று வருதலைப் பார்க்கிறோம். நம் சிற்பக் கலைகளை எண்ணிப் பெருமிதம் கொள்கிறோம்.

துணைநின்றவை

  • இராசமாணிக்கனார் மா., 1985, தமிழகக் கலைகள், பாரி நிலையம், சென்னை.
  • இராமசாமி துளசி., 1990, தமிழகக் கலைச் செல்வங்கள், உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், தரமணி, சென்னை.
  • இராமசுவாமி மே.சு., 1983, தமிழ்நாட்டுச் செப்புத் திருமேனிகள், தமிழ்நாடு அரசு, தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறை வெளியீடு,
  • ஏகாம்பரநாதன் ஏ., 1983, தமிழகச் சிற்ப ஓவியக் கலைகள், சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை,
  • கந்தசாமி.வி., 1983, தமிழ்நாட்டின் தல வரலாறுகளும் பண்பாட்டுச் சின்னங்களும், பழநியப்பா பிரதர்ஸ், சென்னை.
  • கமலையா க.சி., 1983, தமிழகக் கலை வரலாறு, மணிவாசகர் பதிப்பகம், சென்னை.
  • பால சுப்பிரமணியன் எஸ்.ஆர்., 1966, சோழர் கலைப்பாணி, பாரிநிலையம், சென்னை.
  • வீரபாண்டியன் சிற்பி கோ., 2003, தமிழர் சிற்பக் கலை, வேமன் பதிப்பகம், சென்னை.
  • வைத்தியலிங்கன் செ., 2003, சிற்பக்கலை, மெய்யப்பன் பதிப்பகம், சிதம்பரம்.
  • வைத்தியலிங்கன் செ., 1997, தமிழ்ப் பண்பாடும் வரலாறும், அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம்.
  • ஸீபா., 2004, இந்தியச் சிற்பங்கள், பண்மொழி பதிப்பகம், மயிலாப்பூர், சென்னை
  • இராமன் கே.வி., 1977, பாண்டியர் வரலாறு, தமிழிநாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனம், சென்னை.


முனைவர் .பாபு

தமிழ் – உதவிப் பேராசிரியர்,

டாக்டர் ஜி.ஆர்.தாமோதரன் அறிவியல் கல்லூரி,

கோயம்புத்தூர்.

m.varunbabu8@gmail.com